Campus

De verleiding van een raar theatervolkje

Elk jaar zo rond midzomernacht zet in Rotterdam een vreemd volkje zijn tenten op. Daar brengt het de doorgaans nuchtere bevolking het hoofd op hol. De Parade: dagelijkse beslommeringen vervliegen in de duizelingen van de zweefmolen, vele glaasjes rosé maken het hoofd licht en theatrale illusies verborgen in tenten laten de vermoeide geest voor even vertoeven in andere werelden.

br />
Gelouterd keert de Paradeganger huiswaarts, terwijl het volkje oprukt naar volgende steden: Den Haag, Utrecht en Amsterdam. Om ook daar de hardwerkende bevolking in zomerse sferen te brengen. ,,In die zin is De Parade niet echt een theaterfestival”, zegt programmeur Nicole van Vessum. ,,Sommige mensen komen hier alleen om op het terrein te zitten, om naar andere mensen te kijken, om te sjansen en te dansen of een hapje te eten. Bezoekers kleden zich speciaal leuk aan voor De Parade, ze gaan echt uit. De vrijblijvendheid is een gouden formule. Je kunt hier doen wat je wilt.”

Sinds drie jaar is Nicole van Vessum de jongere programmeur naast Terts Brinkhoff, de dromer die al in 1973 met een tractor en één theatertent de fundamenten voor De Parade legde. Van Vessum leerde De Parade kennen als tentenbouwer en organiseerde zes jaar lang de Amsterdamse Uitmarkt. Binnen de programmering legt zij zich vooral toe op het ontdekken van jong talent. ,,Dit jaar staan er op De Parade twee voorstellingen van net afgestudeerde kleinkunstenaars. Ik kreeg de tip hen eens te gaan bekijken op de academie en was enthousiast. Wij willen mensen de kans geven iets nieuws te brengen. Het maakt ons niet uit als dat mislukt. Het gaat om het proberen. Daarbij is het Paradepubliek heel nieuwsgierig en altijd uit op iets nieuws. Het leuke is dat de Ashton Brothers iets heel anders doen dan Five Easy Pieces, terwijl ze van dezelfde opleiding komen.”

,,Wat de Ashton Brothers doen hebben we nog niet gehad op De Parade. Het zijn vijf zangers, die een bizarre show brengen. Ook heel trots ben ik op Sanne Vogel. Zij is pas 18 jaar en autodidact op het gebied van theater. Ze heeft al verschillende prijzen in de wacht gesleept.”

Knallen

Een Paradevoorstelling is een begrip. Het is theater, gecondenseerd tot een half uur, dat moet knallen. Het wordt opgevoerd in een ronde tent en herbergt vaak circus- en showachtige elementen in zich met veel visueel spektakel. Artiesten komen uit alle hoeken van het theaterveld als het toneel, de dans en het cabaret. Ze beschouwen De Parade als een vrijplaats voor lang uitgestelde wensvoorstellingen. Zo vertelt Rinus Sprong van de Dutch Don’t Dance Division: ,,De Parade is echt je eigen feestje. Als je zin hebt om veren in je kont te steken, doe je dat. Het is het waarmaken van je eigen droom. Zo wilde ik heel graag een keer het nummer ‘Moe’ van Toon Hermans zingen. En wonderlijk genoeg bleek het prachtig in onze nieuwe voorstelling ‘Foruna’s wedding’ te passen.”

Ideeën voor Paradevoorstellingen ontstaan bij de Dutch Don’t Dance Division vaak spontaan, terwijl de lol voorop staat. Sprong: ,,In de Paradevoorstelling ‘Hans en Grietje’ uit 1999 had ik geen echte rol. Ik zat toen in travestie achter de kassa. Daaruit ontstond in interactie met het publiek het personage van Rina Fortuna. Dan zeiden mensen: ‘je tiet zit scheef’ en dan zei ik: ‘er zit wel meer scheef’ en verzon het tragische verhaal van een verongelukte trapezewerkster, dat vorig jaar werd uitgewerkt in ‘Fortuna’s follies’. In ‘Fortuna’s wedding komt alles weer goed. Rina Fortuna maakt een comeback en trouwt.”

