Ik sta met een niet-Delftse vriendin in een doe-het-zelf-groothandel. Ons doel voor vandaag is het maken van een gipswandje. Er is al een houten frame, dus constructief wordt er niets van ons gevraagd.
br />
Terwijl we tussen de schappen dwalen borrelen diep in mij restanten van vakken op uit het begin van mijn studie. Uit dictaten die ik recentelijk met veel plezier bij het oud papier heb gegooid. Alsof het heel interessant is lees ik de bijschriften op de isolatiedekens. Ik vertel mijn vriendin dat de r-waarde minstens 2,5 moet zijn voor een duurzaam gebouwd huis. En deze Rockwool is 2. Dat is goed, want muren zelf hebben natuurlijk ook een r-waarde en dat mag je bij elkaar optellen. Ze kent me langer dan vandaag en wacht rustig tot ik uitverteld ben. We weten allebei allang dat ze de glaswol uit de aanbieding gaat nemen.
Terwijl ik doorbabbel blijft er een meneer staan om te luisteren. Misschien is hij wel onder de indruk van mijn kennis, denk ik, maar dat blijkt niet het geval. De meneer wil zijn eigen kennis delen. ,,Jullie zoeken isolatie? Dan moet je die groene nemen”, zegt hij en wijst op platen schuimrubber. ,,Die zijn heel goed, tot wel 75 decibel, alsof je een heel café tegenhoudt.”
Hij heeft me dus niet eens gehoord, want ík had het over wármte-isolatie. Okee, het was misschien weinig interessant en niet ter zake doend, maar het ging níet over herrie. Dus ik vertel hem dat we zijn goede raad in de wind slaan omdat we ons tegen kou proberen te wapenen. Daarop herhaalt hij nog eens dat de groene echt het beste is tegen lawaai. Mijn vriendin en ik wisselen een blik. Aan deze adviseur heeft niemand wat. We gaan naar de gipsplaten en laten een sterke medewerker van de bouwmarkt dertig stuks op ons karretje leggen.
Ik sta met een niet-Delftse vriendin in een doe-het-zelf-groothandel. Ons doel voor vandaag is het maken van een gipswandje. Er is al een houten frame, dus constructief wordt er niets van ons gevraagd.
Terwijl we tussen de schappen dwalen borrelen diep in mij restanten van vakken op uit het begin van mijn studie. Uit dictaten die ik recentelijk met veel plezier bij het oud papier heb gegooid. Alsof het heel interessant is lees ik de bijschriften op de isolatiedekens. Ik vertel mijn vriendin dat de r-waarde minstens 2,5 moet zijn voor een duurzaam gebouwd huis. En deze Rockwool is 2. Dat is goed, want muren zelf hebben natuurlijk ook een r-waarde en dat mag je bij elkaar optellen. Ze kent me langer dan vandaag en wacht rustig tot ik uitverteld ben. We weten allebei allang dat ze de glaswol uit de aanbieding gaat nemen.
Terwijl ik doorbabbel blijft er een meneer staan om te luisteren. Misschien is hij wel onder de indruk van mijn kennis, denk ik, maar dat blijkt niet het geval. De meneer wil zijn eigen kennis delen. ,,Jullie zoeken isolatie? Dan moet je die groene nemen”, zegt hij en wijst op platen schuimrubber. ,,Die zijn heel goed, tot wel 75 decibel, alsof je een heel café tegenhoudt.”
Hij heeft me dus niet eens gehoord, want ík had het over wármte-isolatie. Okee, het was misschien weinig interessant en niet ter zake doend, maar het ging níet over herrie. Dus ik vertel hem dat we zijn goede raad in de wind slaan omdat we ons tegen kou proberen te wapenen. Daarop herhaalt hij nog eens dat de groene echt het beste is tegen lawaai. Mijn vriendin en ik wisselen een blik. Aan deze adviseur heeft niemand wat. We gaan naar de gipsplaten en laten een sterke medewerker van de bouwmarkt dertig stuks op ons karretje leggen.
Comments are closed.