Studente industrieel ontwerpen Marion de Groot (25) spreekt volgende week met het Chinese ministerie van gezondheid. De Chinese regering wil vóór 2008 een systeem invoeren om de plattelandsartsen te ondersteunen bij hun werk. Voor haar afstuderen ontwikkelt De Groot zo’n systeem.
In China heeft ieder dorp een dorpsarts. Deze dokters zijn vaak laag opgeleid. “Ze krijgen een uitgebreide EHBO-cursus”, aldus De Groot. De patiënten die ze niet kunnen helpen, moeten naar het ziekenhuis. En dat kost de vaak zeer arme boeren veel reistijd en veel geld.
Om de Chinese plattelandsartsen te helpen, ontwikkelt De Groot een systeem dat ze begeleidt bij het stellen van een diagnose en het voorschrijven van een behandeling. Ook kan de regering via dit systeem de artsen voorzien van informatie, bijvoorbeeld over de uitbraak van een ziekte als Sars.
Koren op haar molen is de aankondiging van premier Wen Jiabao om vóór 2008 een dergelijk systeem landelijk te willen invoeren. Volgende week spreekt de studente, die voor tests van haar systeem in China is, met een hoge functionaris van het ministerie van gezondheid. Tijdens dit gesprek wil ze de interesse van de Chinese regering voor haar systeem wekken.
Voor haar ondersteuningssysteem baseert De Groot zich op een systeem van haar afstudeerbedrijf Impact, om diabetici te helpen hun gezondheid in de gaten te houden. Om het systeem te gebruiken, moet een doosje op de televisie worden aangesloten. “Mooi, want tijdens mijn stage in China had ik al gezien dat alle plattelandsartsen een televisie hebben. Eigenlijk is het systeem een computer met de televisie als monitor. Je bedient hem met de afstandsbediening.” De Groot onderzoekt of en hoe het systeem in de markt gezet kan worden, maar ook ontwikkelt ze het netwerk waarover de informatie wordt verstuurd en het menu van het apparaat.
In het scherm ziet de arts welke vragen hij de patiënt moet stellen. Met de afstandsbediening voert hij de antwoorden in, waarna de computer een diagnose stelt en een behandeling voorstelt. Volgens De Groot is dat redelijk betrouwbaar. “Op universiteiten leren artsen ook standaardprocedures om diagnoses te stellen. En bij ernstige problemen, stuurt het systeem de patiënt naar het ziekenhuis.” Via de telefoonlijn wordt de diagnose opgeslagen in het dossier van de patiënt. Deze staat op een centrale server, waar ook artsen in het ziekenhuis of de regering de informatie kunnen inzien. De regering gebruikt de gegevens voor statistieken, maar ook om uitbraken van ziektes te volgen. Via het systeem kan ze informatie naar de plattelandsdokters sturen, bijvoorbeeld een opfriscursus of een nieuwsbrief om ze op een uitbraak te wijzen.
De Groot test nu, met hulp van studenten van de universiteit van Sjanghai, het prototype. De tests zijn klaar, maar voor de resultaten is het nog wachten op de vertaling. (MM)
In China heeft ieder dorp een dorpsarts. Deze dokters zijn vaak laag opgeleid. “Ze krijgen een uitgebreide EHBO-cursus”, aldus De Groot. De patiënten die ze niet kunnen helpen, moeten naar het ziekenhuis. En dat kost de vaak zeer arme boeren veel reistijd en veel geld.
Om de Chinese plattelandsartsen te helpen, ontwikkelt De Groot een systeem dat ze begeleidt bij het stellen van een diagnose en het voorschrijven van een behandeling. Ook kan de regering via dit systeem de artsen voorzien van informatie, bijvoorbeeld over de uitbraak van een ziekte als Sars.
Koren op haar molen is de aankondiging van premier Wen Jiabao om vóór 2008 een dergelijk systeem landelijk te willen invoeren. Volgende week spreekt de studente, die voor tests van haar systeem in China is, met een hoge functionaris van het ministerie van gezondheid. Tijdens dit gesprek wil ze de interesse van de Chinese regering voor haar systeem wekken.
Voor haar ondersteuningssysteem baseert De Groot zich op een systeem van haar afstudeerbedrijf Impact, om diabetici te helpen hun gezondheid in de gaten te houden. Om het systeem te gebruiken, moet een doosje op de televisie worden aangesloten. “Mooi, want tijdens mijn stage in China had ik al gezien dat alle plattelandsartsen een televisie hebben. Eigenlijk is het systeem een computer met de televisie als monitor. Je bedient hem met de afstandsbediening.” De Groot onderzoekt of en hoe het systeem in de markt gezet kan worden, maar ook ontwikkelt ze het netwerk waarover de informatie wordt verstuurd en het menu van het apparaat.
In het scherm ziet de arts welke vragen hij de patiënt moet stellen. Met de afstandsbediening voert hij de antwoorden in, waarna de computer een diagnose stelt en een behandeling voorstelt. Volgens De Groot is dat redelijk betrouwbaar. “Op universiteiten leren artsen ook standaardprocedures om diagnoses te stellen. En bij ernstige problemen, stuurt het systeem de patiënt naar het ziekenhuis.” Via de telefoonlijn wordt de diagnose opgeslagen in het dossier van de patiënt. Deze staat op een centrale server, waar ook artsen in het ziekenhuis of de regering de informatie kunnen inzien. De regering gebruikt de gegevens voor statistieken, maar ook om uitbraken van ziektes te volgen. Via het systeem kan ze informatie naar de plattelandsdokters sturen, bijvoorbeeld een opfriscursus of een nieuwsbrief om ze op een uitbraak te wijzen.
De Groot test nu, met hulp van studenten van de universiteit van Sjanghai, het prototype. De tests zijn klaar, maar voor de resultaten is het nog wachten op de vertaling. (MM)
Comments are closed.