Campus

Snoepreisje

Eigenlijk weten Maksim Troedoljoebov en Nikolai Vardaoel niet zo veel van koningin Beatrix. ,,Helemaal niets”, geeft Troedoljoebov onomwonden toe. Ook het laten vallen van de naam Maxima doet geen bellen rinkelen bij de twee Russische journalisten.

,,Maxima?”, proeft Vardaoel de exotische naam.

In een Delftse kroeg komen de twee bij van een intensief bezoek aan de TU Delft. Troedoljoebov achter een biertje, Vardaoel met een jenever voor zich (‘Ik wil iets typisch Nederlands drinken’). Vanwege het aanstaande staatsbezoek van Beatrix aan Rusland zijn de twee door de Nederlandse overheid uitgenodigd voor een volledig verzorgde persreis naar Nederland, die begon met een bezoek aan de TU. ‘Dat wilden ze zelf’, volgens de organisatoren van het bezoek. ,,Dat was zo geregeld”, zegt Troedoljoebov, die de TU ‘machtig interessant’ vond.

Vooral het verkeerskundig kenniscentrum sprak hem aan. Verkeersopstoppingen worden in de klassiek ingestelde Russische wetenschap niet bestudeerd, volgens de Rus, hoewel Russische steden als Moskou en Sint Petersburg er wel degelijk mee te maken hebben. ,,Dat is nog wel eens iets voor een feature”, vermoedt hij.

De buitenlandredacteur heeft duchtig visitekaartjes uitgewisseld, en zal voortaan gelden als dé Nederland-expert (‘Een constitutionele monarchie’, weet Troedoljoebov), met nog wat extra technologiecontacten. Het praatje bij technische aardwetenschappen was erg ingewikkeld, vond de in Russisch afgestudeerde Moskoviet. De universiteitsbibliotheek kon wel zijn goedkeuring wegdragen. ,,Als wij in Rusland zulke bibliotheken hadden”, verzucht hij.

Minilandje

Beatrix zelf, aanleiding van hun bezoek, boeit de twee dus iets minder. Wat zouden twee journalisten bij grote Russische zakenkranten zich ook interesseren voor een ceremonieel staatshoofd in een minilandje? ,,Ik weet nog niet wat ik daarover ga schrijven”, zegt Vardaoel diplomatiek. ,,Geen idee”, antwoordt Troedoljoebov peinzend over de vraag wat de Russische lezers over Beatrix zouden willen weten.

De Nederlandse delegatie wil de twee graag inpraten, sommigen zelfs in hun beste Russisch, maar de twee blijven in het Engels antwoorden, en stellen geen verdere royalty-vragen. Zonder deze persreis waren ze nooit naar Nederland gekomen, geven ze toe, ook al omdat hun kranten zoiets niet kunnen betalen.

Troedoljoebov neemt nog een biertje. Vardaoel treuzelt met zijn jenever. Het gesprek stokt. ,,Het is een zware dag geweest”, beaamt Troedoljoebov. ,,Maar altijd nog makkelijker dan een dag in Moskou”, voegt Vardaoel toe. Anders zaten de twee nu aan hun deadline, bedenken ze zich.

Over kranten praten journalisten graag. Oudgediende Vardaoel is chef buitenlandredactie bij de Daily Kommersant, van de Russische zakenman Boris Berezovski, een van de machtige mannen van Rusland.De krant werd in 1989 al werd opgericht, na de val van de muur. Hij haalt graag herinneringen op aan die tijd, toen op journalisten in Rusland nog werd neergekeken vanwege hun staat van dienst als propagandaschrijvers. Vardaoel en collega’s omschreven zichzelf liever als ‘specialisten’.

Zijn jongere collega Troedoljoebov (dat betekent ‘Houdt van werken’, legt hij uit), werkt voor Vedomosti van de Nederlandse avonturier-uitgever Derk Sauer, die in de ruige Russische zakenwereld een uitgeversimperium wist op te bouwen. Sauer geeft Russische versies van tijdschriften als Cosmopolitan en Playboy uit, de Engelstalige krant The Moscow Times, en sinds kort ook de financiële krant Vedomosti, in samenwerking met The Financial Times en the Wall Street Journal.

Enthousiast schept Troedoljoebov op hoe zijn krant Russischtalige lezers wegsnoept bij vlaggenschip The Moscow Times. Dat zijn hoogste chef Sauer ook een Nederlander is, daar had Troedoljoebov nooit bij stilgestaan. ,,Nee, maar met Derk gaat het prima”, verzekert hij. ,,Hij heeft net een nieuwe bodyguard.” Dan is het tijd om op te stappen. Morgen TNO.

