Voorteken

Als ik de deur opendoe, floept automatisch het licht aan. TU-functionaliteit en zuinigheid: alleen licht waar bewegende mensen zijn. Een verrassend frisse geur van schoonmaakmiddel komt me tegemoet. Dit moet het facultaire bobotoilet zijn. De toiletten op de TU zijn altijd het toonbeeld van bezuinigingen op de schoonmaak. Of wij studenten zijn gewoon zo ranzig, dat we een net schoongemaakt toilet maar een korte properheid gunnen.

In de toiletruimte sta ik voor de keuze: welke van de tig deuren? Qua aantal is de TU werkelijk op alles voorbereid. Mocht de nood aan de man komen, dan heeft iedereen, zowel student als docent, zijn eigen hok.

Ik zit net, als met een zachte klik het licht uitgaat. ,,Ah nee”, verzucht ik luid, maar er volgt geen antwoord en ook geen gelach, dus er wordt geen geintje uitgehaald. Onder de kier van de deur zie ik dat ook in de wastafelruimte de verlichting is uitgegaan. En daardoor is het toch wel erg donker. In gedachten zie ik de elektrotechnische installateur voor me. Net op de TU gearriveerd van een klus aan de Oude Delft, waar een paar studenten hun hele elektriciteitskast hebben opgeblazen: hoe durven ze; zelf een elektriciteitsleidinkje aanleggen. Maar ja, je doet niet voor niets een technische studie. Mister Installateur zal ons studenten nu wel eens een lesje leren: één minuut is lang zat voor die irritante studentjes. En hij zet de timer van de lichtsensor resoluut op 1. Gun die man ook eens een pleziertje % en mij een knap benauwd moment.

Ineens weet ik ook waarom dit zo’n schoon toilet is: alle vaste gebruikers van dit gebouw weten al lang dat de ingestelde tijd te kort is om alle behoeften te vervullen. Die geur bij binnenkomst was gewoon een voorteken. Daarom bij deze de tip: schoon toilet op de TU? Dan verder zoeken naar een ranzig exemplaar!

Op de een of andere manier zijn toiletten op de TU altijd weggestopt. Aan het einde van de gang in een voor mij onbekende faculteit is er gelukkig wel een. Als ik de deur opendoe, floept automatisch het licht aan. TU-functionaliteit en zuinigheid: alleen licht waar bewegende mensen zijn. Een verrassend frisse geur van schoonmaakmiddel komt me tegemoet. Dit moet het facultaire bobotoilet zijn. De toiletten op de TU zijn altijd het toonbeeld van bezuinigingen op de schoonmaak. Of wij studenten zijn gewoon zo ranzig, dat we een net schoongemaakt toilet maar een korte properheid gunnen.

In de toiletruimte sta ik voor de keuze: welke van de tig deuren? Qua aantal is de TU werkelijk op alles voorbereid. Mocht de nood aan de man komen, dan heeft iedereen, zowel student als docent, zijn eigen hok.

Ik zit net, als met een zachte klik het licht uitgaat. ,,Ah nee”, verzucht ik luid, maar er volgt geen antwoord en ook geen gelach, dus er wordt geen geintje uitgehaald. Onder de kier van de deur zie ik dat ook in de wastafelruimte de verlichting is uitgegaan. En daardoor is het toch wel erg donker. In gedachten zie ik de elektrotechnische installateur voor me. Net op de TU gearriveerd van een klus aan de Oude Delft, waar een paar studenten hun hele elektriciteitskast hebben opgeblazen: hoe durven ze; zelf een elektriciteitsleidinkje aanleggen. Maar ja, je doet niet voor niets een technische studie. Mister Installateur zal ons studenten nu wel eens een lesje leren: één minuut is lang zat voor die irritante studentjes. En hij zet de timer van de lichtsensor resoluut op 1. Gun die man ook eens een pleziertje % en mij een knap benauwd moment.

Ineens weet ik ook waarom dit zo’n schoon toilet is: alle vaste gebruikers van dit gebouw weten al lang dat de ingestelde tijd te kort is om alle behoeften te vervullen. Die geur bij binnenkomst was gewoon een voorteken. Daarom bij deze de tip: schoon toilet op de TU? Dan verder zoeken naar een ranzig exemplaar!