Vernuftig Naviduct

Maar de oplossing is nabij.

In 2000 passeerden een kleine negentigduizend schepen de Krabbersgatsluis, waarvan tachtig procent recreatievaart. Dat maakt de sluis één van de drukst belaste in West-Europa.

Bovenal echter, is de sluis een knelpunt voor verkeer. Zo verbazingwekkend is dat niet: over deze enkele sluis ligt een belangrijke weg, tussen Enkhuizen en Lelystad. Het is dus het één of het ander: óf rijden óf schutten. De gemiddelde wachttijd wanneer de brug over de sluis openstaat is twintig minuten, ’s zomers is het zaak de sluis -dan met een slordige wachttijd tot vier uur- te mijden.

Een andere route rijden dus? Toch maar met de trein? Welnee. Het verkeersknelpunt is namelijk met een jaartje verholpen. Een creatieve bevlieging van Rijkswaterstaat heeft een Naviduct opgeleverd.

Het Naviduct is eigenlijk niets anders dan een aquaduct dat ook als sluis gebruikt wordt. Klinkt simpel, maar het is een wereldprimeur. Er worden op dit moment twee extra sluizen gebouwd; een verdrievoudiging van de huidige capaciteit.

De weg die het verkeer onder het Naviduct door leidt ligt maar liefst elf meter onder NAP, en zelfs zeventien meter lager dan de Houtribdijk tussen de meren. Daar pakken de bouwers van Combinatie Naviduct Krabbersgat (een combinatie van drie aannemersbedrijven) behalve een primeur ook nog een recordje mee: de Rotterdamse Alexanderpolder ligt een ‘luttele’ zes meter onder NAP.

Het Naviduct komt op een speciaal daarvoor aangelegd eiland. Een verantwoord aangelegd eiland ook; wat overschiet is bedoeld voor natuurontwikkeling.

De planning is dat in de zomer van 2003 ruim vierhonderd schepen per dag de sluizen kunnen passeren. Ongehinderd, evenals het verkeer dat onder de sluis doorrijdt. Hartstikke vernuftig. Een uitvinding waar de bedenkers van het aquaduct, de Romeinen, hun vingers bij zouden aflikken.

De Krabbersgatsluis verbindt het Markermeer met het IJsselmeer. Het is niet een plaats voor mensen met weinig geduld, want in het zomerse zeilhoogseizoen kan de wachttijd voor de sluis oplopen tot zo’n vier uur. Maar de oplossing is nabij.

In 2000 passeerden een kleine negentigduizend schepen de Krabbersgatsluis, waarvan tachtig procent recreatievaart. Dat maakt de sluis één van de drukst belaste in West-Europa.

Bovenal echter, is de sluis een knelpunt voor verkeer. Zo verbazingwekkend is dat niet: over deze enkele sluis ligt een belangrijke weg, tussen Enkhuizen en Lelystad. Het is dus het één of het ander: óf rijden óf schutten. De gemiddelde wachttijd wanneer de brug over de sluis openstaat is twintig minuten, ’s zomers is het zaak de sluis -dan met een slordige wachttijd tot vier uur- te mijden.

Een andere route rijden dus? Toch maar met de trein? Welnee. Het verkeersknelpunt is namelijk met een jaartje verholpen. Een creatieve bevlieging van Rijkswaterstaat heeft een Naviduct opgeleverd.

Het Naviduct is eigenlijk niets anders dan een aquaduct dat ook als sluis gebruikt wordt. Klinkt simpel, maar het is een wereldprimeur. Er worden op dit moment twee extra sluizen gebouwd; een verdrievoudiging van de huidige capaciteit.

De weg die het verkeer onder het Naviduct door leidt ligt maar liefst elf meter onder NAP, en zelfs zeventien meter lager dan de Houtribdijk tussen de meren. Daar pakken de bouwers van Combinatie Naviduct Krabbersgat (een combinatie van drie aannemersbedrijven) behalve een primeur ook nog een recordje mee: de Rotterdamse Alexanderpolder ligt een ‘luttele’ zes meter onder NAP.

Het Naviduct komt op een speciaal daarvoor aangelegd eiland. Een verantwoord aangelegd eiland ook; wat overschiet is bedoeld voor natuurontwikkeling.

De planning is dat in de zomer van 2003 ruim vierhonderd schepen per dag de sluizen kunnen passeren. Ongehinderd, evenals het verkeer dat onder de sluis doorrijdt. Hartstikke vernuftig. Een uitvinding waar de bedenkers van het aquaduct, de Romeinen, hun vingers bij zouden aflikken.