Dynamisch schilderij op muziek

Hesper: ,,Het waren drie voorstellingen van verschillende dansgroepen, gescheiden door twee pauzes. In de finale kwamen de groepen samen op het podium.”

Van Lieshout: ,,Ze hadden alle drie een eigen stijl. Het Nationaal Ballet had een voorstelling waarbij een pianist live op het toneel speelde. Dat geeft een sfeer zoals je dat van ballet verwacht. De andere voorstellingen hadden muziek op band. Het stuk van het Nationaal Ballet vond ik ook het best. Erg indrukwekkend en vernieuwend. Die hebben ook kwalitatief betere dansers in huis.

Het eerste stuk van Leine en Roebana – nooit eerder van gehoord – was vrij expressief, maar niet vernieuwend. Ze renden over het hele toneel rond. Choreografisch niet zo verfijnd. Zoiets heeft Scapino in ’83 of ’84 ook al gedaan. En die derde groep van Krisztina de Châtel doet wel vaker gekke dingen. Nu dansten drie dames in glazen cilinders. Dat leverde een mooi beeld op.”

Hesper: ,,Het Nationaal Ballet vond ik heel sprekend. Je zag snel waar het over ging. Je kon er een boodschap uithalen over hoe de wereld in elkaar zit.”

Van Lieshout: ,,Het was een interseksuele relatiecyclus: een man en een vrouw kunnen het goed met elkaar vinden en beleven vervolgens romantische momenten. Als hij denkt dat hij het voor elkaar heeft pakt zij hem op zijn zwakke plek.”

Hesper: ,,Ze grijpt hem letterlijk in zijn kruis. Daar moest het publiek hard om lachen.”

Van Lieshout: ,,Op het laatst konden ze elkaar niet meer uitstaan. Het was een heel humoristisch stuk.”

Hesper: ,,Er zijn eigenlijk geen regels meer in de moderne dans.”

Van Lieshout: ,,Dat merkte je wel. Bij die eerste voorstelling zorgde de muziek ervoor dat je bijna in slaap viel.”

Hesper: ,,Het mooie van dans vind ik dat de dansers en danseressen met hun lichaam emoties uitdrukken. Dat hoeft van mij ook niet allemaal heel strak en netjes te gaan.”

Van Lieshout: ,,In de moderne dans wordt heel strak dansen gecombineerd met vijf minuten op je rug liggen of hossen met een pul bier. De compositie van beeld en beweging vind ik mooi. In toneel betekent de tekst veel, hier heb je vaak alleen een gekleurd vlak met springende mensen. Moderne dans is eigenlijk een dynamisch schilderij op muziek.”

Hesper: ,,Een dynamisch schilderij op muziek?”

Van Lieshout: ,,Hoe moet je het anders noemen? Kinetische kunst?”

Hesper: ,,Het waren drie voorstellingen van verschillende dansgroepen, gescheiden door twee pauzes. In de finale kwamen de groepen samen op het podium.”

Van Lieshout: ,,Ze hadden alle drie een eigen stijl. Het Nationaal Ballet had een voorstelling waarbij een pianist live op het toneel speelde. Dat geeft een sfeer zoals je dat van ballet verwacht. De andere voorstellingen hadden muziek op band. Het stuk van het Nationaal Ballet vond ik ook het best. Erg indrukwekkend en vernieuwend. Die hebben ook kwalitatief betere dansers in huis.

Het eerste stuk van Leine en Roebana – nooit eerder van gehoord – was vrij expressief, maar niet vernieuwend. Ze renden over het hele toneel rond. Choreografisch niet zo verfijnd. Zoiets heeft Scapino in ’83 of ’84 ook al gedaan. En die derde groep van Krisztina de Châtel doet wel vaker gekke dingen. Nu dansten drie dames in glazen cilinders. Dat leverde een mooi beeld op.”

Hesper: ,,Het Nationaal Ballet vond ik heel sprekend. Je zag snel waar het over ging. Je kon er een boodschap uithalen over hoe de wereld in elkaar zit.”

Van Lieshout: ,,Het was een interseksuele relatiecyclus: een man en een vrouw kunnen het goed met elkaar vinden en beleven vervolgens romantische momenten. Als hij denkt dat hij het voor elkaar heeft pakt zij hem op zijn zwakke plek.”

Hesper: ,,Ze grijpt hem letterlijk in zijn kruis. Daar moest het publiek hard om lachen.”

Van Lieshout: ,,Op het laatst konden ze elkaar niet meer uitstaan. Het was een heel humoristisch stuk.”

Hesper: ,,Er zijn eigenlijk geen regels meer in de moderne dans.”

Van Lieshout: ,,Dat merkte je wel. Bij die eerste voorstelling zorgde de muziek ervoor dat je bijna in slaap viel.”

Hesper: ,,Het mooie van dans vind ik dat de dansers en danseressen met hun lichaam emoties uitdrukken. Dat hoeft van mij ook niet allemaal heel strak en netjes te gaan.”

Van Lieshout: ,,In de moderne dans wordt heel strak dansen gecombineerd met vijf minuten op je rug liggen of hossen met een pul bier. De compositie van beeld en beweging vind ik mooi. In toneel betekent de tekst veel, hier heb je vaak alleen een gekleurd vlak met springende mensen. Moderne dans is eigenlijk een dynamisch schilderij op muziek.”

Hesper: ,,Een dynamisch schilderij op muziek?”

Van Lieshout: ,,Hoe moet je het anders noemen? Kinetische kunst?”