TU’ers winnen ontwerpwedstrijd afval

De wedstrijd was uitgeschreven door de gemeente Delft in samenwerking met de TU, hogeschool INHolland, de Haagse Hogeschool en afvalverwerker Avalex. Doel was een oplossing vinden voor het ophalen van afval zonder dat daarbij zwerfafval ontstaat.

“Omdat in de binnenstad te weinig ruimte is voor de standaard afvalcontainers moeten bewoners en de meeste bedrijven hun afval nog steeds aanbieden in gewone afvalzakken. Deze vuilniszakken worden nogal eens vernield door katten en meeuwen, waardoor het afval op straat terechtkomt”, aldus de uitleg in een persbericht van de gemeente.

,

Toepasbaar

Het katten- en meeuwenprobleem verhelpen Tseggai en Stolte met hun designzakken niet, bevestigt woordvoerder Jan Langstraat desgevraagd. De jury prijst vooral de combinatie van praktische toepasbaarheid en mooi design. De zakken sluiten aan bij de gewoonte van binnenstadbewoners ‘om hun afval in zakken aan te bieden’ en ze doen ‘geen extra aanslag op de schaarse ruimte’.
Bovendien, zo betoogt de jury, bieden de zakken een platform voor kunstenaars ‘om elk jaar een nieuw design te ontwerpen’. Huisvuil krijgt zo ‘een eigen gezicht’ en ‘wordt verheven tot cultureel fenomeen’ en heeft zo ‘een meerwaarde voor het Delftse stadsgezicht.

Eervolle vermeldingen

Naast de prijs voor Tseggai en Stolte waren er drie eervolle vermeldingen voor afvalinzameling. Die werden beloond met 500 euro. Een ervan ging naar de EWI-studenten Vijay Rajaraman en Nuria Aguilera. Zij willen met een brochure de communicatie rond afvalinzameling verbeteren. De brochure zou ‘op een coole wijze de inwoners aan moeten spreken’, aldus het persbericht van de gemeente. Rajaraman en Aguilera richten zich vooral op nieuwe Nederlanders, zoals short stay studenten. De brochure zou hen kunnen voorlichten over de Nederlandse gewoonten en gebruiken rond afvalinzameling.

Oud papier

Via de ontwerpwedstrijd werd ook gezocht naar een manier waarop particulieren oud papier kunnen aanbieden zonder dat de wind er vat op krijgt. In het centrum hebben bewoners geen papier container en bieden ze hun oud papier in zakjes, tasjes, bundels of dozen. Dat leidt tot veel zwerfvuil.
Bij dat onderdeel is geen prijs toegekend, maar was er wel een eervolle vermelding voor ‘Supaper’ van BK-studente Yan Shi en Chung-kai. Ook zij kregen 500 euro. Met Supaper pleiten beiden voor het creëren van centrale plekken in de stad voor papierinzameling, zoals bij supermarkten of inpandige fietsenstallingen. Daar zit het idee van kringloop achter: de verpakking komt terug naar de plek waar je een product koopt. Onderdeel van hun idee is het belonen van het inleveren van papier door een statiegeldsysteem.

