Biertjéééh?

Eindelijk weer een biertje.

Na een laatste nacht heel veel drinken rennen Proteus-Eretes-roeiers eind februari richting Grote Markt, waar een bord erwtensoep voor ze klaarstaat. ,,Vanaf dan zijn ze ‘intraining”’, vertelt Proteus-bestuurslid Robin Vervoorn. ,,Dat betekent vier maanden niet drinken, niet roken, vóór twaalf uur naar bed en zes à zeven maal per week trainen.” Houden de Virgiel-roeiers zich ook strikt aan de geheelonthouding? ,,Over het algemeen wel, ouderejaars maken nog wel eens een uitzondering.”

Van eerstejaars corpsheren bij Laga wordt bovendien traditioneel het hoofd kaalgeschoren zodat, volgens het recentste lustrumboek, ,,men op de Zaak weet dat ze om 23.30 uur naar huis moeten en ze buiten Delft voldoende indruk maken op de kant om eventueel slecht roeien te compenseren.” Voor de dames is nooit een passend alternatief gevonden. ,,Pogingen het kapsel van de dames met rode latex te fatsoeneren hebben niet tot hetzelfde langdurig effect geleid als bij de heren. Wellicht dat verregaande emancipatie in de toekomst dit probleem oplost”, aldus het lustrumboek.

Na de slotwedstrijden op de Bosbaan in Amsterdam mogen de geheelonthoudende wedstrijdroeiers eindelijk weer een pilsje drinken en een sigaret opsteken: de ‘uittraining’. Het corps stelt de gedragsregels duidelijk: ,,Heel veel barbecuevlees, pils en sterke drank waarna in de kennismakingstijd geleerde brastechnieken weer eens uit de kast worden gehaald”, omschrijft het lustrumboek. ,,Ruzie met alle andere verenigingen is het gevolg. Alles en iedereen keurt het gedrag van de Lagaaiers af, maar daar trekt een Delftenaar zich toch niks van aan. Als iedereen is weggepest, wordt het tijd om naar een feest te gaan bij Nereus, Njord of Skøll, waar Laga wederom de sfeer bepaalt.”

Zware bal

Terug naar Proteus-Eretes. Dat vierde de ‘uittraining’ afgelopen zondag in zijn verenigingsgebouw langs de Schie. Wie beroerd roeide en dus niet op een finale hoefde te wachten, kon ook al tijdens de slotwedstrijden zelf aan de alcohol.

Rond middernacht staat ‘zware bal’ Bart Sjenitzer met een pilsje en een rokertje in de hand op het balkon. Een ‘zware bal’ is zwaarder dan 72,5 kilo. Normaalgesproken roeit Sjenitzer in de tweedejaars vier, vandaag bij uitzondering in de acht. ,,Erg goed ging het helaas niet vandaag.” Sjenitzer is dan ook al een geruime tijd aan het drinken. ,,Maar ik hou het nog wel even vol denk ik.”

De lichtere roeiers, de ‘lichte pikken’, staan binnen aan de bar, de zware jongens nemen het balkon in beslag en brassen elkaar tegen de houten vloer. Wie horizontaal gaat wordt overgoten met chips en bier. Huite-Jan Hak, roeier in de zwaarste klasse, ziet hoe een dikke driehonderd pond spierbundels over een bankstel rolt. Over de lichtere roeiers heeft hij een uitgesproken mening. ,,Licht roeien is zoiets als basketballen voor kleine mensen.”

Matcielul

Naast de drank- en sigarenconsumptie worden tijdens het uittrainingsfeest van Proteus prijzen uitgereikt voor bijvoorbeeld de beste coach en de beste ploeg van het jaar. ,,En dan zijn er natuurlijk nog de Matcielul en de Matciekut”, vertelt bestuurslid Vervoorn. ,,Een prijs die wordt uitgereikt door de materiaalcommissie. Winnaar is het team dat op de knulligste wijze zijn boot heeft beschadigd.”

