Project Blauw doet niet mee aan de komende studentenraadsverkiezingen. Oprichter Michel Schut heeft geen geschikte opvolger kunnen vinden. En over zijn eigen raadsjaar is hij ook niet helemaal tevreden: ,,Ik heb de krenten niet uit de pap kunnen halen.’
‘
Een ander geluid, dat was de aanzet vorig jaar voor het oprichten van een nieuwe studentenpartij. De twee andere partijen verschillen te weinig van elkaar, vond en vindt oprichter Michel Schut. ,,Alleen het karakter van Oras en Aag is anders, maar inhoudelijk is er weinig verschil. Er zijn misschien drie onderwerpen waarover ze het oneens zijn. Eén daarvan is de sanctie op het te laat nakijken van tentamens.” Oras wil de docent er slechts op aanspreken, boetes gaan die partij te ver. De straf voor de lakse docent mag wat Aag betreft oplopen tot vijfduizend gulden.
Al vindt Schut het jammer dat er nu geen derde partij aan de verkiezingen meedoet, je moet volgens hem niet als aparte fractie in de raad gaan zitten als je ook bij de andere partijen zou kunnen meedraaien. ,,Je moet je natuurlijk wel onderscheiden van de rest.” Toch is gebrek aan eigenzinnigheid niet de reden van de stille dood van Project Blauw. Schut heeft vier potentiële opvolgers gepolst. Maar die konden het raadslidmaatschap niet combineren met hun studie, luidt de officiële lezing.
Schut heeft het afgelopen jaar in deeltijd gefunctioneerd als studentenraadslid. Naast zijn politieke werk ging hij noodgedwongen door met zijn studie technische bestuurskunde, want zijn bestuursbeurs had hij al eerder opgemaakt toen hij in de leiding zat van studentenvakbond VSSD. Maar dat is hem niet meegevallen. ,,Het lidmaatschap is een behoorlijke voltijds functie. Ik heb mij er misschien wel op verkeken toen ik begon. Mijn doel was elke maand met ten minste één belangrijk punt te komen. Je wilt toch ook als eenmansfractie volwaardig meedraaien.”
,,In november kwam ik erachter dat je in je eentje niet álles kunt doen. Dat heb ik toen aan de andere fracties gemeld, zo van: jongens, dit en dat moet gebeuren, maar ik kom er echt niet aan toe. Ik heb als partij kunnen meepraten, maar ik heb de krenten niet uit de pap kunnen halen.”
Daarentegen had Schut al enige bestuurlijke ervaring, hij kende de plannen die in de studentenraad werden behandeld al uit een eerder stadium. Want behalve zijn lidmaatschap van het VSSD-bestuur, heeft hij ook in de facultaire studentenraad van TBM gezeten. Die voorkennis heeft hem wel geholpen, geeft hij toe.
,,Als je onvoorbereid aan zo’n bestuursfunctie begint, ben je eerst een tijd bezig om je in te werken. Door mijn eerdere werk kende ik de voorgeschiedenis van veel plannen. Want hier aan de universiteit wordt niets binnen een maand of binnen een jaar geregeld.”
Revolutionair
De eerste maanden van een nieuw raadslidmaatschap gaan volgens Schut op aan standaardzaken als begrotingen en andere lopende plannen. Pas in de tweede helft van de zittingstermijn van één jaar is er ruimte voor eigen initiatieven. Iets waaraan Schut naar eigen zeggen onvoldoende is toegekomen. Al heeft hij met enig succes bij het college van bestuur aangedrongen op een handhaving van het – al bestaande – antirookbeleid. ,,Maar dat schiet nu wel door. Er zijn gebouwen waar je tegenwoordig helemaal niet meer mag roken. De praktijk wordt dan dat je overal mag roken. Waar ik op hamerde is dat rookvrije ruimtes ook rookvrij moeten zijn.” Op sommige toegewezen plaatsen moet je het volgens hem wel toestaan. ,,Het is prettig als er ook gedacht wordt aan wel-rokers.”
