Jacht op wanbetalende student kost veel tijd

Vroeger stonden banken garant voor de betaling van collegegelden. Ze stortten ongevraagd geld op studentenrekeningen waar te weinig geld op stond, zodat het collegegeld kon worden afgeschreven. Dat bleek verboden. Sinds een jaar moeten hogescholen en universiteiten daarom zelf de betalingen controleren. Het beleid dat de instellingen voeren wisselt, net als hun succes met achterstallige rekeningen innen. Delft doet het aardig, blijkt uit een vergelijking.

Moest de Haagse Hogeschool vorig collegejaar bijvoorbeeld de deurwaarder afsturen op maar liefst 650 studenten, de TU hoefde het incassobureau maar 78 keer in te schakelen. Ook de Fontys Hogescholen blijken het slechter te doen. Een woordvoerder vertelt dat bij haar instelling alleen al in augustus 345 herinneringen en aanmaningen de deur zijn uitgegaan. “Met de kosten van het hele proces gaat zomaar één of twee procent van de omzet verloren. Per student komt dat neer op een half uur college in de week.”
De Haagse Hogeschool neemt geen halve maatregelen tegen studenten die structureel niet betalen. “In een aantal gevallen mochten wanbetalende studenten geen tentamen meer doen. Het is als met het energiebedrijf: als je niet betaalt, gaat vroeg of laat het licht uit”, zegt financieel directeur Eduard Hunsel. 

De Universiteit Twente gaat nog verder. “De meeste studenten die hun collegegeld niet betalen, hebben niet op hun saldo gelet en maken het na een herinnering in orde. Maar in een aantal gevallen hebben we wanbetalers de toegang tot hun faculteit moeten ontzeggen”, aldus een persvoorlichter.
Dat doet de TU Delft niet, laat directeur onderwijs & studentenzaken Anka Mulder weten. “Wij sluiten studenten niet uit van hun studie.” Wat de TU wel doet, staat in de brief ‘informatie incassobeleid TU Delft’ die iedere student krijgt: blokkering van het NetID, waardoor studenten geen toegang meer hebben tot blackboard en e-mail, geen diploma zolang er niet is betaald en uitsluiting van toekomstige gespreide betaling. 

Van die gespreide betaling maken veel studenten gebruik, aldus Mulder. “De meeste studenten betalen via een machtiging in twaalf termijnen.” Net als andere instellingen is ook de TU veel tijd kwijt aan het zorgen voor tijdige betalingen. “Een medewerker is daar fulltime mee aan de slag.”
Mulder denkt dat dat één van de redenen is waarom Delftse studenten relatief stipt betalen. “Studenten zijn goed geïnformeerd door de brief die ze krijgen en de betalingsherinneringen die we doen. Gemiddeld waren afgelopen studiejaar per maand tweehonderd studenten te laat met betalen. De meeste betaalden uiteindelijk. Slecht in 78 gevallen moesten we het incassobureau inschakelen. Op vijftienduizend studenten is dat niet veel.”