De ministeries van onderwijs en buitenlandse zaken hebben universiteiten verzocht terughoudend te zijn met de toelating van Iraniërs die een technische studie willen volgen.
Masterstudent Samira Fazlollahi (Techniek, Bestuur en Management), afkomstig van de Science and Technology University in Teheran, reageert.
Wanneer hoorde u van de maatregel?
“Twee weken geleden. Ik kon het nauwelijks geloven. Het leek me een slechte grap. Ik hoorde dat de universiteiten in Twente en Eindhoven geen enkele masterstudent uit Iran meer toe zouden laten, zelfs niet voor een studie psychologie. Wat is het verband tussen nucleaire veiligheid en een volledige studentenstop?”
Wat vindt u van de VN-resolutie waarop de ministeries zich baseren?
“Het gaat om resolutie 1737 en die stelt dat ‘mensen met Iraanse nationaliteit geen specialistisch onderwijs zouden moeten krijgen in nucleaire technologie’. Er staat nergens dat Iraanse studenten verbannen moeten worden van hoger onderwijs. Het uitsluiten van Iraanse studenten van alle masteropleidingen is een zeer ongepaste reactie.”
Wat vindt u van de richtlijnen van de ministeries?
“Ze zijn bezig met symptoombestrijding. Ze proberen het probleem uit te vlakken in plaats van het te bestrijden. De gegeven richtlijn is geen geschikte maatregel op langere termijn. In de Verenigde Staten beginnen ieder jaar heel veel studenten aan een technische studie. Daar heeft niemand het over een ban van Iraanse studenten. Waarom willen Nederlandse universiteiten dan plotseling Iraanse studenten weren? Het is niet logisch en het is niet eerlijk.”
De TU Delft wil Iraanse masterstudenten alleen weren van de onderzoeksreactor. Hoe kijkt u daar tegenaan?
“Ik ben erg blij met het beleid van de TU Delft. Ze gaan geen Iraanse studenten weren, zoals in Eindhoven en Twente gebeurt. Dat ze studenten weigeren in nucleaire studies vind ik acceptabel, maar andere studierichtingen moeten vrij toegankelijk blijven.”
De achtergrond bij dit alles is natuurlijk de nucleaire ambitie van Iran. Uit de wetenschappelijke wereld daar bedenkingen over tegenover de Iraanse overheid?
“Dat is een politieke kwestie. Ik praat liever over wetenschap, onderwijs en cultuur.”
Maar bestaat er in Iran vrijheid om zich tegen die nucleaire aspiraties uit te spreken?
“Ik weet het niet zeker, maar het lijkt me dat je dat kunt zeggen in Iran. Als mensen het er niet mee eens zijn, dan zullen ze dat ook zeggen. Er is genoeg vrijheid in Iran om je te spreken over het voornemen van de overheid om nucleaire technologie te ontwikkelen.”
Hoe is de sfeer onder de Iraanse studenten?
“Iraanse studenten komen graag naar Nederland vanwege het liberale klimaat. Men ziet Nederland als een vriendelijk en open land waar onze cultuur gerespecteerd wordt. Iraanse studenten geven er de voorkeur aan om hier te blijven, omdat ze de atmosfeer positief vinden.”
Wanneer hoorde u van de maatregel?
“Twee weken geleden. Ik kon het nauwelijks geloven. Het leek me een slechte grap. Ik hoorde dat de universiteiten in Twente en Eindhoven geen enkele masterstudent uit Iran meer toe zouden laten, zelfs niet voor een studie psychologie. Wat is het verband tussen nucleaire veiligheid en een volledige studentenstop?”
Wat vindt u van de VN-resolutie waarop de ministeries zich baseren?
“Het gaat om resolutie 1737 en die stelt dat ‘mensen met Iraanse nationaliteit geen specialistisch onderwijs zouden moeten krijgen in nucleaire technologie’. Er staat nergens dat Iraanse studenten verbannen moeten worden van hoger onderwijs. Het uitsluiten van Iraanse studenten van alle masteropleidingen is een zeer ongepaste reactie.”
Wat vindt u van de richtlijnen van de ministeries?
“Ze zijn bezig met symptoombestrijding. Ze proberen het probleem uit te vlakken in plaats van het te bestrijden. De gegeven richtlijn is geen geschikte maatregel op langere termijn. In de Verenigde Staten beginnen ieder jaar heel veel studenten aan een technische studie. Daar heeft niemand het over een ban van Iraanse studenten. Waarom willen Nederlandse universiteiten dan plotseling Iraanse studenten weren? Het is niet logisch en het is niet eerlijk.”
De TU Delft wil Iraanse masterstudenten alleen weren van de onderzoeksreactor. Hoe kijkt u daar tegenaan?
“Ik ben erg blij met het beleid van de TU Delft. Ze gaan geen Iraanse studenten weren, zoals in Eindhoven en Twente gebeurt. Dat ze studenten weigeren in nucleaire studies vind ik acceptabel, maar andere studierichtingen moeten vrij toegankelijk blijven.”
De achtergrond bij dit alles is natuurlijk de nucleaire ambitie van Iran. Uit de wetenschappelijke wereld daar bedenkingen over tegenover de Iraanse overheid?
“Dat is een politieke kwestie. Ik praat liever over wetenschap, onderwijs en cultuur.”
Maar bestaat er in Iran vrijheid om zich tegen die nucleaire aspiraties uit te spreken?
“Ik weet het niet zeker, maar het lijkt me dat je dat kunt zeggen in Iran. Als mensen het er niet mee eens zijn, dan zullen ze dat ook zeggen. Er is genoeg vrijheid in Iran om je te spreken over het voornemen van de overheid om nucleaire technologie te ontwikkelen.”
Hoe is de sfeer onder de Iraanse studenten?
“Iraanse studenten komen graag naar Nederland vanwege het liberale klimaat. Men ziet Nederland als een vriendelijk en open land waar onze cultuur gerespecteerd wordt. Iraanse studenten geven er de voorkeur aan om hier te blijven, omdat ze de atmosfeer positief vinden.”
Comments are closed.