Zijn ervaring was dus mooi meegenomen, maar te te veel ervaring is ook weer niet goed, meent Schut. Want dan ontbreken de frisse ideeën. Dat is volgens hem af te lezen aan het huidige college van bestuur. ,,De heren hebben jarenlange ervaring, maar er komt weinig revolutionairs en vernieuwends meer uit.” De laatste wilde plannen dateren van drie jaar geleden, met de modernisering van het universiteitsbestuur en de internationalisering van de opleidingen.
Dat laatste onderwerp loopt nu wel, volgens Schut. Daarover hoeft de komende studentenraad zich niet meer zo druk te maken. ,,Nieuwe plannen zijn overbodig.”
Wel van belang om in de gaten te houden is de inkleuring van het vastgoedplan. ,,De studentenhuisvesting is daarin een belangrijk punt, met name die voor eerstejaars. Want er worden enkele complexen gesloopt, zoals aan de Apothekersweg en Gimme Shelter.” Ook de kwaliteitsbewaking van het onderwijs is een punt van aandacht. Net als de vestiging van een dependance van enkele regionale hogescholen waarmee de TU een samenwerkingsovereenkomst heeft gesloten. ,,De nieuwe studentenraad moet contact leggen met studenten van die scholen, om een beeld te krijgen van wat ons hier te wachten staat.”
Maar in het algemeen moet de nieuwe studentenraad zich bezig houden met de grote lijnen, ,,niet met kleine projectjes als de openstelling van bibliotheken of balies voor dictatenverkoop.” Aan het begin van het jaar zou de raad een visie moeten ontwikkelen, vindt Schut, en aan de hand daarvan een concrete invulling nastreven. Zodat je in de loop van het jaar bepaalde plannen kunt afvinken.
Over de aandacht van het college van bestuur moet de nieuwe studentenraad zich volgens Schut niet al te veel illusies maken. ,,Op het moment dat het hen uitkomt, nemen ze je serieus. Als dat niet het geval is, moet je hard werken om iets gedaan te krijgen. Het college gaat door ons heus niet sneller lopen.”
Project Blauw doet niet mee aan de komende studentenraadsverkiezingen. Oprichter Michel Schut heeft geen geschikte opvolger kunnen vinden. En over zijn eigen raadsjaar is hij ook niet helemaal tevreden: ,,Ik heb de krenten niet uit de pap kunnen halen.”
Een ander geluid, dat was de aanzet vorig jaar voor het oprichten van een nieuwe studentenpartij. De twee andere partijen verschillen te weinig van elkaar, vond en vindt oprichter Michel Schut. ,,Alleen het karakter van Oras en Aag is anders, maar inhoudelijk is er weinig verschil. Er zijn misschien drie onderwerpen waarover ze het oneens zijn. Eén daarvan is de sanctie op het te laat nakijken van tentamens.” Oras wil de docent er slechts op aanspreken, boetes gaan die partij te ver. De straf voor de lakse docent mag wat Aag betreft oplopen tot vijfduizend gulden.
Al vindt Schut het jammer dat er nu geen derde partij aan de verkiezingen meedoet, je moet volgens hem niet als aparte fractie in de raad gaan zitten als je ook bij de andere partijen zou kunnen meedraaien. ,,Je moet je natuurlijk wel onderscheiden van de rest.” Toch is gebrek aan eigenzinnigheid niet de reden van de stille dood van Project Blauw. Schut heeft vier potentiële opvolgers gepolst. Maar die konden het raadslidmaatschap niet combineren met hun studie, luidt de officiële lezing.
Schut heeft het afgelopen jaar in deeltijd gefunctioneerd als studentenraadslid. Naast zijn politieke werk ging hij noodgedwongen door met zijn studie technische bestuurskunde, want zijn bestuursbeurs had hij al eerder opgemaakt toen hij in de leiding zat van studentenvakbond VSSD. Maar dat is hem niet meegevallen. ,,Het lidmaatschap is een behoorlijke voltijds functie. Ik heb mij er misschien wel op verkeken toen ik begon. Mijn doel was elke maand met ten minste één belangrijk punt te komen. Je wilt toch ook als eenmansfractie volwaardig meedraaien.”
