Kabinet wil ’trage’ studenten financieel straffen

In Delft kunnen veel studenten met deze maatregel te maken krijgen, want één jaar na de officiële cursusduur . na zes jaar dus – heeft 29 procent van de studenten het diploma behaald. Bij zeven jaar is dat 63 procent.

Volgens een woordvoerder van het ministerie van onderwijs staat het kabinet eensgezind achter het uitgelekte plan. Hij benadrukt dat het niet gaat om een bezuiniging, maar om een prikkel om studenten sneller te laten studeren.

Het mes snijdt aan twee kanten, want het geld dat de collegegeldverhoging oplevert zal gebruikt worden voor de financiering van een nieuw studiefinancieringsstelsel dat studenten meer leenmogelijkheden biedt. Ook dat moet leiden tot een hoger studietempo, aangezien studenten dan minder naast hun studie hoeven te werken. Kortom, de ’trage’ student moet bloeden ten behoeve van degenen die hun opleiding netjes op tijd afronden.

Verkorting van de studieduur moet de instroom van kenniswerkers op de arbeidsmarkt versnellen. Volgens de woordvoerder loopt Nederland daarin achter bij het buitenland. Bovendien noemt hij het ‘redelijk’ dat de overheid studies tot een jaar na de officiële cursusduur subsidieert, maar dat studenten daarna de kostprijs gaan betalen. Die kostprijs bedraagt gemiddeld 6.500 euro per jaar. Universiteiten en hogescholen zouden vrij zijn het collegegeld van trage studenten zelf te bepalen, tot een maximum van 6.500 euro.

Het plan van Rutte maakt deel uit van een nog geheime notitie. Daarin staan de complete plannen voor de lang verwachte nieuwe opzet van de studiefinanciering en de bekostiging van de onderwijsinstellingen.

De Landelijke Studenten Vakbond wijst erop dat de gemiddelde studieduur 5,6 jaar bedraagt, zodat de meeste studenten met de verhoging zullen worden geconfronteerd. Bovendien zouden financiële prikkels om sneller te studeren niet werken. Ook voorzitter Madelein Hofmijster van het Interstedelijk Studenten Overleg heeft daar sterke twijfels over. Zij vindt de maatregel ‘heel extreem’, en wijst erop dat studievertraging ook het gevolg kan zijn van gebrekkige studiebegeleiding.

In Delft kunnen veel studenten met deze maatregel te maken krijgen, want één jaar na de officiële cursusduur . na zes jaar dus – heeft 29 procent van de studenten het diploma behaald. Bij zeven jaar is dat 63 procent.

Volgens een woordvoerder van het ministerie van onderwijs staat het kabinet eensgezind achter het uitgelekte plan. Hij benadrukt dat het niet gaat om een bezuiniging, maar om een prikkel om studenten sneller te laten studeren.

Het mes snijdt aan twee kanten, want het geld dat de collegegeldverhoging oplevert zal gebruikt worden voor de financiering van een nieuw studiefinancieringsstelsel dat studenten meer leenmogelijkheden biedt. Ook dat moet leiden tot een hoger studietempo, aangezien studenten dan minder naast hun studie hoeven te werken. Kortom, de ’trage’ student moet bloeden ten behoeve van degenen die hun opleiding netjes op tijd afronden.

Verkorting van de studieduur moet de instroom van kenniswerkers op de arbeidsmarkt versnellen. Volgens de woordvoerder loopt Nederland daarin achter bij het buitenland. Bovendien noemt hij het ‘redelijk’ dat de overheid studies tot een jaar na de officiële cursusduur subsidieert, maar dat studenten daarna de kostprijs gaan betalen. Die kostprijs bedraagt gemiddeld 6.500 euro per jaar. Universiteiten en hogescholen zouden vrij zijn het collegegeld van trage studenten zelf te bepalen, tot een maximum van 6.500 euro.

Het plan van Rutte maakt deel uit van een nog geheime notitie. Daarin staan de complete plannen voor de lang verwachte nieuwe opzet van de studiefinanciering en de bekostiging van de onderwijsinstellingen.

De Landelijke Studenten Vakbond wijst erop dat de gemiddelde studieduur 5,6 jaar bedraagt, zodat de meeste studenten met de verhoging zullen worden geconfronteerd. Bovendien zouden financiële prikkels om sneller te studeren niet werken. Ook voorzitter Madelein Hofmijster van het Interstedelijk Studenten Overleg heeft daar sterke twijfels over. Zij vindt de maatregel ‘heel extreem’, en wijst erop dat studievertraging ook het gevolg kan zijn van gebrekkige studiebegeleiding.