Einde nabij

Zon, warmte, terrasjes die lonken naar onschuldige studenten. Straks, als je de laatste vraag op je laatste tentamen beantwoordt, of je laatste zin bij je eindpresentatie uitspreekt, gaat er een vloedgolf van blijdschap door je heen. En opeens lijkt het of iedereen behoefte heeft om stoom af te blazen. Overal slotfeesten, einddisco’s en meer. Genoeg om jezelf even in een roes te houden.

Juist op dit moment komt het ISO, interstedelijk studenten overleg, met verontrustende berichten. Van de uitwonende studenten heeft 79 procent het té krap. Whoesh, daar gaan je feestplannen, en whoesh daar vliegen de vakantieplannen uit het raam. Dat wordt de hele zomervakantie werken voor aankomend jaar. Bóven de nul wordt het streven.

Maar dan schrik je; het is tenslotte vakantie. Wel werken, maar ook weg. Maar hoe? Je kan de lege kratten van het balkon van je buren stelen. Of je kamer in onderhuur gooien en bij al je vrienden logeren. Of jezelf op de zwarte markt voor toeristen verhandelen als gekwalificeerde stadsgids. Of, of, of…

Nog steeds zoekend stap je in tram 1. Even lekker gratis ontspannen op het strand. Maar nee, dat kan natuurlijk niet meer, kl*te OV, je moet weer strippen. Wat een ellende.

En dan gebeurt er iets. Je bent het zat. Een misdrijf met voorbedachten rade. Een vollere beurs begint bij jezelf! Vandaag rij je zwart.

De zomervakantie is in aantocht. Hoewel de drukte in de bieb opmerkelijk is en de airco zijn best doet om alle zwetende TU’ers te bedienen, lukt het niet om te vergeten dat het einde nabij is. Zon, warmte, terrasjes die lonken naar onschuldige studenten. Straks, als je de laatste vraag op je laatste tentamen beantwoordt, of je laatste zin bij je eindpresentatie uitspreekt, gaat er een vloedgolf van blijdschap door je heen. En opeens lijkt het of iedereen behoefte heeft om stoom af te blazen. Overal slotfeesten, einddisco’s en meer. Genoeg om jezelf even in een roes te houden.

Juist op dit moment komt het ISO, interstedelijk studenten overleg, met verontrustende berichten. Van de uitwonende studenten heeft 79 procent het té krap. Whoesh, daar gaan je feestplannen, en whoesh daar vliegen de vakantieplannen uit het raam. Dat wordt de hele zomervakantie werken voor aankomend jaar. Bóven de nul wordt het streven.

Maar dan schrik je; het is tenslotte vakantie. Wel werken, maar ook weg. Maar hoe? Je kan de lege kratten van het balkon van je buren stelen. Of je kamer in onderhuur gooien en bij al je vrienden logeren. Of jezelf op de zwarte markt voor toeristen verhandelen als gekwalificeerde stadsgids. Of, of, of…

Nog steeds zoekend stap je in tram 1. Even lekker gratis ontspannen op het strand. Maar nee, dat kan natuurlijk niet meer, kl*te OV, je moet weer strippen. Wat een ellende.

En dan gebeurt er iets. Je bent het zat. Een misdrijf met voorbedachten rade. Een vollere beurs begint bij jezelf! Vandaag rij je zwart.