,,In november kwam ik erachter dat je in je eentje niet álles kunt doen. Dat heb ik toen aan de andere fracties gemeld, zo van: jongens, dit en dat moet gebeuren, maar ik kom er echt niet aan toe. Ik heb als partij kunnen meepraten, maar ik heb de krenten niet uit de pap kunnen halen.”
Daarentegen had Schut al enige bestuurlijke ervaring, hij kende de plannen die in de studentenraad werden behandeld al uit een eerder stadium. Want behalve zijn lidmaatschap van het VSSD-bestuur, heeft hij ook in de facultaire studentenraad van TBM gezeten. Die voorkennis heeft hem wel geholpen, geeft hij toe.
,,Als je onvoorbereid aan zo’n bestuursfunctie begint, ben je eerst een tijd bezig om je in te werken. Door mijn eerdere werk kende ik de voorgeschiedenis van veel plannen. Want hier aan de universiteit wordt niets binnen een maand of binnen een jaar geregeld.”
Revolutionair
De eerste maanden van een nieuw raadslidmaatschap gaan volgens Schut op aan standaardzaken als begrotingen en andere lopende plannen. Pas in de tweede helft van de zittingstermijn van één jaar is er ruimte voor eigen initiatieven. Iets waaraan Schut naar eigen zeggen onvoldoende is toegekomen. Al heeft hij met enig succes bij het college van bestuur aangedrongen op een handhaving van het – al bestaande – antirookbeleid. ,,Maar dat schiet nu wel door. Er zijn gebouwen waar je tegenwoordig helemaal niet meer mag roken. De praktijk wordt dan dat je overal mag roken. Waar ik op hamerde is dat rookvrije ruimtes ook rookvrij moeten zijn.” Op sommige toegewezen plaatsen moet je het volgens hem wel toestaan. ,,Het is prettig als er ook gedacht wordt aan wel-rokers.”
Zijn ervaring was dus mooi meegenomen, maar te te veel ervaring is ook weer niet goed, meent Schut. Want dan ontbreken de frisse ideeën. Dat is volgens hem af te lezen aan het huidige college van bestuur. ,,De heren hebben jarenlange ervaring, maar er komt weinig revolutionairs en vernieuwends meer uit.” De laatste wilde plannen dateren van drie jaar geleden, met de modernisering van het universiteitsbestuur en de internationalisering van de opleidingen.
Dat laatste onderwerp loopt nu wel, volgens Schut. Daarover hoeft de komende studentenraad zich niet meer zo druk te maken. ,,Nieuwe plannen zijn overbodig.”
Wel van belang om in de gaten te houden is de inkleuring van het vastgoedplan. ,,De studentenhuisvesting is daarin een belangrijk punt, met name die voor eerstejaars. Want er worden enkele complexen gesloopt, zoals aan de Apothekersweg en Gimme Shelter.” Ook de kwaliteitsbewaking van het onderwijs is een punt van aandacht. Net als de vestiging van een dependance van enkele regionale hogescholen waarmee de TU een samenwerkingsovereenkomst heeft gesloten. ,,De nieuwe studentenraad moet contact leggen met studenten van die scholen, om een beeld te krijgen van wat ons hier te wachten staat.”
Maar in het algemeen moet de nieuwe studentenraad zich bezig houden met de grote lijnen, ,,niet met kleine projectjes als de openstelling van bibliotheken of balies voor dictatenverkoop.” Aan het begin van het jaar zou de raad een visie moeten ontwikkelen, vindt Schut, en aan de hand daarvan een concrete invulling nastreven. Zodat je in de loop van het jaar bepaalde plannen kunt afvinken.
Over de aandacht van het college van bestuur moet de nieuwe studentenraad zich volgens Schut niet al te veel illusies maken. ,,Op het moment dat het hen uitkomt, nemen ze je serieus. Als dat niet het geval is, moet je hard werken om iets gedaan te krijgen. Het college gaat door ons heus niet sneller lopen.”
Comments are closed.