Omdat civiele techniek hem niet creatief genoeg was, lonkte Bas Knuttel al zijn hele studie naar bouwkunde. Hij formuleerde zijn eigen afstudeeropdracht zo dat hij er al zijn creativiteit in kwijt kon.
Share
/strong>
Ontwerp een verhuurbaar, mobiel en drijvend podium voor optredens dat snel opgebouwd moet kunnen worden’, zo luidde de opdracht van Bas Knuttel (29). In de binnenstad is vaak alleen in de grachten nog plek voor een podium. Maar ook zonder plaatsgebrek kan een podium op het water iets extra bieden. Het water wordt dan ingezet als troef. Daarvoor moest het podium technisch en esthetisch aansluiten op de act en het water’. Bij Civiele Techniek was Knuttel altijd al de creatieveling: ,,Als we met een groep een plan voor een tramlijn moesten maken, ontwierp ik het station. Toen er een jachthaven moest komen, deed ik het restaurant.” Ook bij de modules die hij bij Bouwkunde volgde, kon hij zich helemaal uitleven in het ontwerpen.
Het drijvende podium waar Knuttel op afstudeerde is dan ook het logische resultaat van een creatieve geest. Behalve het voor een civiel-student onvermijdelijke rekenwerk maakte hij ook collages om de vereiste sfeer uit te drukken. Verder knutselde hij een hele reeks maquettes in elkaar om zijn plannen te laten zien. ,,Een hoek van de dakconstructie van zeildoek moest waterdicht afgesloten worden en ik wist niet hoe dat moest. Daar heb ik toen een modelletje van geknutseld”, zegt Knuttel terwijl hij demonstreert hoe de afdichting in elkaar steekt.
Die modellen gebruikte Knuttel ook om de draagconstructie te ontwerpen. Omdat de pontons die samen het drijfvlak vormen nooit helemaal stijf aan elkaar vastzitten, was er een constructie nodig die de bewegingen van de deinende ondergrond kon volgen. Met een constructie van satéprikkers en elastiekjes laat Knuttel zien dat het gekozen constructieve principe inderdaad werkt. ,,Eenvoudige modelletjes zijn erg handig om je ideeën te toetsen, maar vooral ook om ze over te dragen.”
Opvallend zijn de luchtkussens van zeildoek in de wanden en het dak van de overkapping. Behalve vormbepalend zijn ze ook functioneel: regenwater blijft zo niet op het dak staan en het doek kan niet gaan klapperen in de wind.
Bouwkunde-benadering
Knuttel heeft het hele ontwerpproces doorlopen: van marktoriëntatie tot en met de uitwerking van de details. Hij was lang bezig met het bedenken van alternatieven. ,,Ik moest mezelf dwingen toch eens een keus te maken, ik kon wel bezig blijven.” In die ontwerpfase zette hij de technische mogelijkheden expres even overboord. Knuttel: ,,Het ging me toen alleen nog maar om ideeën, vormen en beelden, maar ook gevoelens. Een beetje de bouwkunde-benadering, waar techniek soms als een handicap wordt gezien. Echt goede ontwerpers onderscheiden zich door de integratie van technische oplossingen met de vorm en functie van het object.”
Eigenlijk wilde Knuttel iets bijzonders maken. ,,Maar toen ik alle verplichte onderdelen van een podium tekende, zat ik al bijna vast aan de doos-vorm: een platte vloer met drie wanden en een dak.” Omdat het podium verhuurd moest worden, mocht het niet te duur zijn. Hiervoor moesten er zoveel mogelijk standaardelementen in. Om het ding daarnaast ook nog demontabel te maken,moesten de verbindingen eenvoudig blijven. ,,Het is uiteindelijk ook veel meer een industrieel product geworden dan een gebouw. Zeg maar meer een klapstoel dan een ziekenhuis.”
Voor een afstudeerwerk van civiele techniek heeft Knuttel opvallend weinig zitten rekenen. Dit is deels schijn: ,,Ik heb twee maanden gerekend aan een concept dat uiteindelijk toch niet zo demontabel bleek als het had moeten zijn, en dat toen verworpen.” Zijn begeleiders vonden het jammer van de moeite. Anderzijds was er wel waardering voor zijn rigoureuze besluit, want: ,,Het was gewoon geen goed concept. Het moest marktgerichter zijn.” Waardering was er ook voor alle aandacht die hij aan de esthetica van het ontwerp besteedde.
Alhoewel Knuttel tevreden is met zijn ontwerp, is zijn drijvende podium nog altijd anderhalf keer duurder dan een traditioneel landpodium. Een mogelijke oplossing is sponsoring. ,,Maar ik had er best nog wel een ontwerpcyclus bij willen doen om de prijs nog verder naar beneden te krijgen.” Ook had hij zijn ontwerpen graag wat aantrekkelijker, wat gelikter, gepresenteerd: ,,ik kijk echt met bewondering naar hoe IO’ers en bouko’s dat doen.”
