De architectuurliefhebber die een gloednieuw gebouw probeert te vinden van zijn favoriete architect, hoeft niet langer te wanhopen. Dankzij de website Mimoa, van architecte Mieke Vullings, is de nieuwe creatie met een druk op de knop te vinden.
Vullings ontwerpt ook zelf. Een gebouw in de vorm van een Monatoetje, bijvoorbeeld.
“Mimoa is ontstaan uit ergernis”, zegt Vullings. “Elk jaar reis ik naar verschillende steden om de allernieuwste gebouwen van toparchitecten te bekijken. Toen het Guggenheimmuseum in Bilbao net geopend was, ging ik er direct naartoe. Die stedentrips geven me als architect inspiratie. Vorig jaar ging ik naar een nieuw gebouw van MVRDV in Madrid. Maar ik kon het nergens vinden. Dat was ontzettend frustrerend! Op internet stond het niet en de VVV wist van niets omdat het gebouw net nieuw was. Daarom stond het ook niet in reisgidsen. Uiteindelijk heb ik een auto gehuurd en de hele wijk uitgekamd. Pas na lang zoeken, vond ik het gebouw.”
Deze frustratie bleef Vullings achtervolgen in Nederland. “Telkens als ik in architectuurbladen keek, stak die ergernis weer de kop op. Iedere week staan ze vol met de prachtigste gebouwen, maar als je die wilt bekijken, is het heel lastig om ze te vinden. Zelfs op internet is er niets te vinden, terwijl je daar juist up to date informatie op kunt zetten. Ik dacht: ‘bekijk ’t maar’. Als ik die info nergens kan vinden, begin ik zelf een website.”
Vullings belde boezemvriendin ir. Naomi Schiphorst, met wie ze had gestudeerd in Delft en San Sebastian, en ging aan de slag. Een half jaar later was Mimoa, dat staat voor mi modern architecture, geboren. Een website waar architectuurliefhebbers hun hart aan kunnen ophalen. Vullings streeft ernaar op haar website, die op 20 september officieel wordt gelanceerd, alle moderne gebouwen van Europa te verzamelen. Wie op zoek is naar bijvoorbeeld het dansende gebouw in Praag, of de Gherkin in Londen, kan die met een druk op de knop vinden.
Op de site ziet de internetter een kaart van Europa met allemaal sterren, die voor moderne architectuur staan. Wie een van die sterren aanklikt, of de zoekfunctie gebruikt, krijgt een pagina met drie kolommen te zien. “Bij de TU bibliotheek krijg je bijvoorbeeld via links alle info te zien over het gebouw”, zegt Vullings. “Dat het ontworpen is door Francine Houben van Mecanoo en van welk materiaal het is gemaakt. Daarboven staat een plattegrond die inzoomt op straatniveau, zodat iedereen het gebouw kan vinden. In de kolom daarnaast staat een beschrijving van het gebouw met interessante weetjes. Bij de bieb staat bijvoorbeeld dat veel studenten op het dak zonnen. In de derde kolom, aan de rechterkant, staan foto’s. Een vanaf straatniveau, zodat je het gebouw altijd kunt herkennen en vaak nog een foto van de zijkant en het interieur.”
Vullings en Schiphorst maken niet zelf alle beschrijvingen van de gebouwen. “Dat is niet te doen. Dan zouden we elk gebouw moeten kennen. Dat kan natuurlijk niet. Het leuke van de site is wel dat je nieuwe gebouwen ontdekt”, zegt de architect. “Gebouwen in Amsterdam of Parijs weten wij meestal wel te vinden, maar niet de pareltjes in kleine dorpen.” Daarom kan iedere gebruiker zelf een beschrijving schrijven, net als bij Wikipedia. Schiphorst en Vullings doen de eindredactie. “Wij controleren voornamelijk of de beschrijving volledig is”, legt ze uit.
De architecten controleren ook of het inderdaad om moderne gebouwen gaat. De Delftse Oostpoort hoort bijvoorbeeld niet op de site thuis. “Vrijwel alles uit de twintigste eeuw laten we toe, maar wat ouder is niet. Daar hebben we de grens getrokken. Verder wijzen we gebouwen af die nog moeten worden gebouwd, omdat je die nog niet kunt bezoeken. Een gebouw moet er al staan of gebouwd worden.”