Blote borsten

Toch verzet Nicole van Vessum zich tegen de gedachte dat De Parade alleen lichtvoetig zou zijn. ,,Sommige mensen hebben een verkeerd beeld van De Parade. We kiezen niet alleen voor het hele makkelijke en simpele. We gaan ook meer controversiële voorstellingen niet uit de weg, waarbij mensen soms boos weglopen en tot discussie worden aangezet. De typische Paradevoorstelling bestaat niet. Het is niet altijd blote borsten en lekker licht, het hoeft niet alleen leuk en gezellig te zijn. Ook al is het festival tamelijk laagdrempelig.”

Daarnaast kan Van Vessum zich mateloos opwinden over het feit dat veel mensen denken De Parade gaat om zakken vullen. ,,Het irriteert me dat mensen spreken over de commercialisering van De Parade. Ze weten niet dat wij helemaal zonder subsidie bestaan. Het is ‘u vraagt en wij draaien’: als het publiek niet komt, is het afgelopen met ons. De horeca is een belangrijke inkomstenbron. Vaak kunnen we het festival met hakken over de sloot bekostigen. De Parade is gebaseerd op het marktmechanisme. Artiesten moeten ‘parade maken’, wat betekent dat ze hun waar moeten aanprijzen als een marktkoopman. Ze moeten de bezoeker verleiden om naar binnen te gaan, waardoor deze misschien iets gaat zien, waar hij uit zichzelf nooit naar toe zou gaan. Uiteindelijk draait De Parade om de verleiding.”

Parade Den Haag in het Westbroekpark. Van vrijdag 5 tot en met donderdag 11 juli. Aanvang: vanaf 18.30 uur. Kinder- en familievoorstellingen vanaf 15.00 uur.

Elk jaar zo rond midzomernacht zet in Rotterdam een vreemd volkje zijn tenten op. Daar brengt het de doorgaans nuchtere bevolking het hoofd op hol. De Parade: dagelijkse beslommeringen vervliegen in de duizelingen van de zweefmolen, vele glaasjes rosé maken het hoofd licht en theatrale illusies verborgen in tenten laten de vermoeide geest voor even vertoeven in andere werelden.

Gelouterd keert de Paradeganger huiswaarts, terwijl het volkje oprukt naar volgende steden: Den Haag, Utrecht en Amsterdam. Om ook daar de hardwerkende bevolking in zomerse sferen te brengen. ,,In die zin is De Parade niet echt een theaterfestival”, zegt programmeur Nicole van Vessum. ,,Sommige mensen komen hier alleen om op het terrein te zitten, om naar andere mensen te kijken, om te sjansen en te dansen of een hapje te eten. Bezoekers kleden zich speciaal leuk aan voor De Parade, ze gaan echt uit. De vrijblijvendheid is een gouden formule. Je kunt hier doen wat je wilt.”

Sinds drie jaar is Nicole van Vessum de jongere programmeur naast Terts Brinkhoff, de dromer die al in 1973 met een tractor en één theatertent de fundamenten voor De Parade legde. Van Vessum leerde De Parade kennen als tentenbouwer en organiseerde zes jaar lang de Amsterdamse Uitmarkt. Binnen de programmering legt zij zich vooral toe op het ontdekken van jong talent. ,,Dit jaar staan er op De Parade twee voorstellingen van net afgestudeerde kleinkunstenaars. Ik kreeg de tip hen eens te gaan bekijken op de academie en was enthousiast. Wij willen mensen de kans geven iets nieuws te brengen. Het maakt ons niet uit als dat mislukt. Het gaat om het proberen. Daarbij is het Paradepubliek heel nieuwsgierig en altijd uit op iets nieuws. Het leuke is dat de Ashton Brothers iets heel anders doen dan Five Easy Pieces, terwijl ze van dezelfde opleiding komen.”