Eigenlijk weten Maksim Troedoljoebov en Nikolai Vardaoel niet zo veel van koningin Beatrix. ,,Helemaal niets”, geeft Troedoljoebov onomwonden toe. Ook het laten vallen van de naam Maxima doet geen bellen rinkelen bij de twee Russische journalisten. ,,Maxima?”, proeft Vardaoel de exotische naam.

In een Delftse kroeg komen de twee bij van een intensief bezoek aan de TU Delft. Troedoljoebov achter een biertje, Vardaoel met een jenever voor zich (‘Ik wil iets typisch Nederlands drinken’). Vanwege het aanstaande staatsbezoek van Beatrix aan Rusland zijn de twee door de Nederlandse overheid uitgenodigd voor een volledig verzorgde persreis naar Nederland, die begon met een bezoek aan de TU. ‘Dat wilden ze zelf’, volgens de organisatoren van het bezoek. ,,Dat was zo geregeld”, zegt Troedoljoebov, die de TU ‘machtig interessant’ vond.

Vooral het verkeerskundig kenniscentrum sprak hem aan. Verkeersopstoppingen worden in de klassiek ingestelde Russische wetenschap niet bestudeerd, volgens de Rus, hoewel Russische steden als Moskou en Sint Petersburg er wel degelijk mee te maken hebben. ,,Dat is nog wel eens iets voor een feature”, vermoedt hij.

De buitenlandredacteur heeft duchtig visitekaartjes uitgewisseld, en zal voortaan gelden als dé Nederland-expert (‘Een constitutionele monarchie’, weet Troedoljoebov), met nog wat extra technologiecontacten. Het praatje bij technische aardwetenschappen was erg ingewikkeld, vond de in Russisch afgestudeerde Moskoviet. De universiteitsbibliotheek kon wel zijn goedkeuring wegdragen. ,,Als wij in Rusland zulke bibliotheken hadden”, verzucht hij.

Minilandje

Beatrix zelf, aanleiding van hun bezoek, boeit de twee dus iets minder. Wat zouden twee journalisten bij grote Russische zakenkranten zich ook interesseren voor een ceremonieel staatshoofd in een minilandje? ,,Ik weet nog niet wat ik daarover ga schrijven”, zegt Vardaoel diplomatiek. ,,Geen idee”, antwoordt Troedoljoebov peinzend over de vraag wat de Russische lezers over Beatrix zouden willen weten.

De Nederlandse delegatie wil de twee graag inpraten, sommigen zelfs in hun beste Russisch, maar de twee blijven in het Engels antwoorden, en stellen geen verdere royalty-vragen. Zonder deze persreis waren ze nooit naar Nederland gekomen, geven ze toe, ook al omdat hun kranten zoiets niet kunnen betalen.

Troedoljoebov neemt nog een biertje. Vardaoel treuzelt met zijn jenever. Het gesprek stokt. ,,Het is een zware dag geweest”, beaamt Troedoljoebov. ,,Maar altijd nog makkelijker dan een dag in Moskou”, voegt Vardaoel toe. Anders zaten de twee nu aan hun deadline, bedenken ze zich.

Over kranten praten journalisten graag. Oudgediende Vardaoel is chef buitenlandredactie bij de Daily Kommersant, van de Russische zakenman Boris Berezovski, een van de machtige mannen van Rusland.De krant werd in 1989 al werd opgericht, na de val van de muur. Hij haalt graag herinneringen op aan die tijd, toen op journalisten in Rusland nog werd neergekeken vanwege hun staat van dienst als propagandaschrijvers. Vardaoel en collega’s omschreven zichzelf liever als ‘specialisten’.

Zijn jongere collega Troedoljoebov (dat betekent ‘Houdt van werken’, legt hij uit), werkt voor Vedomosti van de Nederlandse avonturier-uitgever Derk Sauer, die in de ruige Russische zakenwereld een uitgeversimperium wist op te bouwen. Sauer geeft Russische versies van tijdschriften als Cosmopolitan en Playboy uit, de Engelstalige krant The Moscow Times, en sinds kort ook de financiële krant Vedomosti, in samenwerking met The Financial Times en the Wall Street Journal.

Enthousiast schept Troedoljoebov op hoe zijn krant Russischtalige lezers wegsnoept bij vlaggenschip The Moscow Times. Dat zijn hoogste chef Sauer ook een Nederlander is, daar had Troedoljoebov nooit bij stilgestaan. ,,Nee, maar met Derk gaat het prima”, verzekert hij. ,,Hij heeft net een nieuwe bodyguard.” Dan is het tijd om op te stappen. Morgen TNO.

Redacteur Redactie

Heb je een vraag of opmerking over dit artikel?

delta@tudelft.nl

Comments are closed.