Kersverse winnaar van de Matcielul, een houten beeld in de vorm van een lul, is de eerstejaars licht. Materiaalcommissielid Tim Karnebeek: ,,Zij hebben hun boot het afgelopen seizoen twee keer kapot gekregen. Eenmaal tegen de kant waarna een stuk van de punt afbrak, en eenmaal na een aanvaring met Laga waardoor een paar spanten braken.” De Matciekut, twee houten tieten en een organisch gevormde holte, gaat naar de eerstejaars dames. ,,Die hadden een aanvaring met een dukdalf en hebben hun boot een keer uit de handen laten vallen.”

Om vijf uur ’s nachts is het Proteusgebouw zo goed als verlaten. Een enkeling hangt nog dronken in een bank, er hangt een doordringende lucht van verschaald bier. De eerstvolgende dag waarop weer van het leven mag wordengeproefd, begint voor de wedstrijdroeiers met een stevige kater.

Laga en Proteus-Eretes: boegbeelden van het studentenroeien

Laga is net niet de oudste studentenroeivereniging van Nederland. Die eer is sinds 1874 voorbehouden aan het twee jaar oudere en vooralsnog enige koninklijke roeigezelschap van ons land, het Leidse Njord. Uitgedaagd door datzelfde Njord won Laga in 1878 de eerste Nederlandse studentenroeiwedstrijd: de Varsity. Om het studentenroeien een zekerder bestaan te geven richtten Njord, Laga en het jonge Triton uit Utrecht in 1882 de Nederlandsche Studenten Roeibond op.

Naast de Varsity is de naam van Laga verbonden aan nog een legendarische roeiwedstrijd: de honderd kilometer lange Ringvaart Regatta. Uitgestippeld ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van Laga en inmiddels uitgegroeid tot de grootste roeiwedstrijd van het land met een internationaal deelnemersveld.

Proteus werd in 1947 opgericht. Bouwkundestudent Gerrit Athmer, die door een lichte hersenbeschadiging en de Tweede Wereldoorlog liefst negentien jaar over zijn studie deed, was lid bij zowel Virgiel als het corps. Laga deed echter nog niet aan recreatief ‘fuifroeien’, waardoor Athmer noodgedwongen roeide bij burgervereniging De Delftsche Sport. Met geleend geld van Virgiel richtte hij ondervereniging Proteus op.

Zowel Laga als De Delftsche Sport weigerden de concurrent voor te dragen als nieuw lid van de Nederlandse Roeibond (NRB). Hierdoor mocht Proteus pas vier jaar later, na een algemeen ledenreferendum van de NRB, aan officiële wedstrijden deelnemen. Tot die tijd roeiden de Virgilianen hun wedstrijden in de kleuren van het Amsterdamse RIC. Bijna werd de vereniging in 1962 al geroyeerd na de ontdekking van een klassieke wisseltruc: een lichte roeier was naar de weging gestuurd waarna een veel sterkere maar tevens te zware roeier zijn plaats innam tijdens de roeiwedstrijd.

Halverwege de jaren zestig bleek het Rijk bereid studentenroeisport te subsidiëren, mits deze een openbaar karakter had. Zowel Laga als Proteus wenste wel subsidie op te strijken, maar piekerde er niet over ‘knorren’ toe te laten. Een tussenweg werd gevonden in de oprichting van Eretes in 1966 als algemene studentenroeivereniging voor de Technische Hogeschool. Ook werden in die tijd serieuze plannen gemaakt voor een roeibaan in het Delftse Hout.

In de geest van democratisering groeide eind jaren zestig de kritiek op besloten verenigingen. Tijdens een vergadering besloten Laga, Proteus en Eretes als open verenigingen verder te gaan en op termijn te fuseren. In 1969 ging de eerste Proteus-Eretes ploeg het water op waarna de verenigingen in 1970 definitief samensmolten.

Laga zag af van de fusie en houdt inmiddels als enige corporale studentenroeivereniging in Nederland vast aan haar besloten traditie als ondervereniging van het Corps. De roeibaan in het Delftse Hout werd uiteindelijk getorpedeerd door de Koninklijke Nederlandse Roeibond die een tweede nationale roeibaan naast de Bosbaan in Amsterdam overbodig vond.