‘De vliegauto van het Amerikaanse bedrijf Terrafugia (opgezet door alumni van het Massachusetts Institute of Technology) heeft vorige maand haar eerste testvluchten gedaan. Op een snelweg in Plattsburgh in de staat New York steeg de gevleugelde tweepersonenauto Transition Roadable Aircraft op. Het vloog dertig seconden en landde vervolgens weer veilig op de snelweg.
De Transition is een tweepersoons vliegautootje met voorwielaandrijvingen en een propeller aan de achterkant. Met een volle tank benzine kan het ongeveer 600 kilometer vliegen met een kruissnelheid van 180 kilometer per uur. Volgens het persbericht van de makers haalt het toestel op de grond ‘autowegsnelheden’. Binnen een halve minuut kan het toestel zichzelf transformeren van vliegtuigje tot auto of andersom door de vleugels in of uit te klappen en de motor te koppelen aan de propeller of juist aan de voorwielen. In 2011 moet het voertuig op de markt komen.
Een historisch mijlpaal in de vliegindustrie. Zo betitelen de bedenkers de Transition. Zo ver wil emeritus hoogleraar prof.dr.ir Theo van Holten (L&R) niet gaan. “Dit soort dingen is al in de jaren vijftig van de vorige eeuw ontwikkeld”, zegt hij desgevraagd. “Technisch is het best uitvoerbaar.”
Toch hebben de vliegauto’s niet het luchtruim veroverd zoals voorspeld werd in oude sciencefictionfilms. “Het punt is dat vliegauto’s geen voertuigen zijn die je even uit je garage rolt om er vervolgens een stukje mee te vliegen”, zegt Van Holten. “Je hebt te maken met allerlei verkeersveiligheidsregels.”
Tien jaar geleden werd Van Holten benaderd door een bedrijf dat een driewielige brommer met propeller wilde maken. In de lucht moest het een soort gyrocopter zijn. Dat is een vliegtuig waarbij een motorloze rotor voor de lift zorgt. De rotorbladen worden net als de wieken van een molen door de wind aangedreven.
“Het bedrijf wilde zich richten op de Australische markt, aangezien Australië niet zo dichtbevolkt is. Je hebt dan minder problemen met de verkeersveiligheid.” Ook de makers van de vliegauto zullen zich volgens Van Holten op dit soort dunbevolkte gebieden moeten richten. De vliegbrommer is er overigens niet gekomen. Het bedrijf kreeg de financiering niet rond.
Zitten er afgezien van de verkeersveiligheidregeltjes niet nog meer haken en ogen aan een vliegauto?
“Zo’n voertuig is een schaap met vijf poten”, zegt de hoogleraar. “Je hebt meer assen en tandwielen nodig omdat je zowel de propeller als de wielen moet aandrijven. Dat gewicht moet je allemaal meetorsen. De vliegauto zal daardoor in de lucht meer energie verbruiken dan een vliegtuig en op de weg ook minder zuinig zijn dan auto’s. Bovendien is de spanwijdte behoorlijk beperkt omdat de vleugels opgevouwen moeten kunnen worden. En bij vliegtuigen geldt juist dat hoe groter de spanwijdte, hoe efficiënter het toestel vliegt.”
“Er zijn natuurlijk wel sterkere en lichtere materialen ontwikkeld de afgelopen jaren waar de vliegauto voordeel van heeft”, vervolgt Van Holten. “Maar dat geldt ook voor auto’s en vliegtuigen. Relatief gezien zal de vliegauto altijd minder presteren.” 

De wedstrijd was uitgeschreven door de gemeente Delft in samenwerking met de TU, hogeschool INHolland, de Haagse Hogeschool en afvalverwerker Avalex. Doel was een oplossing vinden voor het ophalen van afval zonder dat daarbij zwerfafval ontstaat.

“Omdat in de binnenstad te weinig ruimte is voor de standaard afvalcontainers moeten bewoners en de meeste bedrijven hun afval nog steeds aanbieden in gewone afvalzakken. Deze vuilniszakken worden nogal eens vernield door katten en meeuwen, waardoor het afval op straat terechtkomt”, aldus de uitleg in een persbericht van de gemeente.

Toepasbaar

Het katten- en meeuwenprobleem verhelpen Tseggai en Stolte met hun designzakken niet, bevestigt woordvoerder Jan Langstraat desgevraagd. De jury prijst vooral de combinatie van praktische toepasbaarheid en mooi design. De zakken sluiten aan bij de gewoonte van binnenstadbewoners ‘om hun afval in zakken aan te bieden’ en ze doen ‘geen extra aanslag op de schaarse ruimte’.
Bovendien, zo betoogt de jury, bieden de zakken een platform voor kunstenaars ‘om elk jaar een nieuw design te ontwerpen’. Huisvuil krijgt zo ‘een eigen gezicht’ en ‘wordt verheven tot cultureel fenomeen’ en heeft zo ‘een meerwaarde voor het Delftse stadsgezicht.

Eervolle vermeldingen

Naast de prijs voor Tseggai en Stolte waren er drie eervolle vermeldingen voor afvalinzameling. Die werden beloond met 500 euro. Een ervan ging naar de EWI-studenten Vijay Rajaraman en Nuria Aguilera. Zij willen met een brochure de communicatie rond afvalinzameling verbeteren. De brochure zou ‘op een coole wijze de inwoners aan moeten spreken’, aldus het persbericht van de gemeente. Rajaraman en Aguilera richten zich vooral op nieuwe Nederlanders, zoals short stay studenten. De brochure zou hen kunnen voorlichten over de Nederlandse gewoonten en gebruiken rond afvalinzameling.

Oud papier

Via de ontwerpwedstrijd werd ook gezocht naar een manier waarop particulieren oud papier kunnen aanbieden zonder dat de wind er vat op krijgt. In het centrum hebben bewoners geen papier container en bieden ze hun oud papier in zakjes, tasjes, bundels of dozen. Dat leidt tot veel zwerfvuil.
Bij dat onderdeel is geen prijs toegekend, maar was er wel een eervolle vermelding voor ‘Supaper’ van BK-studente Yan Shi en Chung-kai. Ook zij kregen 500 euro. Met Supaper pleiten beiden voor het creëren van centrale plekken in de stad voor papierinzameling, zoals bij supermarkten of inpandige fietsenstallingen. Daar zit het idee van kringloop achter: de verpakking komt terug naar de plek waar je een product koopt. Onderdeel van hun idee is het belonen van het inleveren van papier door een statiegeldsysteem.