Haar eigen website, vol met moderne gebouwen die ze nog niet heeft bezocht, doet Vullings watertanden. “Ik heb al een paar fascinerende gebouwen gezien in het voormalige Oostblok, die anderen op de site hebben gezet. Daar zijn we heel blij mee. Ik ken die landen en gebouwen nog lang niet zo goed als West- en Zuid-Europa. Maar er zitten wel schitterende gebouwen tussen. Het zou goed kunnen dat ik bij mijn volgende stedentrip naar Polen of Bulgarije ga.”
Het favoriete gebouw van Vullings staat ook op de site: een appartementencomplex in de hypermoderne wijk Ørestad van Kopenhagen, waar ze afgelopen mei naartoe reisde. “Dat gebouw heeft veel uitstekende puntige balkons, die alle kanten opwijzen. Het lijkt alsof ze willekeurig zijn geplaatst, maar er zit een ingewikkeld systeem in. De schaduwen van die balkons zijn prachtig. Daar kan ik de hele dag wel naar kijken.”
Het bekijken van gebouwen inspireert Vullings bij het maken van haar eigen ontwerpen. Ze werkt bij A12 Architecten in Veenendaal. Voor dit architectenbureau heeft ze zojuist woningen ontworpen voor een woningbouwvereniging in het Noord-Brabantse Dongen. “De opdrachtgever zei dat er veel standaardwoningen in Dongen staan en dat ik die saaiheid mocht doorbreken met een gewaagd ontwerp.”
Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. “De enige voorwaarde was dat het rode dakpannen en witte muren moest hebben”, zegt de architecte. “Daardoor moest ik denken aan een Mona-griesmeeltoetje, waarbij frambozensap naar beneden druipt.” Het leverde een verrassend ontwerp op waarbij de rode dakpannen in een soort stekels om de paar meter doorlopen tot aan de helft van de woningen, of zelfs helemaal tot aan de grond. Vullings: “Alsof het druipt van de frambozensaus. In de volksmond heet het gebouw al ‘het Monatoetje’. Eind dit jaar wordt begonnen met de bouw. En dan komt het zeker ook op Mimoa.”
Tijdens het ontwerpen had ze veel aan haar opleiding aan de TU. “De planmatige aanpak die je bij bouwkunde leert, pas ik bij mijn ontwerpen toe”, zegt ze. “Daar kun je altijd op terugvallen. Maar ik merk wel dat het technische verhaal bij bouwkunde erg mager is. Daar leer je in Delft bijna niets over. Dat moet je echt zelf ontdekken als je aan het werk gaat. Maar dat vind ik helemaal niet erg. Bouwkunde is vooral een creatieve studie. Je ontwerpt er vijf jaar op los, zonder je zorgen te maken over de vraag of je gebouw wel betaalbaar is, terwijl geld juist heel belangrijk is als je als architect werkt. Maar ik vind niet dat ze daar bij bouwkunde meer aandacht aan zouden moeten besteden. Studenten moeten de vrijheid hebben om te ontwerpen wat ze willen.”
Die vrijheid heeft ze bij A12. “Ik ben nu zelfstandig projectarchitect, waarbij ik mijn eigen stijl mag uitoefenen. Er is niet een bepaalde huisstijl waaraan ik moet voldoen en die wordt bewaakt door de bazen. Dat zou ik heel vervelend vinden. Ik zit nu tussen de vier oprichters als zelfstandig ontwerper en kan helemaal mijn eigen gang gaan.” Ze vindt het wel belangrijk om als architect te kunnen blijven werken, naast haar activiteiten voor Mimoa. “Ik hoop dat als mijn gebouwen straks op de site staan, er ook mensen zijn die speciaal voor mijn gebouwen naar een stad of dorp reizen.”
Naam: ir. Mieke Vullings
Leeftijd: 30 jaar
Verliefd/Verloofd/Getrouwd: Single
Woonplaats: Utrecht
Studie: Bouwkunde
Afstudeerrichting: Architectuur
Afgestudeerd: 2001
Loopbaan: Na haar afstuderen ging Vullings aan de slag bij A12 Architecten in Veenendaal. Ze werkt aan projecten in het onderwijs en de zorgsector en ontwierp onder meer woningen in het Noord-Hollandse Sint Maarten en het Noord-Brabantse Dongen. Begin 2007 startte Vullings met Naomi Schiphorst www.Mimoa.eu, een site voor moderne architectuur. Vanaf 20 september is de site in de lucht.
