Van een mooie prinses en een kartonnen krukje

De drie oprichters van het buro willen geld verdienen op een leuke manier.

Een vervallen maar pittoresk strandhuis aan de Gevers Deynootweg in Scheveningen. Dat is sinds half april de plek van waaruit TU-studenten Vincent van Dijk, Philipe Souren en Jan Vanneste werken. Het sfeervolle ‘kantoor’ is een verademing vergeleken bij de muffe achterafkamertjes op de TU Delft waar andere startende ondernemers genoegen mee nemen.

Het drietal vond de ruimte via Ad Hoc, een organisatie die leegstaande panden voor weinig geld verhuurt aan particulieren en bedrijven. Nadeel van deze manier van huren, ook wel anti-kraak geheten, is dat de huurder nauwelijks rechten heeft. Wordt het pand verkocht, dan moet je binnen een maand je spullen pakken.

De aparte locatie is tekenend voor de bedrijfsfilosofie van de bouwkundestudenten, die alledrie de afstudeerrichting architectuur hebben gekozen. ,,Architectuur is leuk, maar alleen tekenen vinden we te eenzijdig”, zegt Souren. ,,Bovendien moet je er 200 procent voor gaan, als je tenminste een goede architect wilt worden”, vervolgt Van Dijk. Het drietal besloot zich naast architectuur te storten op reclame, kunst, literatuur, nieuwe media en uitgaan. ,,We willen vooral doen wat we leuk vinden.”

Dat betekent overigens niet dat ze niet serieus bezig zijn. Aan de officiële lancering van het buro (inderdaad, met een kleine letter en met een o) ging een halfjaar intensieve voorbereiding vooraf. Volgens het persbericht is het buro ‘een bureau dat gevraagd en ongevraagd concepten ontwikkelt en deze zelf of in samenwerking met andere bedrijven of organisaties uitvoert’.

Roman

Van Dijk en Souren werkten samen aan een roman en vulden elkaar zo goed aan, dat ze besloten om de samenwerking voort te zetten en een bedrijf te beginnen. Graficus Jan Vanneste sloot zich vervolgens bij de twee aan en het buro was geboren. Het boek, volgens Souren een ‘neo-postmodernistische’ roman over twee jongens in Parijs, is in de afrondingsfase. ,,We geven het boek in eigen beheer uit, want we willen het graag zelf in de hand houden”, aldus Souren. ,,Waarschijnlijk doen we de verspreiding via internet.”

Het trio is gefascineerd door de mogelijkheden van internet. Ze bedachten en exploiteren de website huiswerkbegeleiding.nl, een spreekbuis voor onderwijsondersteunende organisaties in Nederland. ,,Dat bleek een gat in de markt”, zegt Van Dijk, ,,de bezoekersaantallen nemen nog steeds toe.” De ondernemers huurden een technisch bedrijf in voor het maken en beheren van de site en doen zelf de marketing. Daarnaast registreren ze aande lopende band gekke domeinnamen waar ze in de toekomst wat mee willen doen. ,,Zoals www.misschien.nl.”

,,Wij zijn geen computercowboys, maar brengen juist verschillende disciplines bij elkaar”, omschrijft Souren de rol van het bedrijf. ,,Het leuke van het werk is dat we aan de ene kant heel creatief bezig zijn, we zijn nachtenlang ideeën aan het bedenken en uitwerken”, zegt Van Dijk. ,,De volgende dag moeten we saai vergaderen en onze ideeën zien te verkopen.”

Daarbij voeren de jongens een soort guerillatactiek. Momenteel onderhandelen ze met een Amsterdams internetbedrijf over het uitbrengen van een kinderboek. ,,Dat bedrijf krijgt bijna elke dag ondernemers met ideeën op bezoek”, zegt Souren. ,,Daarom hebben wij onze presentatie laten verzorgen door een meisje dat als prinses was uitgedost. Dat bleek een goede zet.”

De naam van het internetbedrijf willen ze niet zeggen en ook over hun andere ideeën willen ze niet veel kwijt. ,,Al vinden we het jammer dat we de naam niet kunnen zeggen, dat is de afspraak met de klant. Daarnaast zijn we bang om met onze ideeën naar buiten te komen. Voor je het weet gaat iemand anders ermee vandoor”, legt Van Dijk uit.

Binnenkort starten ze met Artivision, een virtueel museum waar jonge kunstenaars hun werk kunnen exposeren en verkopen. Ze zijn druk bezig een uitgaanswebsite op te zetten. ,,Die zijn er al veel, maar niet zo één als wij van plan zijn”, zegt Van Dijk verwachtingsvol.

