Het hoofdgebouw van de TU Delft aan de Julianalaan is verkocht aan de Rotterdamse projectontwikkelaar William Properties. Die bouwt er appartementen in.
De projectontwikkelaar heeft berekend 190 appartementen kwijt te kunnen in het hoofdgebouw, dat nu wordt bewoond door verschillende ondersteunende diensten en waar ook een aantal college- en computerzalen zijn.
Naast deze woningen bouwt William Properties op de plek waar nu de afdeling vastgoed is gehuisvest, aan het Zuidplantsoen, twee nieuwe woontorens. Deze zijn samen goed voor 135 appartementen.
De ontwikkelaar wil nog niet in detail treden over hoe het geheel er precies uit komt te zien en hoe duur de appartementen worden. Duidelijk is dat het hoofdgebouw zoveel mogelijk intact moet blijven, omdat het een monument is. De hoge plafonds maken wel de inbouw van entresols mogelijk.
De onderhandelingen tussen de TU, de gemeente en de ontwikkelaar over de herbestemming van het gebouw begonnen in 2000. De verkoop van het hoofdgebouw past in het beleid van de TU de campus te concentreren rond de Mekelweg en geld te genereren door onroerend goed van de hand te doen. Hoeveel de TU met de verkoop heeft verdiend, wil de afdeling vastgoed niet kwijt.
Het is de bedoeling dat iedereen die nu nog in het hoofdgebouw werkt eind 2007 een ander onderkomen op de campus heeft. De verhuizing zal gefaseerd verlopen. Het gebouw moet voor 2007 leeg zijn.
Voor verschillende afdelingen is al bekend waar ze naartoe verhuizen. Zo gaat Marketing en Communicatie naar de bibliotheek en ICT naar het gebouw van Industrieel Ontwerpen. Personeelszaken (P&O), Financiën (F&C) en de nieuwe afdeling Bestuurlijke en Management Ondersteuning (BMO) verhuizen naar de vijfde verdieping van het onderkomen van Civiele Techniek en Geowetenschappen (Citg).
Het hoofdgebouw werd als zodanig afgebouwd in 1945. Het boek ‘De lange weg naar de Technische Universiteit Delft’ vertelt dat het oorspronkelijk werd ontworpen als laboratorium voor scheikundige technologie. Versieringen aan het gebouw herinneren daar ook nog aan, ze waren bedoeld om de uitlaten van de zuurkasten te maskeren.
Het gebouw zou in eerste instantie klaar zijn in 1930, maar tegen die tijd bleek het veel te groot voor een laboratorium. Het was in die tijd het grootste gebouw van Nederland. Daarom kwam er een nieuw gebouw voor de Afdeling der Scheikundige Technologie en had het niet afgewerkte gebouw aan de Julianalaan 134 geen bestemming meer. Het bleef jaren leeg staan, pas in de oorlog werden sommige delen door militairen gebruikt.
Na de oorlog werd een deel van het gebouw ingericht voor het ‘propedeutisch natuurkundepracticum’. Begin jaren vijftig werd het pand geschikt gemaakt om te dienen als hoofdgebouw en in 1953 betrokken verschillende secties van het Bureau van de Hogeschool de Julianalaan.
De projectontwikkelaar heeft berekend 190 appartementen kwijt te kunnen in het hoofdgebouw, dat nu wordt bewoond door verschillende ondersteunende diensten en waar ook een aantal college- en computerzalen zijn.
Naast deze woningen bouwt William Properties op de plek waar nu de afdeling vastgoed is gehuisvest, aan het Zuidplantsoen, twee nieuwe woontorens. Deze zijn samen goed voor 135 appartementen.
De ontwikkelaar wil nog niet in detail treden over hoe het geheel er precies uit komt te zien en hoe duur de appartementen worden. Duidelijk is dat het hoofdgebouw zoveel mogelijk intact moet blijven, omdat het een monument is. De hoge plafonds maken wel de inbouw van entresols mogelijk.
De onderhandelingen tussen de TU, de gemeente en de ontwikkelaar over de herbestemming van het gebouw begonnen in 2000. De verkoop van het hoofdgebouw past in het beleid van de TU de campus te concentreren rond de Mekelweg en geld te genereren door onroerend goed van de hand te doen. Hoeveel de TU met de verkoop heeft verdiend, wil de afdeling vastgoed niet kwijt.
Het is de bedoeling dat iedereen die nu nog in het hoofdgebouw werkt eind 2007 een ander onderkomen op de campus heeft. De verhuizing zal gefaseerd verlopen. Het gebouw moet voor 2007 leeg zijn.
Voor verschillende afdelingen is al bekend waar ze naartoe verhuizen. Zo gaat Marketing en Communicatie naar de bibliotheek en ICT naar het gebouw van Industrieel Ontwerpen. Personeelszaken (P&O), Financiën (F&C) en de nieuwe afdeling Bestuurlijke en Management Ondersteuning (BMO) verhuizen naar de vijfde verdieping van het onderkomen van Civiele Techniek en Geowetenschappen (Citg).
Het hoofdgebouw werd als zodanig afgebouwd in 1945. Het boek ‘De lange weg naar de Technische Universiteit Delft’ vertelt dat het oorspronkelijk werd ontworpen als laboratorium voor scheikundige technologie. Versieringen aan het gebouw herinneren daar ook nog aan, ze waren bedoeld om de uitlaten van de zuurkasten te maskeren.
Het gebouw zou in eerste instantie klaar zijn in 1930, maar tegen die tijd bleek het veel te groot voor een laboratorium. Het was in die tijd het grootste gebouw van Nederland. Daarom kwam er een nieuw gebouw voor de Afdeling der Scheikundige Technologie en had het niet afgewerkte gebouw aan de Julianalaan 134 geen bestemming meer. Het bleef jaren leeg staan, pas in de oorlog werden sommige delen door militairen gebruikt.
Na de oorlog werd een deel van het gebouw ingericht voor het ‘propedeutisch natuurkundepracticum’. Begin jaren vijftig werd het pand geschikt gemaakt om te dienen als hoofdgebouw en in 1953 betrokken verschillende secties van het Bureau van de Hogeschool de Julianalaan.
Comments are closed.