“Mimoa is ontstaan uit ergernis”, zegt Vullings. “Elk jaar reis ik naar verschillende steden om de allernieuwste gebouwen van toparchitecten te bekijken. Toen het Guggenheimmuseum in Bilbao net geopend was, ging ik er direct naartoe. Die stedentrips geven me als architect inspiratie. Vorig jaar ging ik naar een nieuw gebouw van MVRDV in Madrid. Maar ik kon het nergens vinden. Dat was ontzettend frustrerend! Op internet stond het niet en de VVV wist van niets omdat het gebouw net nieuw was. Daarom stond het ook niet in reisgidsen. Uiteindelijk heb ik een auto gehuurd en de hele wijk uitgekamd. Pas na lang zoeken, vond ik het gebouw.”
Deze frustratie bleef Vullings achtervolgen in Nederland. “Telkens als ik in architectuurbladen keek, stak die ergernis weer de kop op. Iedere week staan ze vol met de prachtigste gebouwen, maar als je die wilt bekijken, is het heel lastig om ze te vinden. Zelfs op internet is er niets te vinden, terwijl je daar juist up to date informatie op kunt zetten. Ik dacht: ‘bekijk ’t maar’. Als ik die info nergens kan vinden, begin ik zelf een website.”
Vullings belde boezemvriendin ir. Naomi Schiphorst, met wie ze had gestudeerd in Delft en San Sebastian, en ging aan de slag. Een half jaar later was Mimoa, dat staat voor mi modern architecture, geboren. Een website waar architectuurliefhebbers hun hart aan kunnen ophalen. Vullings streeft ernaar op haar website, die op 20 september officieel wordt gelanceerd, alle moderne gebouwen van Europa te verzamelen. Wie op zoek is naar bijvoorbeeld het dansende gebouw in Praag, of de Gherkin in Londen, kan die met een druk op de knop vinden.
Op de site ziet de internetter een kaart van Europa met allemaal sterren, die voor moderne architectuur staan. Wie een van die sterren aanklikt, of de zoekfunctie gebruikt, krijgt een pagina met drie kolommen te zien. “Bij de TU bibliotheek krijg je bijvoorbeeld via links alle info te zien over het gebouw”, zegt Vullings. “Dat het ontworpen is door Francine Houben van Mecanoo en van welk materiaal het is gemaakt. Daarboven staat een plattegrond die inzoomt op straatniveau, zodat iedereen het gebouw kan vinden. In de kolom daarnaast staat een beschrijving van het gebouw met interessante weetjes. Bij de bieb staat bijvoorbeeld dat veel studenten op het dak zonnen. In de derde kolom, aan de rechterkant, staan foto’s. Een vanaf straatniveau, zodat je het gebouw altijd kunt herkennen en vaak nog een foto van de zijkant en het interieur.”
Vullings en Schiphorst maken niet zelf alle beschrijvingen van de gebouwen. “Dat is niet te doen. Dan zouden we elk gebouw moeten kennen. Dat kan natuurlijk niet. Het leuke van de site is wel dat je nieuwe gebouwen ontdekt”, zegt de architect. “Gebouwen in Amsterdam of Parijs weten wij meestal wel te vinden, maar niet de pareltjes in kleine dorpen.” Daarom kan iedere gebruiker zelf een beschrijving schrijven, net als bij Wikipedia. Schiphorst en Vullings doen de eindredactie. “Wij controleren voornamelijk of de beschrijving volledig is”, legt ze uit.
De architecten controleren ook of het inderdaad om moderne gebouwen gaat. De Delftse Oostpoort hoort bijvoorbeeld niet op de site thuis. “Vrijwel alles uit de twintigste eeuw laten we toe, maar wat ouder is niet. Daar hebben we de grens getrokken. Verder wijzen we gebouwen af die nog moeten worden gebouwd, omdat je die nog niet kunt bezoeken. Een gebouw moet er al staan of gebouwd worden.”
