College grijpt in bij faculteiten

Het vrijkomende geld gebruikt het college voor vernieuwing in onderwijs, onderzoek en infrastructuur. De faculteiten moeten uiterlijk 15 januari 2010 met voorstellen komen op het gebied van herinrichting van wetenschappelijke afdelingen en bundeling van onderwijs en onderzoek binnen de faculteit en met andere faculteiten. Ook moeten ze aangeven welke onderdelen onvoldoende bijdragen aan de doelen van de faculteit.

Om een beter beeld te krijgen van de uitgangspositie per faculteit vraagt het college gegevens over leerstoelen en over de samenstelling van de tijdelijke en vaste personeelsformatie evenals het aantal promovendi per hoogleraar of universitair (hoofd)docent.

Ook wil het college per faculteit inzicht in de onderzoeksinfrastructuur, de hoeveelheid opleidingen en het benodigde personeel daarvoor, en de verhouding tussen de verschillende soorten inkomsten.

Tevens moeten faculteiten en de universiteitsdienst half januari komen met plannen om per 2011 structureel vijf procent te bezuinigen op niet-personele kosten. Het college wil een beter inkoopbeleid en denkt hiermee acht miljoen euro te winnen.

Zowel de faculteiten als de universiteitsdienst moeten per 2011 een sluitende begroting hebben. Verder komt er een onderzoek naar de ‘doelmatigheid van ondersteunende processen’.

Het college van bestuur gaat er bij deze maatregelen vanuit dat de rijksoverheid tussen 2011 en 2014 in totaal 327 miljoen euro per jaar beschikbaar heeft voor de faculteiten en universiteitsdienst. Zij moeten daarom rekening houden met dezelfde inkomsten als in 2010.

De kosten van huidige of toekomstige reorganisaties worden geboekt bij faculteiten zelf, maar zij worden daar niet op afgerekend, zei collegevoorzitter Dirk Jan van den Berg tijdens een overleg met de ondernemingsraad. Het college wil apart kijken naar onderhoud en voorgenomen investeringen op het gebied van vastgoed.

Op 1 juni 2010 moeten alle maatregelen in een facultair meerjarenplan zijn vastgelegd.

Het openbaar ministerie tilde vooral zwaar aan de overschrijding van de lozingsnormen voor kwik bij het scheikundegebouw aan de Julianalaan. “Kwik is een van de meest smerige stoffen die je in het water kunt krijgen”, zei officier van justitie mr. Rob de Rijck. “Deze kwiklozingen moeten beëindigd worden.” Inmiddels heeft de TU het probleem aangepakt door de riolering van het gebouw gedeeltelijk te vervangen.
Volgens de TU is het kwik vooral door chemische reiniging vanuit het riool in het afvalwater terechtgekomen. Sinds 1995 gebruikt het laboratorium geen apparatuur meer zoals manometers, waarin kwik is verwerkt. Toch vond de officier dat de TU niet snel genoeg actie had genomen om het probleem op te lossen. “Tien jaar aan een oplossing werken is veel te lang bij rotte troep als kwik”, zei de officier.
Het openbaar ministerie eiste een boete van honderdduizend euro.  “Dat lijkt heel veel maar het heeft tien jaar geduurd”, zei de officier. “Dan is het tienduizend euro per jaar.” Ook vond de hofaanklager dat de TU geld heeft verdiend door een noodzakelijke investering jarenlang voor zich uit te schuiven. Hij berekende het rentevoordeel op minimaal veertigduizend euro en vorderde dat de TU dit bedrag als pluk-ze-boete aan justitie betaalt.
Het lozen van kwik was niet het enige verwijt tijdens de strafzaak. Volgens het openbaar ministerie heeft de TU in 2001 verzuimd een vergunning aan te vragen voor een ionenimplantator. De hofaanklager vond echter dat de overheid ook steekjes had laten vallen bij het opstellen van duidelijke regels. Hij stelde voor om de TU schuldig te verklaren, maar geen straf op te leggen.
De verdediging pleitte voor vrijspraak. De TU zou de vergunning niet hebben overtreden, omdat deze geen strikte normen voor de lozing van kwik, maar slechts een inspanningsverplichting gaf. Ook met de ionenimplantator zou de TU geen regels hebben overtreden. De inspectie zou ervan zijn uitgegaan dat voor het acht jaar geleden aangeschafte apparaat geen vergunning nodig zou zijn geweest.
Het balletje van de kwikverontreiniging kwam overigens aan het rollen door metingen die de TU in 2006 uitvoerde. Daaruit bleek dat de riolering van het scheikundegebouw aan de Julianalaan te hoge kwikwaarden bevatte. De TU meldde de resultaten zelf bij het Hoogheemraadschap van Delfland.
Een jaar geleden verklaarde de toenmalige collegevoorzitter Hans van Luijk in Delta dat de universiteit de zaak nooit heeft willen traineren. “We hebben geprobeerd doelmatig om te gaan met gemeenschapsgelden. Aanvankelijk hoopte de faculteit Technische Natuurwetenschappen de zaak te kunnen oplossen door in afwachting van de nieuwbouw de riolering te reinigen. Toen dat te lang duurde, is alsnog een stuk riolering van het oude gebouw vervangen. Alles bijeen heeft dat 160 duizend euro gekost.”
Uitspraak volgt over twee weken.