Plasterk: “TU’s staan niet in de kou”

De reacties op het nieuws zijn gemengd. Sommigen zeggen dat de drie technische universiteiten al genoeg geld via andere subsidies binnenkrijgen, maar niemand ontkent het financiële verlies. Het CDA wil opheldering.

Minister Plasterk: “Het is aan de instellingen zelf om het geld te verdienen. Daar waar het beste onderzoek wordt gedaan, gaat het meeste geld naartoe. Dat kan van jaar tot jaar iets anders uitpakken voor instellingen. Het is nadrukkelijk niet zo dat de TU’s in de kou staan. Ze hebben vijftig miljoen gehad voor de vorming van een federatie en versterking van de samenwerking. Daarnaast krijgen ze jaarlijks nog eens vijftien miljoen extra (uit de enveloppemiddelen). Verder profiteren de TU’s van de extra investeringen uit het crisispakket, zoals de kenniswerkersregeling en andere investeringen uit FES-gelden.”

Rector Karel Luyben van de TU Delft: “Aanvankelijk zou de overheveling het dubbele bedragen en zou de Delftse bijdrage nog groter zijn. Daar is destijds, voor mijn tijd, over onderhandeld. Ik weet niet of dit een goed resultaat is, maar wellicht was het toen het maximaal haalbare. De TU’s hebben niet zitten slapen in de onderhandelingen, maar we zijn nu eenmaal in de minderheid. Als de meeste universiteiten erop vooruitgaan en enkele gaan erop achteruit, dan wordt het een lastige discussie.”

Tweede Kamerlid Mark Harbers van de VVD: “Over de volle linie is het budget te krap. Daarom heeft de VVD in haar tegenbegroting voor 2010 voorgesteld één miljard euro extra vrij te maken voor hoger onderwijs en onderzoek. Dit denken wij te financieren door het omzetten van de studiefinanciering in een sociaal leenstelsel. Uit dat extra miljard hadden ook knelpunten van de TU’s kunnen worden opgelost. Helaas heeft de regering ons voorstel niet overgenomen.”

Een woordvoerder van NWO: “Wanneer je alle subsidievormen bij elkaar optelt, zul je zien dat de TU’s het niet slecht doen. De Vernieuwingsimpuls is maar één van de vele subsidievormen van NWO. De TU’s doen het vaak goed bij andere subsidievormen.”

Collegelid Hans Amman van de Universiteit Utrecht in het U-blad: “Feit blijft dat er dertien miljoen euro bij ons is weggehaald. Dat geld halen we dan misschien wel terug, maar we moeten ook extra kosten maken voor onderzoekers die we zonder NWO-subsidie niet zouden hebben aangesteld. Daar komt bij dat dit geld uitsluitend bestemd is voor onderzoek. We moeten dus uit onze eigen middelen geld overhevelen naar onderwijs om te voorkomen dat daar gaten vallen. Kortom vanuit wetenschappelijk oogpunt is dit goed nieuws, maar financieel is het beeld zeer gemengd.”

Tweede Kamerlid Cisca Joldersma van het CDA: “Het is moeilijk te zien waar het verlies voor de TU’s vandaan komt. Waar heeft het mee te maken? Hebben ze niet de kans om de overheveling goed te maken of zouden ze eigenlijk meer beurzen moeten binnenhalen dan ze doen? Daarover wil ik de minister om opheldering vragen.”

Het begon allemaal met een wens van Monique Velzeboer. “Monique had gebeld naar de TU. Ze woont aan het strand en zou zo graag zelfstandig met haar zoontje het strand op willen”, vertelt Angelique Schouten, inmiddels afgestudeerd industrieel ontwerper. “Het leek me direct een fantastisch project. Het was zó’n grote wens van Monique, daar wilde ik aan meewerken.”
Velzeboer haalde ooit het nieuws als shorttracker. Destijds – op de winterspelen van 1988 – stapelden de Olympische medailles zich op, al was shorttrack toen nog ‘slechts’ een demonstratiesport. In 1993 veranderde haar leven ingrijpend toen ze bij een training voor de Olympische Spelen in Hamar viel en een dwarslaesie opliep. Tegenwoordig heeft ze – vanuit haar rolstoel – een tweede leven opgebouwd als fotografe. Via de ‘Monique Velzeboer Foundation’ verkoopt ze haar foto’s op kalenders, in agenda’s en als kaarten. De opbrengsten gaan naar het goede doel.
Schouten ontwierp haar strandrolstoel als afstudeerproject, maar keek verder dan wat Velzeboer oorspronkelijk had gevraagd. “De meeste mensen wonen natuurlijk niet aan het strand, dus dan is het belangrijk dat de rolstoel ook gemakkelijk te vervoeren is”. Tot haar grote verbazing bestonden er al veel rolstoelen voor op het strand. “Er waren er al rustig een stuk of vijftig”, vertelt zij nog steeds enigszins verbaasd. “Hét grote verschil is dat je in die stoelen over het strand geduwd moet worden. Terwijl veel mensen die ik sprak juist zelfstandig willen kunnen voortbewegen.”
Meest indrukwekkend vond Schouten de keer dat ze op de supportbeurs stond in Utrecht, een beurs waar revalidatieproducten getoond worden. “Ik stond daar met een testmodel. Alle mensen die langskwamen waren direct ontzettend enthousiast. Iedereen hoopte dat het me zou lukken. Maar er was ook pessimisme. Mensen dachten dat ze de stoel onmogelijk zouden kunnen betalen. Ik zag daarin de ultieme uitdaging.”
Het juiste ontwerp bedenken bleek inderdaad lastig. Eerst moest
Schouten namelijk een goede manier vinden om vooruit te komen. De kracht die nodig is om eigenhandig door het rulle zand te rollen, bleek veel te groot. Vandaar dat een gemotoriseerde aandrijving noodzakelijk was. “We hebben gekozen voor een ontwerp dat te koppelen valt aan de eigen rolstoel. Het systeem is deels gemotoriseerd, maar je moet ook zelf blijven duwen, zoals bij gewoon gebruik”, legt Schouten uit. Door die combinatie kan de aandrijfmotor klein gehouden worden en is een minder grote accu nodig. Daardoor is hij makkelijker te vervoeren. “Bovendien kan de gebruiker comfortabel in de eigen rolstoel blijven zitten.”
Verder heeft de stoel dubbele achterbanden en bredere voorwielen. Zo is hij een stuk stabieler. “Er zijn op het strand veel heuveltjes en hellingen. Als je een beetje scheef staat, val je met een normale rolstoel al heel snel om.”
Ondertussen heeft het bedrijf TNS revalidatieservice – waar Schouten voor haar afstuderen mee samenwerkte – het ontwerp overgenomen. “Zij kijken hoeveel aanvragen er straks zijn en of het nut heeft om verder te gaan met ontwikkelen.” Wel hebben ze samen met Velzeboer gekeken naar haar specifieke wensen. “Ze hebben voor haar alvast een uniek model gemaakt. Haar rolstoel is bijvoorbeeld volledig elektrisch. Zij kan vanaf de betonplaten die in de zomer bij haar huis liggen, direct het harde zand op en heeft daardoor minder aandrijfkracht nodig.”
Tegenwoordig ontwerpt Schouten geen rolstoelen meer voor de kost. “Ik werk nu bij een bedrijf dat displays ontwerpt voor winkels. Ik had wel heel graag iets soortgelijks gedaan, maar dit is minstens zo creatief.” Nooit meer rolstoelen voor Schouten, dus? “Nou, als de mogelijkheid zich opnieuw zou voordoen voor iets dergelijks, dan zou ik niet twijfelen. Ik vond mijn afstudeerproject echt geweldig.”

