Blokkerbadje

Met de voeten in een teiltje is nauwelijks een alternatief. Twee uiteinden kunnen geen heel lichaam koelen en het enige teiltje waar twee voeten naast elkaar in passen is de afwasbak: yech. Aan dit soort dagen dankt Blokker zijn bestaansrecht.

Het gelukzalige tafereel op de verpakking van het Blokkerbadje wordt enigszins verstoord door een blond Nutella-kindje, maar die kan vast wel uit de kleurenfoto worden gekinderlokt. Blijft over: mooi weer, kraakhelder water en een niet onaantrekkelijke vrouw aan de rand van de Wet Set premium. De techniek is oké: scheurbestendig vinyl, twee luchtkamers en een heus afvoerputje.

Het zwembadje is voorzien van een gebruiksaanwijzing die in meerdere talen bevestigt dat het ding de vorm heeft van een tropische vis. Amerikanen krijgen, in tegenstelling tot de rest van de wereld, niet drie maar liefst zes aanwijzingen. Niet zo verwonderlijk voor een land waar een wedstrijd in verpakkingsteksten bestaat. De winnende tekst van afgelopen jaar hing aan een kledingstuk: don’t iron while wearing. Bovendien zal een Amerikaan alles doen om bij Bob Saget tienduizend dollar te winnen met een homevideo. Ik stel mij een filmpje voor waarin een Bush-kloon na een iets te enthousiaste aanloop uitglijdt over de glibberige rand, met zijn linkeroor achter het afvoerputje blijft haken en vervolgens verdrinkt in zestien gallons water.

Nog een curiositeit: mocht het strapazierfähiges PVC van het visje scheuren dan moeten wij Nederlanders ons behelpen met ‘reparatie-vet’. Wat je allemaal niet voor onbelangrijks leest op een bloedhete dag in een Blokkerbadje. Het belangrijkste ontbeert de toelichting van het zwembad echter: informatie over hoe je in godsnaam moet zwemmen in zo’n klein rotding.

Warm, warmer, warmst: naar het strand? Nee. Er is weinig frustrerender dan op een strand liggen zonder het water in te kunnen. Het zeewater is zo koud dat je hoogstens al plassend de branding in kunt rennen zodat het water alvast een beetje wordt voorverwarmd. Met de voeten in een teiltje is nauwelijks een alternatief. Twee uiteinden kunnen geen heel lichaam koelen en het enige teiltje waar twee voeten naast elkaar in passen is de afwasbak: yech. Aan dit soort dagen dankt Blokker zijn bestaansrecht.

Het gelukzalige tafereel op de verpakking van het Blokkerbadje wordt enigszins verstoord door een blond Nutella-kindje, maar die kan vast wel uit de kleurenfoto worden gekinderlokt. Blijft over: mooi weer, kraakhelder water en een niet onaantrekkelijke vrouw aan de rand van de Wet Set premium. De techniek is oké: scheurbestendig vinyl, twee luchtkamers en een heus afvoerputje.

Het zwembadje is voorzien van een gebruiksaanwijzing die in meerdere talen bevestigt dat het ding de vorm heeft van een tropische vis. Amerikanen krijgen, in tegenstelling tot de rest van de wereld, niet drie maar liefst zes aanwijzingen. Niet zo verwonderlijk voor een land waar een wedstrijd in verpakkingsteksten bestaat. De winnende tekst van afgelopen jaar hing aan een kledingstuk: don’t iron while wearing. Bovendien zal een Amerikaan alles doen om bij Bob Saget tienduizend dollar te winnen met een homevideo. Ik stel mij een filmpje voor waarin een Bush-kloon na een iets te enthousiaste aanloop uitglijdt over de glibberige rand, met zijn linkeroor achter het afvoerputje blijft haken en vervolgens verdrinkt in zestien gallons water.

Nog een curiositeit: mocht het strapazierfähiges PVC van het visje scheuren dan moeten wij Nederlanders ons behelpen met ‘reparatie-vet’. Wat je allemaal niet voor onbelangrijks leest op een bloedhete dag in een Blokkerbadje. Het belangrijkste ontbeert de toelichting van het zwembad echter: informatie over hoe je in godsnaam moet zwemmen in zo’n klein rotding.