Huisgenoten Sybren van den Busken, Adriaan Cramer en Wessel van Soest zagen in Lumen Fucking Åmål. Een tijdsbeeld van de saaiheid in een klein Zweeds dorp.
Share
/strong>
Van den Busken: ,,Van tevoren dacht ik dat Åmål een persoon was, maar het bleek een Zweeds dorp te zijn.”
Cramer: ,,Het was een redelijk normaal dorp, toch? Het had ook in Amerika kunnen zijn. De setting van de film was een beetje zoals in de film ‘Kids’. Die eindigt alleen veel depressiever.”
Van Soest: ,,In Åmål was niets te beleven. De film ging over pubers die daar woonden en zichzelf bezatten. De meesten vinden het allemaal wel goed, maar sommigen vervelen zich. Het coole meisje, Elin, heeft het helemaal gehad en wil weg. Ze wil iets raars met haar leven doen. Ik moest wel om haar lachen. Ze schopte overal tegenaan, maar tegelijkertijd was ze heel naïef.”
Van den Busken: ,,Agnes is het suffe meisje. Zij woont pas anderhalf jaar in het dorp en heeft geen vriendinnen, alleen een meisje in een rolstoel, dat eigenlijk geen vriendin is.”
Van Soest: ,,Het suffe meisje wordt verliefd op het coole meisje. Een weddenschap die ontstaat uit verveling leidt ertoe dat Elin Agnes kust. Ook Elin vindt het echter wel interessant.”
Van Soest: ,,Het is niet echt een depressieve film. Het is meer een puberfilm, waarin mensen af en toe ongelukkig zijn. Emotioneel raakt de film je enorm.”
Van den Busken: ,,Het is meer dan een puberfilm. Er zijn thema’s die het zwaarder maken dan dat. Het draait niet alleen om verveling. Veel andere problemen komen zijdelings aan bod: de relatie tussen ouders en kind, sociale controle, depressiviteit, alleen zijn, drugs, seks. Ik vond het opvallend dat zulke jonge acteurs zo knap met de heavy thema’s omgingen.”
Cramer: ,,Zoveel gebeurde er ook niet. Ze hebben één keer gezoend.”
Van den Busken: ,,Maar ze moeten wel begrijpen waarmee ze bezig zijn. Het zien van de film zet je wel aan het denken.”
Van Soest: ,, Ik vind het mooi hoe het gezin van Agnes wordt neergezet. De vader is heel begrijpend, maar een beetje een slappeling. Hij houdt haar voor dat alles beter wordt en dat ze over 25 jaar ook gelukkig is. De moeder is de kenau; zij doet net of er niets aan de hand is. Als Agnes jarig is moet zij van haar een feestje geven.”
Van den Busken: ,,Het was een romantisch en psychologisch drama, denk ik. Of meer een komediedrama? Of dramakomedie?”
Huisgenoten Sybren van den Busken, Adriaan Cramer en Wessel van Soest zagen in Lumen Fucking Åmål. Een tijdsbeeld van de saaiheid in een klein Zweeds dorp.
Van den Busken: ,,Van tevoren dacht ik dat Åmål een persoon was, maar het bleek een Zweeds dorp te zijn.”
Cramer: ,,Het was een redelijk normaal dorp, toch? Het had ook in Amerika kunnen zijn. De setting van de film was een beetje zoals in de film ‘Kids’. Die eindigt alleen veel depressiever.”
Van Soest: ,,In Åmål was niets te beleven. De film ging over pubers die daar woonden en zichzelf bezatten. De meesten vinden het allemaal wel goed, maar sommigen vervelen zich. Het coole meisje, Elin, heeft het helemaal gehad en wil weg. Ze wil iets raars met haar leven doen. Ik moest wel om haar lachen. Ze schopte overal tegenaan, maar tegelijkertijd was ze heel naïef.”
Van den Busken: ,,Agnes is het suffe meisje. Zij woont pas anderhalf jaar in het dorp en heeft geen vriendinnen, alleen een meisje in een rolstoel, dat eigenlijk geen vriendin is.”
Van Soest: ,,Het suffe meisje wordt verliefd op het coole meisje. Een weddenschap die ontstaat uit verveling leidt ertoe dat Elin Agnes kust. Ook Elin vindt het echter wel interessant.”
Van Soest: ,,Het is niet echt een depressieve film. Het is meer een puberfilm, waarin mensen af en toe ongelukkig zijn. Emotioneel raakt de film je enorm.”
Van den Busken: ,,Het is meer dan een puberfilm. Er zijn thema’s die het zwaarder maken dan dat. Het draait niet alleen om verveling. Veel andere problemen komen zijdelings aan bod: de relatie tussen ouders en kind, sociale controle, depressiviteit, alleen zijn, drugs, seks. Ik vond het opvallend dat zulke jonge acteurs zo knap met de heavy thema’s omgingen.”
Cramer: ,,Zoveel gebeurde er ook niet. Ze hebben één keer gezoend.”
Van den Busken: ,,Maar ze moeten wel begrijpen waarmee ze bezig zijn. Het zien van de film zet je wel aan het denken.”
Van Soest: ,, Ik vind het mooi hoe het gezin van Agnes wordt neergezet. De vader is heel begrijpend, maar een beetje een slappeling. Hij houdt haar voor dat alles beter wordt en dat ze over 25 jaar ook gelukkig is. De moeder is de kenau; zij doet net of er niets aan de hand is. Als Agnes jarig is moet zij van haar een feestje geven.”
Van den Busken: ,,Het was een romantisch en psychologisch drama, denk ik. Of meer een komediedrama? Of dramakomedie?”
Comments are closed.