Feuilleton

Sanja doet van schrik een stap naar achteren, haar moeder komt net de badkamer uit.

,,Ik had nog zo gezegd dat u de douche niet mag gebruiken, het is echt rampzalig, rampzalig. Kunt u als-tu-blieft de faciliteiten op de gang gebruiken. Ik heb u uitgelegd dat u daarom deze kamer met korting heeft gekregen”, benadrukt de Griek in feta-Engels, waarna hij in grote haast weer de kamer verlaat.

,,Waar had hij het over?”, vraagt Sanja’s moeder aan Sanja, die in de lach geschoten is. ,,Weet ik veel, hij had eerder toch al gezegd dat we de douche niet mochten gebruiken? Heb je dat toch gedaan?”

Sanja’s moeder schudt ontkennend haar hoofd: ,,Ik ben alleen even naar de wc geweest, maar alles werkt prima. Mensen hier raken snel in paniek. Maar goed, zullen we meteen de stad ingaan? Kunnen we beneden ook even de hotelbar en het restaurantje bekijken. Oké?”

Sanja doet de blauwbemuurde kamer op slot, de vloer kraakt. Oud gebouw, maar in verhouding tot de rest van de stad valt dat wel weer mee. Beneden staat haar moeder druk te gebaren. Sanja begrijpt het niet: ,,Wat? Wat is er?”

,,Kijk naar die emmers, en naar het plafond”, sist haar moeder.

Sanja ziet nu de natte plekken op de vloer en de bar. En het ook-al-blauwe plafond is over een lange strook donker van het vocht. De druppels hangen aan de noodverlichting. ,,Ik heb het toilet doorgetrokken. En deze mensen zitten achter hun bier zonder dat ze weten dat het niet zomaar wat water maar mijn doorgetrokken plas is die naar beneden druipt.” Nu barst haar moeder in een bijna hysterische lach uit. Sanja pakt haar elleboog en ze haasten zich de straat op.

Waar taxi’s over het nieuwe asfalt zwermen. En verkopers in stalletjes zes centimer grote Griekse tempeltjes en vazen en koperwerk en T-shirts met Hard Rock Café Athens verkopen. En alle andere onmogelijke toeristencrap. Sanja weet gelijk niet meer waarom ze ook alweer naar Athene waren gekomen. Allergisch voor mensenmassa’s. Buitenlanders, ook als ze er zelf eentje is. Op haar achttiende nog reden om een interrailavontuur af te breken. Kuthollandse havoscholieren met stinkende rugzakken en voor elke week reizen één onderbroek, die in Biarritz de jeugdherberg bezetten. Einde treinreisavontuur, einde relatie. Maar dat boeit nu niet.

Sanja’s moeder heeft een terrasje gespot. Twee glazen witte wijn en Sanja ontdekt dat haar moeder – net als zijzelf – aandachtig de passerende mannen bestudeert. Ze wil er bijna wat van zeggen. Maar na drie jaar werd het eigenlijk wel tijd.

Dan ziet Sanja een meisje dat verdomt veel op haar Griekse ex-huisgenote lijkt. Haar missie is weer prioriteit nummer één: de kaart achterop het twee jaar oude afgeprijsde stedengidsje helpt niet. Maar een kiosk aan de overkant biedt de oplossing: Sanja koopt een kaart van Athene en wordt belazerd met het wisselgeld. Maar dat merkt ze pas later. Sanja weet Zoë’s adres inmiddels uit haar hoofd en kan het register met hulp van haar middelbareschool Griekse alfabetkennis ontcijferen. Het is niet meer dan enigszins in de buurt. Dat maakt niets uit: ,,Mam, ik ga kijken of ik mijn Griekse huisgenote hier kan verassen, vindt je het oké als ik je hier alleen achterlaat? Ik pak een bus en dan is het niet zo ver, dan zien we elkaar ergens over een uur of twee weer.”

,,Ik hou het hier wel uit, nodig die vriendin van je anders uit om morgen of zo ergens wat te gaan eten. Je weet dat ik je vrienden graag leer kennen.”

De buschauffeur doet niet al te moeilijk over kaartjes en waarschuwt als ze uit moet stappen. Het is hier allemaal niet zo erg anders dan thuis.

De drie straten die ze nog moet lopen repeteert Sanja allerlei wraakzuchtige, onverbiddelijke en overtuigende openingszinnen. Ze is hier om geld te innen, desnoods met haar voet tussen de deur. Expres geen blote schoenen aangetrokken vandaag.

Sanja belt aan. De deur gaat open en Zoë barst uit in allerlei blijverbaasde kreetjes. In no-time staat de halve straatom Sanja en wordt ze enthousiast naar binnen gesleurd. Niet echt de ontvangst van een frauderende Griekse bitch.