Eind februari gaan wedstrijdroeiers ‘intraining’; geen drank, geen tabak en vóór middernacht onder de wol. Na de slotwedstrijden op de Bosbaan in Amsterdam gingen de wedstrijdroeiers afgelopen zondag ‘uittraining’. Eindelijk weer een biertje.

Na een laatste nacht heel veel drinken rennen Proteus-Eretes-roeiers eind februari richting Grote Markt, waar een bord erwtensoep voor ze klaarstaat. ,,Vanaf dan zijn ze ‘intraining”’, vertelt Proteus-bestuurslid Robin Vervoorn. ,,Dat betekent vier maanden niet drinken, niet roken, vóór twaalf uur naar bed en zes à zeven maal per week trainen.” Houden de Virgiel-roeiers zich ook strikt aan de geheelonthouding? ,,Over het algemeen wel, ouderejaars maken nog wel eens een uitzondering.”

Van eerstejaars corpsheren bij Laga wordt bovendien traditioneel het hoofd kaalgeschoren zodat, volgens het recentste lustrumboek, ,,men op de Zaak weet dat ze om 23.30 uur naar huis moeten en ze buiten Delft voldoende indruk maken op de kant om eventueel slecht roeien te compenseren.” Voor de dames is nooit een passend alternatief gevonden. ,,Pogingen het kapsel van de dames met rode latex te fatsoeneren hebben niet tot hetzelfde langdurig effect geleid als bij de heren. Wellicht dat verregaande emancipatie in de toekomst dit probleem oplost”, aldus het lustrumboek.

Na de slotwedstrijden op de Bosbaan in Amsterdam mogen de geheelonthoudende wedstrijdroeiers eindelijk weer een pilsje drinken en een sigaret opsteken: de ‘uittraining’. Het corps stelt de gedragsregels duidelijk: ,,Heel veel barbecuevlees, pils en sterke drank waarna in de kennismakingstijd geleerde brastechnieken weer eens uit de kast worden gehaald”, omschrijft het lustrumboek. ,,Ruzie met alle andere verenigingen is het gevolg. Alles en iedereen keurt het gedrag van de Lagaaiers af, maar daar trekt een Delftenaar zich toch niks van aan. Als iedereen is weggepest, wordt het tijd om naar een feest te gaan bij Nereus, Njord of Skøll, waar Laga wederom de sfeer bepaalt.”

Zware bal

Terug naar Proteus-Eretes. Dat vierde de ‘uittraining’ afgelopen zondag in zijn verenigingsgebouw langs de Schie. Wie beroerd roeide en dus niet op een finale hoefde te wachten, kon ook al tijdens de slotwedstrijden zelf aan de alcohol.

Rond middernacht staat ‘zware bal’ Bart Sjenitzer met een pilsje en een rokertje in de hand op het balkon. Een ‘zware bal’ is zwaarder dan 72,5 kilo. Normaalgesproken roeit Sjenitzer in de tweedejaars vier, vandaag bij uitzondering in de acht. ,,Erg goed ging het helaas niet vandaag.” Sjenitzer is dan ook al een geruime tijd aan het drinken. ,,Maar ik hou het nog wel even vol denk ik.”

De lichtere roeiers, de ‘lichte pikken’, staan binnen aan de bar, de zware jongens nemen het balkon in beslag en brassen elkaar tegen de houten vloer. Wie horizontaal gaat wordt overgoten met chips en bier. Huite-Jan Hak, roeier in de zwaarste klasse, ziet hoe een dikke driehonderd pond spierbundels over een bankstel rolt. Over de lichtere roeiers heeft hij een uitgesproken mening. ,,Licht roeien is zoiets als basketballen voor kleine mensen.”

Matcielul

Naast de drank- en sigarenconsumptie worden tijdens het uittrainingsfeest van Proteus prijzen uitgereikt voor bijvoorbeeld de beste coach en de beste ploeg van het jaar. ,,En dan zijn er natuurlijk nog de Matcielul en de Matciekut”, vertelt bestuurslid Vervoorn. ,,Een prijs die wordt uitgereikt door de materiaalcommissie. Winnaar is het team dat op de knulligste wijze zijn boot heeft beschadigd.”

