Fax van Verre

Toch blijkt zelfs deze buurt nog redelijk vriendelijk te zijn. Er zijn natuurlijk wel een paar gebruiksregels, zoals: hou je tas altijd met beide armen vast. Je ziet inderdaad vaak dat er mensen worden beroofd, maar gelukkig ben je als Amerikaan met een grote camera om je nek een betere prooi dan als hardlopende student.

Dat harde lopen is hier trouwens nog niet zo makkelijk. De meest gebruikte woorden van Spanjaarden zijn mañana (morgen) en tranquila (rustig). Op hun dooie akkertje slenteren ze door de straten en als je in een winkel wilt afrekenen, staan ze gerust nog een tijd met elkaar te praten, al staan er 20 mensen in de rij. Iedereen neemt overal de tijd voor.

Op de universiteit zijn deze Spaanse eigenschappen ook terug te vinden, inclusief chaotische aanpak. Met zijn zessen moesten we bijvoorbeeld een gebouw ontwerpen met faciliteiten voor sporters (revalidatie, fietsverhuur, restaurant, parkeerplaats). Zonder enig idee te hebben wát we gingen ontwerpen, vonden de studenten het nodig om twee uur te discussiëren over de locatie van de parkeerplaats en het type bomen dat we zouden gebruiken. Ieder afzonderlijk moest die week ook op zoek naar kaarten van het desbetreffende gebied. Een groot verschil met Nederland, waar we zouden beginnen met het maken van allerlei structuurschema%s en het type bomen even achterwege zouden laten.

Nu heeft deze chaotische en relaxte aanpak zo ook zijn charme. In Delft zijn studenten gewend dat alles goed geregeld is. Desondanks wordt er regelmatig geklaagd. Op de universiteit van Barcelona kan alles veranderen. Tentamendata worden zonder problemen gewijzigd, vakken die één semester zouden duren, duren opeens een heel jaar, docenten komen gerust een paar keer niet opdagen tijdens college, en het nakijken van tentamens kan erg lang duren. Maar geen student die daarover zeurt.

Een wereldstad is Barcelona in ieder geval. Ze heeft werkelijk alles te bieden: een goede sfeer en veel gezelligheid, zowel overdag als ’s avonds en ’s nachts. En verder: een goed klimaat – de eerste regendruppels zag ik pas na tweeëneenhalve maand – en een perfecte locatie, dicht bij de zee en de bergen. Maar zo geweldig als wij Hollanders Barcelona vinden, zo mooi vinden zij Nederland, met dat mooie platte landschap, de vele weilanden, vriendelijke mensen en natuurlijk de coffeeshops. Ach ja, het gras bij de buren is altijd groener…

Hannah van der Leij, vijfdejaars civiele techniek, studeert een jaar in aan de Universidad Politecnica de Catalunya.

De Lonely Planet van de wijk waar ik mijn kamer heb, beschrijft El Raval als de gevaarlijkste buurt van Barcelona. Toch blijkt zelfs deze buurt nog redelijk vriendelijk te zijn. Er zijn natuurlijk wel een paar gebruiksregels, zoals: hou je tas altijd met beide armen vast. Je ziet inderdaad vaak dat er mensen worden beroofd, maar gelukkig ben je als Amerikaan met een grote camera om je nek een betere prooi dan als hardlopende student.

Dat harde lopen is hier trouwens nog niet zo makkelijk. De meest gebruikte woorden van Spanjaarden zijn mañana (morgen) en tranquila (rustig). Op hun dooie akkertje slenteren ze door de straten en als je in een winkel wilt afrekenen, staan ze gerust nog een tijd met elkaar te praten, al staan er 20 mensen in de rij. Iedereen neemt overal de tijd voor.

Op de universiteit zijn deze Spaanse eigenschappen ook terug te vinden, inclusief chaotische aanpak. Met zijn zessen moesten we bijvoorbeeld een gebouw ontwerpen met faciliteiten voor sporters (revalidatie, fietsverhuur, restaurant, parkeerplaats). Zonder enig idee te hebben wát we gingen ontwerpen, vonden de studenten het nodig om twee uur te discussiëren over de locatie van de parkeerplaats en het type bomen dat we zouden gebruiken. Ieder afzonderlijk moest die week ook op zoek naar kaarten van het desbetreffende gebied. Een groot verschil met Nederland, waar we zouden beginnen met het maken van allerlei structuurschema%s en het type bomen even achterwege zouden laten.

Nu heeft deze chaotische en relaxte aanpak zo ook zijn charme. In Delft zijn studenten gewend dat alles goed geregeld is. Desondanks wordt er regelmatig geklaagd. Op de universiteit van Barcelona kan alles veranderen. Tentamendata worden zonder problemen gewijzigd, vakken die één semester zouden duren, duren opeens een heel jaar, docenten komen gerust een paar keer niet opdagen tijdens college, en het nakijken van tentamens kan erg lang duren. Maar geen student die daarover zeurt.

Een wereldstad is Barcelona in ieder geval. Ze heeft werkelijk alles te bieden: een goede sfeer en veel gezelligheid, zowel overdag als ’s avonds en ’s nachts. En verder: een goed klimaat – de eerste regendruppels zag ik pas na tweeëneenhalve maand – en een perfecte locatie, dicht bij de zee en de bergen. Maar zo geweldig als wij Hollanders Barcelona vinden, zo mooi vinden zij Nederland, met dat mooie platte landschap, de vele weilanden, vriendelijke mensen en natuurlijk de coffeeshops. Ach ja, het gras bij de buren is altijd groener…