Druk (16)

Emmers

,,Kunt u alstublieft de deur openen, het is verschrikkelijk belangrijk.%%

De receptieman stormt de hotelkamer in. Sanja doet van schrik een stap naar achteren, haar moeder komt net de badkamer uit.

,,Ik had nog zo gezegd dat u de douche niet mag gebruiken, het is echt rampzalig, rampzalig. Kunt u als-tu-blieft de faciliteiten op de gang gebruiken. Ik heb u uitgelegd dat u daarom deze kamer met korting heeft gekregen”, benadrukt de Griek in feta-Engels, waarna hij in grote haast weer de kamer verlaat.

,,Waar had hij het over?”, vraagt Sanja’s moeder aan Sanja, die in de lach geschoten is. ,,Weet ik veel, hij had eerder toch al gezegd dat we de douche niet mochten gebruiken? Heb je dat toch gedaan?”

Sanja’s moeder schudt ontkennend haar hoofd: ,,Ik ben alleen even naar de wc geweest, maar alles werkt prima. Mensen hier raken snel in paniek. Maar goed, zullen we meteen de stad ingaan? Kunnen we beneden ook even de hotelbar en het restaurantje bekijken. Oké?”

Sanja doet de blauwbemuurde kamer op slot, de vloer kraakt. Oud gebouw, maar in verhouding tot de rest van de stad valt dat wel weer mee. Beneden staat haar moeder druk te gebaren. Sanja begrijpt het niet: ,,Wat? Wat is er?”

,,Kijk naar die emmers, en naar het plafond”, sist haar moeder.

Sanja ziet nu de natte plekken op de vloer en de bar. En het ook-al-blauwe plafond is over een lange strook donker van het vocht. De druppels hangen aan de noodverlichting. ,,Ik heb het toilet doorgetrokken. En deze mensen zitten achter hun bier zonder dat ze weten dat het niet zomaar wat water maar mijn doorgetrokken plas is die naar beneden druipt.” Nu barst haar moeder in een bijna hysterische lach uit. Sanja pakt haar elleboog en ze haasten zich de straat op.

Waar taxi’s over het nieuwe asfalt zwermen. En verkopers in stalletjes zes centimer grote Griekse tempeltjes en vazen en koperwerk en T-shirts met Hard Rock Café Athens verkopen. En alle andere onmogelijke toeristencrap. Sanja weet gelijk niet meer waarom ze ook alweer naar Athene waren gekomen. Allergisch voor mensenmassa’s. Buitenlanders, ook als ze er zelf eentje is. Op haar achttiende nog reden om een interrailavontuur af te breken. Kuthollandse havoscholieren met stinkende rugzakken en voor elke week reizen één onderbroek, die in Biarritz de jeugdherberg bezetten. Einde treinreisavontuur, einde relatie. Maar dat boeit nu niet.

Sanja’s moeder heeft een terrasje gespot. Twee glazen witte wijn en Sanja ontdekt dat haar moeder – net als zijzelf – aandachtig de passerende mannen bestudeert. Ze wil er bijna wat van zeggen. Maar na drie jaar werd het eigenlijk wel tijd.

Dan ziet Sanja een meisje dat verdomt veel op haar Griekse ex-huisgenote lijkt. Haar missie is weer prioriteit nummer één: de kaart achterop het twee jaar oude afgeprijsde stedengidsje helpt niet. Maar een kiosk aan de overkant biedt de oplossing: Sanja koopt een kaart van Athene en wordt belazerd met het wisselgeld. Maar dat merkt ze pas later. Sanja weet Zoë’s adres inmiddels uit haar hoofd en kan het register met hulp van haar middelbareschool Griekse alfabetkennis ontcijferen. Het is niet meer dan enigszins in de buurt. Dat maakt niets uit: ,,Mam, ik ga kijken of ik mijn Griekse huisgenote hier kan verassen, vindt je het oké als ik je hier alleen achterlaat? Ik pak een bus en dan is het niet zo ver, dan zien we elkaar ergens over een uur of twee weer.”

,,Ik hou het hier wel uit, nodig die vriendin van je anders uit om morgen of zo ergens wat te gaan eten. Je weet dat ik je vrienden graag leer kennen.”

De buschauffeur doet niet al te moeilijk over kaartjes en waarschuwt als ze uit moet stappen. Het is hier allemaal niet zo erg anders dan thuis.

De drie straten die ze nog moet lopen repeteert Sanja allerlei wraakzuchtige, onverbiddelijke en overtuigende openingszinnen. Ze is hier om geld te innen, desnoods met haar voet tussen de deur. Expres geen blote schoenen aangetrokken vandaag.

Sanja belt aan. De deur gaat open en Zoë barst uit in allerlei blijverbaasde kreetjes. In no-time staat de halve straatom Sanja en wordt ze enthousiast naar binnen gesleurd. Niet echt de ontvangst van een frauderende Griekse bitch.