,,Wat de Ashton Brothers doen hebben we nog niet gehad op De Parade. Het zijn vijf zangers, die een bizarre show brengen. Ook heel trots ben ik op Sanne Vogel. Zij is pas 18 jaar en autodidact op het gebied van theater. Ze heeft al verschillende prijzen in de wacht gesleept.”

Knallen

Een Paradevoorstelling is een begrip. Het is theater, gecondenseerd tot een half uur, dat moet knallen. Het wordt opgevoerd in een ronde tent en herbergt vaak circus- en showachtige elementen in zich met veel visueel spektakel. Artiesten komen uit alle hoeken van het theaterveld als het toneel, de dans en het cabaret. Ze beschouwen De Parade als een vrijplaats voor lang uitgestelde wensvoorstellingen. Zo vertelt Rinus Sprong van de Dutch Don’t Dance Division: ,,De Parade is echt je eigen feestje. Als je zin hebt om veren in je kont te steken, doe je dat. Het is het waarmaken van je eigen droom. Zo wilde ik heel graag een keer het nummer ‘Moe’ van Toon Hermans zingen. En wonderlijk genoeg bleek het prachtig in onze nieuwe voorstelling ‘Foruna’s wedding’ te passen.”

Ideeën voor Paradevoorstellingen ontstaan bij de Dutch Don’t Dance Division vaak spontaan, terwijl de lol voorop staat. Sprong: ,,In de Paradevoorstelling ‘Hans en Grietje’ uit 1999 had ik geen echte rol. Ik zat toen in travestie achter de kassa. Daaruit ontstond in interactie met het publiek het personage van Rina Fortuna. Dan zeiden mensen: ‘je tiet zit scheef’ en dan zei ik: ‘er zit wel meer scheef’ en verzon het tragische verhaal van een verongelukte trapezewerkster, dat vorig jaar werd uitgewerkt in ‘Fortuna’s follies’. In ‘Fortuna’s wedding komt alles weer goed. Rina Fortuna maakt een comeback en trouwt.”

Blote borsten

Toch verzet Nicole van Vessum zich tegen de gedachte dat De Parade alleen lichtvoetig zou zijn. ,,Sommige mensen hebben een verkeerd beeld van De Parade. We kiezen niet alleen voor het hele makkelijke en simpele. We gaan ook meer controversiële voorstellingen niet uit de weg, waarbij mensen soms boos weglopen en tot discussie worden aangezet. De typische Paradevoorstelling bestaat niet. Het is niet altijd blote borsten en lekker licht, het hoeft niet alleen leuk en gezellig te zijn. Ook al is het festival tamelijk laagdrempelig.”

Daarnaast kan Van Vessum zich mateloos opwinden over het feit dat veel mensen denken De Parade gaat om zakken vullen. ,,Het irriteert me dat mensen spreken over de commercialisering van De Parade. Ze weten niet dat wij helemaal zonder subsidie bestaan. Het is ‘u vraagt en wij draaien’: als het publiek niet komt, is het afgelopen met ons. De horeca is een belangrijke inkomstenbron. Vaak kunnen we het festival met hakken over de sloot bekostigen. De Parade is gebaseerd op het marktmechanisme. Artiesten moeten ‘parade maken’, wat betekent dat ze hun waar moeten aanprijzen als een marktkoopman. Ze moeten de bezoeker verleiden om naar binnen te gaan, waardoor deze misschien iets gaat zien, waar hij uit zichzelf nooit naar toe zou gaan. Uiteindelijk draait De Parade om de verleiding.”

Parade Den Haag in het Westbroekpark. Van vrijdag 5 tot en met donderdag 11 juli. Aanvang: vanaf 18.30 uur. Kinder- en familievoorstellingen vanaf 15.00 uur.

Redacteur Redactie

Heb je een vraag of opmerking over dit artikel?

delta@tudelft.nl

Comments are closed.