Omdat civiele techniek hem niet creatief genoeg was, lonkte Bas Knuttel al zijn hele studie naar bouwkunde. Hij formuleerde zijn eigen afstudeeropdracht zo dat hij er al zijn creativiteit in kwijt kon.
Ontwerp een verhuurbaar, mobiel en drijvend podium voor optredens dat snel opgebouwd moet kunnen worden’, zo luidde de opdracht van Bas Knuttel (29). In de binnenstad is vaak alleen in de grachten nog plek voor een podium. Maar ook zonder plaatsgebrek kan een podium op het water iets extra bieden. Het water wordt dan ingezet als troef. Daarvoor moest het podium technisch en esthetisch aansluiten op de act en het water’. Bij Civiele Techniek was Knuttel altijd al de creatieveling: ,,Als we met een groep een plan voor een tramlijn moesten maken, ontwierp ik het station. Toen er een jachthaven moest komen, deed ik het restaurant.” Ook bij de modules die hij bij Bouwkunde volgde, kon hij zich helemaal uitleven in het ontwerpen.
Het drijvende podium waar Knuttel op afstudeerde is dan ook het logische resultaat van een creatieve geest. Behalve het voor een civiel-student onvermijdelijke rekenwerk maakte hij ook collages om de vereiste sfeer uit te drukken. Verder knutselde hij een hele reeks maquettes in elkaar om zijn plannen te laten zien. ,,Een hoek van de dakconstructie van zeildoek moest waterdicht afgesloten worden en ik wist niet hoe dat moest. Daar heb ik toen een modelletje van geknutseld”, zegt Knuttel terwijl hij demonstreert hoe de afdichting in elkaar steekt.
Die modellen gebruikte Knuttel ook om de draagconstructie te ontwerpen. Omdat de pontons die samen het drijfvlak vormen nooit helemaal stijf aan elkaar vastzitten, was er een constructie nodig die de bewegingen van de deinende ondergrond kon volgen. Met een constructie van satéprikkers en elastiekjes laat Knuttel zien dat het gekozen constructieve principe inderdaad werkt. ,,Eenvoudige modelletjes zijn erg handig om je ideeën te toetsen, maar vooral ook om ze over te dragen.”
Opvallend zijn de luchtkussens van zeildoek in de wanden en het dak van de overkapping. Behalve vormbepalend zijn ze ook functioneel: regenwater blijft zo niet op het dak staan en het doek kan niet gaan klapperen in de wind.
Bouwkunde-benadering
Knuttel heeft het hele ontwerpproces doorlopen: van marktoriëntatie tot en met de uitwerking van de details. Hij was lang bezig met het bedenken van alternatieven. ,,Ik moest mezelf dwingen toch eens een keus te maken, ik kon wel bezig blijven.” In die ontwerpfase zette hij de technische mogelijkheden expres even overboord. Knuttel: ,,Het ging me toen alleen nog maar om ideeën, vormen en beelden, maar ook gevoelens. Een beetje de bouwkunde-benadering, waar techniek soms als een handicap wordt gezien. Echt goede ontwerpers onderscheiden zich door de integratie van technische oplossingen met de vorm en functie van het object.”
Eigenlijk wilde Knuttel iets bijzonders maken. ,,Maar toen ik alle verplichte onderdelen van een podium tekende, zat ik al bijna vast aan de doos-vorm: een platte vloer met drie wanden en een dak.” Omdat het podium verhuurd moest worden, mocht het niet te duur zijn. Hiervoor moesten er zoveel mogelijk standaardelementen in. Om het ding daarnaast ook nog demontabel te maken,moesten de verbindingen eenvoudig blijven. ,,Het is uiteindelijk ook veel meer een industrieel product geworden dan een gebouw. Zeg maar meer een klapstoel dan een ziekenhuis.”
Voor een afstudeerwerk van civiele techniek heeft Knuttel opvallend weinig zitten rekenen. Dit is deels schijn: ,,Ik heb twee maanden gerekend aan een concept dat uiteindelijk toch niet zo demontabel bleek als het had moeten zijn, en dat toen verworpen.” Zijn begeleiders vonden het jammer van de moeite. Anderzijds was er wel waardering voor zijn rigoureuze besluit, want: ,,Het was gewoon geen goed concept. Het moest marktgerichter zijn.” Waardering was er ook voor alle aandacht die hij aan de esthetica van het ontwerp besteedde.
Alhoewel Knuttel tevreden is met zijn ontwerp, is zijn drijvende podium nog altijd anderhalf keer duurder dan een traditioneel landpodium. Een mogelijke oplossing is sponsoring. ,,Maar ik had er best nog wel een ontwerpcyclus bij willen doen om de prijs nog verder naar beneden te krijgen.” Ook had hij zijn ontwerpen graag wat aantrekkelijker, wat gelikter, gepresenteerd: ,,ik kijk echt met bewondering naar hoe IO’ers en bouko’s dat doen.”
Comments are closed.