Haar eigen website, vol met moderne gebouwen die ze nog niet heeft bezocht, doet Vullings watertanden. “Ik heb al een paar fascinerende gebouwen gezien in het voormalige Oostblok, die anderen op de site hebben gezet. Daar zijn we heel blij mee. Ik ken die landen en gebouwen nog lang niet zo goed als West- en Zuid-Europa. Maar er zitten wel schitterende gebouwen tussen. Het zou goed kunnen dat ik bij mijn volgende stedentrip naar Polen of Bulgarije ga.”
Het favoriete gebouw van Vullings staat ook op de site: een appartementencomplex in de hypermoderne wijk Ørestad van Kopenhagen, waar ze afgelopen mei naartoe reisde. “Dat gebouw heeft veel uitstekende puntige balkons, die alle kanten opwijzen. Het lijkt alsof ze willekeurig zijn geplaatst, maar er zit een ingewikkeld systeem in. De schaduwen van die balkons zijn prachtig. Daar kan ik de hele dag wel naar kijken.”
Het bekijken van gebouwen inspireert Vullings bij het maken van haar eigen ontwerpen. Ze werkt bij A12 Architecten in Veenendaal. Voor dit architectenbureau heeft ze zojuist woningen ontworpen voor een woningbouwvereniging in het Noord-Brabantse Dongen. “De opdrachtgever zei dat er veel standaardwoningen in Dongen staan en dat ik die saaiheid mocht doorbreken met een gewaagd ontwerp.”
Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. “De enige voorwaarde was dat het rode dakpannen en witte muren moest hebben”, zegt de architecte. “Daardoor moest ik denken aan een Mona-griesmeeltoetje, waarbij frambozensap naar beneden druipt.” Het leverde een verrassend ontwerp op waarbij de rode dakpannen in een soort stekels om de paar meter doorlopen tot aan de helft van de woningen, of zelfs helemaal tot aan de grond. Vullings: “Alsof het druipt van de frambozensaus. In de volksmond heet het gebouw al ‘het Monatoetje’. Eind dit jaar wordt begonnen met de bouw. En dan komt het zeker ook op Mimoa.”
Tijdens het ontwerpen had ze veel aan haar opleiding aan de TU. “De planmatige aanpak die je bij bouwkunde leert, pas ik bij mijn ontwerpen toe”, zegt ze. “Daar kun je altijd op terugvallen. Maar ik merk wel dat het technische verhaal bij bouwkunde erg mager is. Daar leer je in Delft bijna niets over. Dat moet je echt zelf ontdekken als je aan het werk gaat. Maar dat vind ik helemaal niet erg. Bouwkunde is vooral een creatieve studie. Je ontwerpt er vijf jaar op los, zonder je zorgen te maken over de vraag of je gebouw wel betaalbaar is, terwijl geld juist heel belangrijk is als je als architect werkt. Maar ik vind niet dat ze daar bij bouwkunde meer aandacht aan zouden moeten besteden. Studenten moeten de vrijheid hebben om te ontwerpen wat ze willen.”
Die vrijheid heeft ze bij A12. “Ik ben nu zelfstandig projectarchitect, waarbij ik mijn eigen stijl mag uitoefenen. Er is niet een bepaalde huisstijl waaraan ik moet voldoen en die wordt bewaakt door de bazen. Dat zou ik heel vervelend vinden. Ik zit nu tussen de vier oprichters als zelfstandig ontwerper en kan helemaal mijn eigen gang gaan.” Ze vindt het wel belangrijk om als architect te kunnen blijven werken, naast haar activiteiten voor Mimoa. “Ik hoop dat als mijn gebouwen straks op de site staan, er ook mensen zijn die speciaal voor mijn gebouwen naar een stad of dorp reizen.”
Naam: ir. Mieke Vullings
Leeftijd: 30 jaar
Verliefd/Verloofd/Getrouwd: Single
Woonplaats: Utrecht
Studie: Bouwkunde
Afstudeerrichting: Architectuur
Afgestudeerd: 2001
Loopbaan: Na haar afstuderen ging Vullings aan de slag bij A12 Architecten in Veenendaal. Ze werkt aan projecten in het onderwijs en de zorgsector en ontwierp onder meer woningen in het Noord-Hollandse Sint Maarten en het Noord-Brabantse Dongen. Begin 2007 startte Vullings met Naomi Schiphorst www.Mimoa.eu, een site voor moderne architectuur. Vanaf 20 september is de site in de lucht.
Comments are closed.