Aan de muur van het rommelige en gezellige kantoor, hangt een soort vierkante kartonnen doos. ,,Dat is geen kartonnen doos” roepen de jongens quasi beledigd. ,,Het is een festival chair.” Voor dit ontwerp van Timon Enterprise doet het buro de marketing. Een festival chair is een makkelijk en snel in elkaar te zetten kartonnen krukje, waar ook reclame op kan gedrukt worden. Het is geschikt voor gebruik op festivals en andere situaties waar tijdelijk behoefte is aan een rustplaats.

Bijbaantjes

De directeuren hebben geen strikte taakverdeling. Souren en Van Dijk doen veel met teksten, terwijl Vanneste het webdesign en de grafische presentaties verzorgt. De contacten met klanten doen ze gedrieën. ,,Per project hebben we voor de duidelijkheid één eindverantwoordelijke, volgens het accountmanagersysteem”, zegt Souren. ,,De zakelijke beslissingen nemen we met zijn drieën.”

Twee keer per week overleggen ze over de actuele stand van zaken. Ze hebben voorlopig nog bijbaantjes. ,,Dat moet wel, we moeten zoveel investeren”, aldus Souren. Hijzelf is student-assistent, Vanneste heeft een eigen internetbureautje en doet wat tekenwerk. ,,Het duurt minimaal anderhalf jaar voordat we eens een keertje wat zouden kunnen gaan verdienen”, vervolgt Van Dijk, die parttime bij de afdeling communicatie van de gemeente Delft werkt.

De studenten zeggen veel te hebben geleerd aan de TU: presentaties maken, grafisch werken, leren ontwerpen, concepten leren ontwikkelen. ,,Voor ons maakt het niet uit of we een gebouw ontwerpen of een reclamecampagne. Je leert op de TU je creativiteit toepassen en leert analytisch denken”, aldus Van Dijk.

Van Dijk en Souren hebben hun lesprogramma afgerond en moeten alleen nog afstuderen. Vanneste is een jaar later begonnen en volgt dit jaar nog college. De bedoeling is om volgend jaar af te studeren op één van hun – commerciële – projecten. ,,Dat is vrij uitzonderlijk voor bouwkunde”, aldus Souren. Wanneer ze gaan afstuderen, weten ze nog niet. ,,Het bedrijf gaat voorlopig voor.”

Ze lieten een als prinses uitgedost meisje een project presenteren, schreven een roman, beheren een huiswerksite, doen de reclame voor een kartonnen stoel en serveren hun klanten kaasfondue met een glas wijn in hun strandhuis. De drie oprichters van het buro willen geld verdienen op een leuke manier.

Een vervallen maar pittoresk strandhuis aan de Gevers Deynootweg in Scheveningen. Dat is sinds half april de plek van waaruit TU-studenten Vincent van Dijk, Philipe Souren en Jan Vanneste werken. Het sfeervolle ‘kantoor’ is een verademing vergeleken bij de muffe achterafkamertjes op de TU Delft waar andere startende ondernemers genoegen mee nemen.

Het drietal vond de ruimte via Ad Hoc, een organisatie die leegstaande panden voor weinig geld verhuurt aan particulieren en bedrijven. Nadeel van deze manier van huren, ook wel anti-kraak geheten, is dat de huurder nauwelijks rechten heeft. Wordt het pand verkocht, dan moet je binnen een maand je spullen pakken.

De aparte locatie is tekenend voor de bedrijfsfilosofie van de bouwkundestudenten, die alledrie de afstudeerrichting architectuur hebben gekozen. ,,Architectuur is leuk, maar alleen tekenen vinden we te eenzijdig”, zegt Souren. ,,Bovendien moet je er 200 procent voor gaan, als je tenminste een goede architect wilt worden”, vervolgt Van Dijk. Het drietal besloot zich naast architectuur te storten op reclame, kunst, literatuur, nieuwe media en uitgaan. ,,We willen vooral doen wat we leuk vinden.”

Dat betekent overigens niet dat ze niet serieus bezig zijn. Aan de officiële lancering van het buro (inderdaad, met een kleine letter en met een o) ging een halfjaar intensieve voorbereiding vooraf. Volgens het persbericht is het buro ‘een bureau dat gevraagd en ongevraagd concepten ontwikkelt en deze zelf of in samenwerking met andere bedrijven of organisaties uitvoert’.

Roman

Van Dijk en Souren werkten samen aan een roman en vulden elkaar zo goed aan, dat ze besloten om de samenwerking voort te zetten en een bedrijf te beginnen. Graficus Jan Vanneste sloot zich vervolgens bij de twee aan en het buro was geboren. Het boek, volgens Souren een ‘neo-postmodernistische’ roman over twee jongens in Parijs, is in de afrondingsfase. ,,We geven het boek in eigen beheer uit, want we willen het graag zelf in de hand houden”, aldus Souren. ,,Waarschijnlijk doen we de verspreiding via internet.”

