Grof VuilToen Fredo ’s ochtends zijn kamer wilde uitstrompelen keek hij op tegen een van buiten tegen zijn deur opgestapelde berg vuilniszakken met een briefje ‘jouw beurt!!’ erop.
Share
Een ander briefje zat op de deur: een telefoonnummer plus ‘bandje, terugbellen, je sliep’. Handschrift van Mylotte, twee kamerdeuren verder.
Klauterend over de vuilniszakken hoopte Fredo dat dit betekende dat zijn eigen briefjes op de diverse prikborden nu al waren gelezen. Het had hem niet echt optimistisch gestemd dat gelijksoortige oproepen om muzikanten al grondig vergeeld waren, maar je kon niet weten.
Inderdaad. Even over vijven die middag daalde Fredo het trapje af naar het keldercafé van de Koornbeurs, alwaar een eerste afspraak was gemaakt om eens kennis te maken met vier collega-muzikanten.
Het kon niet missen.
Hoe muzikanten elkaar altijd feilloos herkennen is raadselachtig, maar ga maar na: op feesten vind je ze ook in no time samen ouwehoerend. Geen touw meer aan vast te knopen voor niet-muzikanten.
Bij een rondje namen hoorde een rondje bier.
,,Wat zeg je? Frodo? Eh… Fredo. Goed. Sorry. Ik ben Bert-Jan, drummer. Dit hierzo is Hurm, die doet bas.”
,,Hrm”, klonk het bevestigend.
,,Dat is gitaarheld Zavjee, en die rooie hier is Fik.”
Woef, dacht Fredo. Fik?!
,,Hij steekt nog wel iets per ongeluk in de hens, een versterker ofzo”, verklaarde Zavjee. ,,Hrm”, deed Hurm, en ditmaal klonk het onmiskenbaar beschuldigend.
,,Sorry hoor”, zei Fik, ,,maar die versterker had je toch maar bij het grof vuil gevonden?”
,,Hrm”, zei Hurm bedroefd. Fredo bedacht dat Grof Vuil wel deugde als bandnaam%
(Wordt vervolgd) . . .
Grof Vuil
Toen Fredo ’s ochtends zijn kamer wilde uitstrompelen keek hij op tegen een van buiten tegen zijn deur opgestapelde berg vuilniszakken met een briefje ‘jouw beurt!!’ erop. Een ander briefje zat op de deur: een telefoonnummer plus ‘bandje, terugbellen, je sliep’. Handschrift van Mylotte, twee kamerdeuren verder.
Klauterend over de vuilniszakken hoopte Fredo dat dit betekende dat zijn eigen briefjes op de diverse prikborden nu al waren gelezen. Het had hem niet echt optimistisch gestemd dat gelijksoortige oproepen om muzikanten al grondig vergeeld waren, maar je kon niet weten.
Inderdaad. Even over vijven die middag daalde Fredo het trapje af naar het keldercafé van de Koornbeurs, alwaar een eerste afspraak was gemaakt om eens kennis te maken met vier collega-muzikanten.
Het kon niet missen.
Hoe muzikanten elkaar altijd feilloos herkennen is raadselachtig, maar ga maar na: op feesten vind je ze ook in no time samen ouwehoerend. Geen touw meer aan vast te knopen voor niet-muzikanten.
Bij een rondje namen hoorde een rondje bier.
,,Wat zeg je? Frodo? Eh… Fredo. Goed. Sorry. Ik ben Bert-Jan, drummer. Dit hierzo is Hurm, die doet bas.”
,,Hrm”, klonk het bevestigend.
,,Dat is gitaarheld Zavjee, en die rooie hier is Fik.”
Woef, dacht Fredo. Fik?!
,,Hij steekt nog wel iets per ongeluk in de hens, een versterker ofzo”, verklaarde Zavjee. ,,Hrm”, deed Hurm, en ditmaal klonk het onmiskenbaar beschuldigend.
,,Sorry hoor”, zei Fik, ,,maar die versterker had je toch maar bij het grof vuil gevonden?”
,,Hrm”, zei Hurm bedroefd. Fredo bedacht dat Grof Vuil wel deugde als bandnaam%
(Wordt vervolgd) . . .
Comments are closed.