De reacties op het nieuws zijn gemengd. Sommigen zeggen dat de drie technische universiteiten al genoeg geld via andere subsidies binnenkrijgen, maar niemand ontkent het financiële verlies. Het CDA wil opheldering.

Minister Plasterk: “Het is aan de instellingen zelf om het geld te verdienen. Daar waar het beste onderzoek wordt gedaan, gaat het meeste geld naartoe. Dat kan van jaar tot jaar iets anders uitpakken voor instellingen. Het is nadrukkelijk niet zo dat de TU’s in de kou staan. Ze hebben vijftig miljoen gehad voor de vorming van een federatie en versterking van de samenwerking. Daarnaast krijgen ze jaarlijks nog eens vijftien miljoen extra (uit de enveloppemiddelen). Verder profiteren de TU’s van de extra investeringen uit het crisispakket, zoals de kenniswerkersregeling en andere investeringen uit FES-gelden.”

Rector Karel Luyben van de TU Delft: “Aanvankelijk zou de overheveling het dubbele bedragen en zou de Delftse bijdrage nog groter zijn. Daar is destijds, voor mijn tijd, over onderhandeld. Ik weet niet of dit een goed resultaat is, maar wellicht was het toen het maximaal haalbare. De TU’s hebben niet zitten slapen in de onderhandelingen, maar we zijn nu eenmaal in de minderheid. Als de meeste universiteiten erop vooruitgaan en enkele gaan erop achteruit, dan wordt het een lastige discussie.”

Tweede Kamerlid Mark Harbers van de VVD: “Over de volle linie is het budget te krap. Daarom heeft de VVD in haar tegenbegroting voor 2010 voorgesteld één miljard euro extra vrij te maken voor hoger onderwijs en onderzoek. Dit denken wij te financieren door het omzetten van de studiefinanciering in een sociaal leenstelsel. Uit dat extra miljard hadden ook knelpunten van de TU’s kunnen worden opgelost. Helaas heeft de regering ons voorstel niet overgenomen.”

Een woordvoerder van NWO: “Wanneer je alle subsidievormen bij elkaar optelt, zul je zien dat de TU’s het niet slecht doen. De Vernieuwingsimpuls is maar één van de vele subsidievormen van NWO. De TU’s doen het vaak goed bij andere subsidievormen.”

Collegelid Hans Amman van de Universiteit Utrecht in het U-blad: “Feit blijft dat er dertien miljoen euro bij ons is weggehaald. Dat geld halen we dan misschien wel terug, maar we moeten ook extra kosten maken voor onderzoekers die we zonder NWO-subsidie niet zouden hebben aangesteld. Daar komt bij dat dit geld uitsluitend bestemd is voor onderzoek. We moeten dus uit onze eigen middelen geld overhevelen naar onderwijs om te voorkomen dat daar gaten vallen. Kortom vanuit wetenschappelijk oogpunt is dit goed nieuws, maar financieel is het beeld zeer gemengd.”

Tweede Kamerlid Cisca Joldersma van het CDA: “Het is moeilijk te zien waar het verlies voor de TU’s vandaan komt. Waar heeft het mee te maken? Hebben ze niet de kans om de overheveling goed te maken of zouden ze eigenlijk meer beurzen moeten binnenhalen dan ze doen? Daarover wil ik de minister om opheldering vragen.”

Klik hier voor het oorspronkelijke nieuwsbericht.