Het trio is gefascineerd door de mogelijkheden van internet. Ze bedachten en exploiteren de website huiswerkbegeleiding.nl, een spreekbuis voor onderwijsondersteunende organisaties in Nederland. ,,Dat bleek een gat in de markt”, zegt Van Dijk, ,,de bezoekersaantallen nemen nog steeds toe.” De ondernemers huurden een technisch bedrijf in voor het maken en beheren van de site en doen zelf de marketing. Daarnaast registreren ze aande lopende band gekke domeinnamen waar ze in de toekomst wat mee willen doen. ,,Zoals www.misschien.nl.”

,,Wij zijn geen computercowboys, maar brengen juist verschillende disciplines bij elkaar”, omschrijft Souren de rol van het bedrijf. ,,Het leuke van het werk is dat we aan de ene kant heel creatief bezig zijn, we zijn nachtenlang ideeën aan het bedenken en uitwerken”, zegt Van Dijk. ,,De volgende dag moeten we saai vergaderen en onze ideeën zien te verkopen.”

Daarbij voeren de jongens een soort guerillatactiek. Momenteel onderhandelen ze met een Amsterdams internetbedrijf over het uitbrengen van een kinderboek. ,,Dat bedrijf krijgt bijna elke dag ondernemers met ideeën op bezoek”, zegt Souren. ,,Daarom hebben wij onze presentatie laten verzorgen door een meisje dat als prinses was uitgedost. Dat bleek een goede zet.”

De naam van het internetbedrijf willen ze niet zeggen en ook over hun andere ideeën willen ze niet veel kwijt. ,,Al vinden we het jammer dat we de naam niet kunnen zeggen, dat is de afspraak met de klant. Daarnaast zijn we bang om met onze ideeën naar buiten te komen. Voor je het weet gaat iemand anders ermee vandoor”, legt Van Dijk uit.

Binnenkort starten ze met Artivision, een virtueel museum waar jonge kunstenaars hun werk kunnen exposeren en verkopen. Ze zijn druk bezig een uitgaanswebsite op te zetten. ,,Die zijn er al veel, maar niet zo één als wij van plan zijn”, zegt Van Dijk verwachtingsvol.

Aan de muur van het rommelige en gezellige kantoor, hangt een soort vierkante kartonnen doos. ,,Dat is geen kartonnen doos” roepen de jongens quasi beledigd. ,,Het is een festival chair.” Voor dit ontwerp van Timon Enterprise doet het buro de marketing. Een festival chair is een makkelijk en snel in elkaar te zetten kartonnen krukje, waar ook reclame op kan gedrukt worden. Het is geschikt voor gebruik op festivals en andere situaties waar tijdelijk behoefte is aan een rustplaats.

Bijbaantjes

De directeuren hebben geen strikte taakverdeling. Souren en Van Dijk doen veel met teksten, terwijl Vanneste het webdesign en de grafische presentaties verzorgt. De contacten met klanten doen ze gedrieën. ,,Per project hebben we voor de duidelijkheid één eindverantwoordelijke, volgens het accountmanagersysteem”, zegt Souren. ,,De zakelijke beslissingen nemen we met zijn drieën.”

Twee keer per week overleggen ze over de actuele stand van zaken. Ze hebben voorlopig nog bijbaantjes. ,,Dat moet wel, we moeten zoveel investeren”, aldus Souren. Hijzelf is student-assistent, Vanneste heeft een eigen internetbureautje en doet wat tekenwerk. ,,Het duurt minimaal anderhalf jaar voordat we eens een keertje wat zouden kunnen gaan verdienen”, vervolgt Van Dijk, die parttime bij de afdeling communicatie van de gemeente Delft werkt.

De studenten zeggen veel te hebben geleerd aan de TU: presentaties maken, grafisch werken, leren ontwerpen, concepten leren ontwikkelen. ,,Voor ons maakt het niet uit of we een gebouw ontwerpen of een reclamecampagne. Je leert op de TU je creativiteit toepassen en leert analytisch denken”, aldus Van Dijk.

Van Dijk en Souren hebben hun lesprogramma afgerond en moeten alleen nog afstuderen. Vanneste is een jaar later begonnen en volgt dit jaar nog college. De bedoeling is om volgend jaar af te studeren op één van hun – commerciële – projecten. ,,Dat is vrij uitzonderlijk voor bouwkunde”, aldus Souren. Wanneer ze gaan afstuderen, weten ze nog niet. ,,Het bedrijf gaat voorlopig voor.”