Kersverse winnaar van de Matcielul, een houten beeld in de vorm van een lul, is de eerstejaars licht. Materiaalcommissielid Tim Karnebeek: ,,Zij hebben hun boot het afgelopen seizoen twee keer kapot gekregen. Eenmaal tegen de kant waarna een stuk van de punt afbrak, en eenmaal na een aanvaring met Laga waardoor een paar spanten braken.” De Matciekut, twee houten tieten en een organisch gevormde holte, gaat naar de eerstejaars dames. ,,Die hadden een aanvaring met een dukdalf en hebben hun boot een keer uit de handen laten vallen.”

Om vijf uur ’s nachts is het Proteusgebouw zo goed als verlaten. Een enkeling hangt nog dronken in een bank, er hangt een doordringende lucht van verschaald bier. De eerstvolgende dag waarop weer van het leven mag wordengeproefd, begint voor de wedstrijdroeiers met een stevige kater.

Laga en Proteus-Eretes: boegbeelden van het studentenroeien

Laga is net niet de oudste studentenroeivereniging van Nederland. Die eer is sinds 1874 voorbehouden aan het twee jaar oudere en vooralsnog enige koninklijke roeigezelschap van ons land, het Leidse Njord. Uitgedaagd door datzelfde Njord won Laga in 1878 de eerste Nederlandse studentenroeiwedstrijd: de Varsity. Om het studentenroeien een zekerder bestaan te geven richtten Njord, Laga en het jonge Triton uit Utrecht in 1882 de Nederlandsche Studenten Roeibond op.

Naast de Varsity is de naam van Laga verbonden aan nog een legendarische roeiwedstrijd: de honderd kilometer lange Ringvaart Regatta. Uitgestippeld ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van Laga en inmiddels uitgegroeid tot de grootste roeiwedstrijd van het land met een internationaal deelnemersveld.

Proteus werd in 1947 opgericht. Bouwkundestudent Gerrit Athmer, die door een lichte hersenbeschadiging en de Tweede Wereldoorlog liefst negentien jaar over zijn studie deed, was lid bij zowel Virgiel als het corps. Laga deed echter nog niet aan recreatief ‘fuifroeien’, waardoor Athmer noodgedwongen roeide bij burgervereniging De Delftsche Sport. Met geleend geld van Virgiel richtte hij ondervereniging Proteus op.

Zowel Laga als De Delftsche Sport weigerden de concurrent voor te dragen als nieuw lid van de Nederlandse Roeibond (NRB). Hierdoor mocht Proteus pas vier jaar later, na een algemeen ledenreferendum van de NRB, aan officiële wedstrijden deelnemen. Tot die tijd roeiden de Virgilianen hun wedstrijden in de kleuren van het Amsterdamse RIC. Bijna werd de vereniging in 1962 al geroyeerd na de ontdekking van een klassieke wisseltruc: een lichte roeier was naar de weging gestuurd waarna een veel sterkere maar tevens te zware roeier zijn plaats innam tijdens de roeiwedstrijd.

Halverwege de jaren zestig bleek het Rijk bereid studentenroeisport te subsidiëren, mits deze een openbaar karakter had. Zowel Laga als Proteus wenste wel subsidie op te strijken, maar piekerde er niet over ‘knorren’ toe te laten. Een tussenweg werd gevonden in de oprichting van Eretes in 1966 als algemene studentenroeivereniging voor de Technische Hogeschool. Ook werden in die tijd serieuze plannen gemaakt voor een roeibaan in het Delftse Hout.

In de geest van democratisering groeide eind jaren zestig de kritiek op besloten verenigingen. Tijdens een vergadering besloten Laga, Proteus en Eretes als open verenigingen verder te gaan en op termijn te fuseren. In 1969 ging de eerste Proteus-Eretes ploeg het water op waarna de verenigingen in 1970 definitief samensmolten.

Laga zag af van de fusie en houdt inmiddels als enige corporale studentenroeivereniging in Nederland vast aan haar besloten traditie als ondervereniging van het Corps. De roeibaan in het Delftse Hout werd uiteindelijk getorpedeerd door de Koninklijke Nederlandse Roeibond die een tweede nationale roeibaan naast de Bosbaan in Amsterdam overbodig vond.