Onderwijs

Ambtenaren zijn makkelijke prooi voor bouwondernemers

Ambtenaren missen de projectervaring om adequaat weerwerk te bieden aan de grote bouwbedrijven. Dat was één van de conclusies die hoogleraar civiele bedrijfskunde prof.dr.ir. Hennes A.J

. de Ridder afgelopen maandag trok tegenover een collegezaal met civielstudenten. Studievereniging Practische Studie had De Ridder uitgenodigd. De hoogleraar is lid van de klankbordgroep van hoogleraren die de enquêtecommissie adviseert, maar sprak op persoonlijke titel.

,,De helft van jullie zou bij een bouwbedrijf of ingenieursbedrijf moeten gaan werken, de andere helft bij de overheid”, zei de hoogleraar schertsend tegen de zaal. ,,Dan komt het werkniveau hoger te liggen en kunnen jullie werken aan een andere cultuur en structuur van de bouwwereld.”

De overheid legt nu de kosten van bouwprojecten tot in detail vast, en omdat die budgetten openbaar zijn, is het voor bouwondernemers een koud kunstje om offertes van te voren onderling te vergelijken en af te stemmen. Aan de openbaarheid van bestuur wilde De Ridder uiteraard niet tornen, maar hij hield een pleidooi voor een nieuw systeem waarbij de uitkomst van aanbestedingen veel lastiger te voorspellen zijn. Dat kan door aspecten als veiligheid en duurzaam bouwen een belangrijke rol te geven in de prijsberekening. ,,Op die manier kunnen bouwbedrijven niet meer zo makkelijk de offertes afstemmen via de telefoon.” Meer regelgeving en gedragscodes zag De Ridder als ‘symptoombestrijding’. ,,Het gaat erom het vertrouwen weer te herstellen.”

De fixatie van ambtenaren en bouwbedrijven op de % vooraf berekende – laagste prijs noemde de hoogleraar ‘de bron van alle kwaad.’ ,,Het leidt sjoemelen in de hand.”

,,Onregelmatigheden, valsheid in geschrifte, omkoping van ambtenaren % de vraag of deze zaken plaats hebben gevonden, kan inmiddels met een ondubbelzinnig ja worden beantwoord”, zei De Ridder. Hij gaf toe dat kartelvorming bij banken net zo goed voorkomt, maar: ,,in de bouwwereld gaat om het gemeenschapsgeld. De belastingbetaler is de dupe van de prijsopdrijving. Bovendien leidt het bij de bouwbedrijven tot een passieve houding: waarom aan innovatie doen als je toch al verzekerd bent van een deel van de taart?”

Dat was één van de conclusies die hoogleraar civiele bedrijfskunde prof.dr.ir. Hennes A.J. de Ridder afgelopen maandag trok tegenover een collegezaal met civielstudenten. Studievereniging Practische Studie had De Ridder uitgenodigd. De hoogleraar is lid van de klankbordgroep van hoogleraren die de enquêtecommissie adviseert, maar sprak op persoonlijke titel.

,,De helft van jullie zou bij een bouwbedrijf of ingenieursbedrijf moeten gaan werken, de andere helft bij de overheid”, zei de hoogleraar schertsend tegen de zaal. ,,Dan komt het werkniveau hoger te liggen en kunnen jullie werken aan een andere cultuur en structuur van de bouwwereld.”

De overheid legt nu de kosten van bouwprojecten tot in detail vast, en omdat die budgetten openbaar zijn, is het voor bouwondernemers een koud kunstje om offertes van te voren onderling te vergelijken en af te stemmen. Aan de openbaarheid van bestuur wilde De Ridder uiteraard niet tornen, maar hij hield een pleidooi voor een nieuw systeem waarbij de uitkomst van aanbestedingen veel lastiger te voorspellen zijn. Dat kan door aspecten als veiligheid en duurzaam bouwen een belangrijke rol te geven in de prijsberekening. ,,Op die manier kunnen bouwbedrijven niet meer zo makkelijk de offertes afstemmen via de telefoon.” Meer regelgeving en gedragscodes zag De Ridder als ‘symptoombestrijding’. ,,Het gaat erom het vertrouwen weer te herstellen.”

De fixatie van ambtenaren en bouwbedrijven op de % vooraf berekende – laagste prijs noemde de hoogleraar ‘de bron van alle kwaad.’ ,,Het leidt sjoemelen in de hand.”

,,Onregelmatigheden, valsheid in geschrifte, omkoping van ambtenaren % de vraag of deze zaken plaats hebben gevonden, kan inmiddels met een ondubbelzinnig ja worden beantwoord”, zei De Ridder. Hij gaf toe dat kartelvorming bij banken net zo goed voorkomt, maar: ,,in de bouwwereld gaat om het gemeenschapsgeld. De belastingbetaler is de dupe van de prijsopdrijving. Bovendien leidt het bij de bouwbedrijven tot een passieve houding: waarom aan innovatie doen als je toch al verzekerd bent van een deel van de taart?”

Redacteur Redactie

Heb je een vraag of opmerking over dit artikel?

delta@tudelft.nl

Comments are closed.