Luchtvervuiling meten in afgelegen plaatsen als op de Noordpool of in de ruimte. Dat kan met een nieuwe intelligente, superkleine sensor.De nieuwe sensor is van afstand via een elektrisch signaal aan en uit te zetten en maakt zichzelf eens in de zoveel tijd schoon.
Share
Deze eigenschappen maken hem makkelijk te gebruiken in milieubewakingstations op afgelegen plaatsen of in de ruimte. De sensor is ontwikkeld door Robert Kazinczi, die 18 februari hoopt te promoveren bij prof.dr. Paddy French en dr.ir. André Bossche van de faculteit Informatietechnologie en Systemen.
De sensor is te gebruiken voor een luchtvervuilingsdetector met een bijzonder lange levensduur. Traditionele, chemische detectoren moet je vaak vervangen. Ze raken verzadigd na langdurig contact met de te meten stoffen. Bij de nieuwe sensor hoeft dat niet, omdat hij zichzelf schoon kan maken. Een zonnecel kan de detector bovendien op afgelegen plekken van energie voorzien.
Kazinczi’s sensor maakt gebruik van een soort vliegenvangereffect. Hart van de sensor is een silicium balkje dat gaat trillen als de sensor wordt aangezet. De trilling maakt de balk elektrostatisch en daardoor trekt de trillende balk deeltjes in de lucht aan. Vervelend voor de chipindustrie, maar een interessante eigenschap als je een sensor voor vervuilende luchtdeeltjes wilt maken. Adsorbeert zo’n deeltje op zo’n trillende balk, die velen malen kleiner is dan een haar, dan verandert de frequentie van de trilling. En die frequentieverandering, die elektronisch uit te lezen is, geeft de milieudeskundigen informatie over het soort deeltje dat met de vliegenvanger gevangen is.
Kazinczi ontdekte het principe van de sensor min of meer toevallig. Opdracht van zijn promotieonderzoek was om uit te zoeken hoe groot de storende invloeden van de omgeving op een dunne-filmresonators zijn. Maar die storingen bleken niet altijd nadelig. De Hongaar maakt in zijn sensor juist gebruik van de voor de chipindustrie storende effecten.
.aut Ingrid Leeuwangh / Martine Segers
Luchtvervuiling meten in afgelegen plaatsen als op de Noordpool of in de ruimte. Dat kan met een nieuwe intelligente, superkleine sensor.
De nieuwe sensor is van afstand via een elektrisch signaal aan en uit te zetten en maakt zichzelf eens in de zoveel tijd schoon. Deze eigenschappen maken hem makkelijk te gebruiken in milieubewakingstations op afgelegen plaatsen of in de ruimte. De sensor is ontwikkeld door Robert Kazinczi, die 18 februari hoopt te promoveren bij prof.dr. Paddy French en dr.ir. André Bossche van de faculteit Informatietechnologie en Systemen.
De sensor is te gebruiken voor een luchtvervuilingsdetector met een bijzonder lange levensduur. Traditionele, chemische detectoren moet je vaak vervangen. Ze raken verzadigd na langdurig contact met de te meten stoffen. Bij de nieuwe sensor hoeft dat niet, omdat hij zichzelf schoon kan maken. Een zonnecel kan de detector bovendien op afgelegen plekken van energie voorzien.
Kazinczi’s sensor maakt gebruik van een soort vliegenvangereffect. Hart van de sensor is een silicium balkje dat gaat trillen als de sensor wordt aangezet. De trilling maakt de balk elektrostatisch en daardoor trekt de trillende balk deeltjes in de lucht aan. Vervelend voor de chipindustrie, maar een interessante eigenschap als je een sensor voor vervuilende luchtdeeltjes wilt maken. Adsorbeert zo’n deeltje op zo’n trillende balk, die velen malen kleiner is dan een haar, dan verandert de frequentie van de trilling. En die frequentieverandering, die elektronisch uit te lezen is, geeft de milieudeskundigen informatie over het soort deeltje dat met de vliegenvanger gevangen is.
Kazinczi ontdekte het principe van de sensor min of meer toevallig. Opdracht van zijn promotieonderzoek was om uit te zoeken hoe groot de storende invloeden van de omgeving op een dunne-filmresonators zijn. Maar die storingen bleken niet altijd nadelig. De Hongaar maakt in zijn sensor juist gebruik van de voor de chipindustrie storende effecten.
.aut Ingrid Leeuwangh / Martine Segers
Comments are closed.