Dankzij haas naar topprestatie

Op die doos prijkte het opschrift ‘F16 a fighting falcon has landed’, een verwijzing naar haar startnummer F16. De secretaresse mailde haar prestatie de hele faculteit rond.

Annelieke van der Sluijs (34) is dankzij haar tijd van 2.41,56 in een klap uitgegroeid tot facultaire beroemdheid. De promovenda technische bestuurskunde ontdekte zondag dat de marathon ‘haar afstand’ is. Een keer eerder had ze de marathon gelopen, acht jaar geleden in New York, maar toen nog als recreant. Zondag dankte ze haar klassering als tweede Nederlandse aan een onwaarschijnlijk vlakke race. Halverwege kwam ze door in 1.19,59. Met dank aan ‘haas’ Jan-Willem Schaar.

,,Tijdens een trainingswedstrijd had hij zich als haas aangeboden en ik heb erg veel aan hem gehad. Met wind tegen liep hij voor me, bij wind mee naast me om het tempo aan te geven. We liepen op een schema van 19 minuten per 5 km en dankzij hem kon ik dat heel goed benaderen. Ik merkte pas dat het zwaarder werd, toen ik bij 28 km een viaduct over moest.”

Op een cruciaal moment hield de haas haar in bedwang. ,,Op 21 km kreeg ik Wilma van Onna (Nederlandse marathontopper, red.) in zicht. Ik kreeg een enorme adrenalinestoot. Jan-Willem zorgde dat ik mijn eigen tempo bleef lopen. Anders had ik mezelf opgeblazen.”

Het leek riskant om bij een marathon van een vlak schema uit te gaan, maar Van der Sluijs twijfelde niet. ,,De negative split % de tweede helft sneller lopen % wordt steeds populairder onder marathonlopers. Hoe meer je verzuurt in de eerste helft, hoe meer tijd je verliest in de tweede helft. Het is dus zaak de eerste helft op reserve te lopen.”

Haar voorbereiding ging perfect. Vanaf december liep ze in de avonduren gemiddeld 125 kilometer per week. Samen met haar man, die zondag in 2.35 finishte. ,,Nu heb ik de balans tussen werken en sporten gevonden. In het verleden lukte dat niet, waardoor ik niet constant kon presteren en vaak door overtraining uit de roulatie was.”

Voorlopig gaat ze rustig door met haar promotie-onderzoek naar de rol van ict bij samenwerking op afstand. De limiet voor Sydney heeft ze niet gehaald, maar Athene 2004 is haar grote droom, zegt ze. ,,Om goed te kunnen presteren moeten alle details kloppen. Ik zal al mijn creativiteit, doorzettingsvermogen en motivatie moeten aanspreken om voldoende progressie te boeken.” In het najaar loopt ze haar tweede marathon van dit jaar, vermoedelijk bij het NK in Eindhoven. Een tijd van 2.40 is dan haar doel.

Van haar sectiegenoten kreeg ze een doos pasta % om koolhydraten te kunnen stapelen voor de volgende marathon. Op die doos prijkte het opschrift ‘F16 a fighting falcon has landed’, een verwijzing naar haar startnummer F16. De secretaresse mailde haar prestatie de hele faculteit rond.

Annelieke van der Sluijs (34) is dankzij haar tijd van 2.41,56 in een klap uitgegroeid tot facultaire beroemdheid. De promovenda technische bestuurskunde ontdekte zondag dat de marathon ‘haar afstand’ is. Een keer eerder had ze de marathon gelopen, acht jaar geleden in New York, maar toen nog als recreant. Zondag dankte ze haar klassering als tweede Nederlandse aan een onwaarschijnlijk vlakke race. Halverwege kwam ze door in 1.19,59. Met dank aan ‘haas’ Jan-Willem Schaar.

,,Tijdens een trainingswedstrijd had hij zich als haas aangeboden en ik heb erg veel aan hem gehad. Met wind tegen liep hij voor me, bij wind mee naast me om het tempo aan te geven. We liepen op een schema van 19 minuten per 5 km en dankzij hem kon ik dat heel goed benaderen. Ik merkte pas dat het zwaarder werd, toen ik bij 28 km een viaduct over moest.”

Op een cruciaal moment hield de haas haar in bedwang. ,,Op 21 km kreeg ik Wilma van Onna (Nederlandse marathontopper, red.) in zicht. Ik kreeg een enorme adrenalinestoot. Jan-Willem zorgde dat ik mijn eigen tempo bleef lopen. Anders had ik mezelf opgeblazen.”

Het leek riskant om bij een marathon van een vlak schema uit te gaan, maar Van der Sluijs twijfelde niet. ,,De negative split % de tweede helft sneller lopen % wordt steeds populairder onder marathonlopers. Hoe meer je verzuurt in de eerste helft, hoe meer tijd je verliest in de tweede helft. Het is dus zaak de eerste helft op reserve te lopen.”

Haar voorbereiding ging perfect. Vanaf december liep ze in de avonduren gemiddeld 125 kilometer per week. Samen met haar man, die zondag in 2.35 finishte. ,,Nu heb ik de balans tussen werken en sporten gevonden. In het verleden lukte dat niet, waardoor ik niet constant kon presteren en vaak door overtraining uit de roulatie was.”

Voorlopig gaat ze rustig door met haar promotie-onderzoek naar de rol van ict bij samenwerking op afstand. De limiet voor Sydney heeft ze niet gehaald, maar Athene 2004 is haar grote droom, zegt ze. ,,Om goed te kunnen presteren moeten alle details kloppen. Ik zal al mijn creativiteit, doorzettingsvermogen en motivatie moeten aanspreken om voldoende progressie te boeken.” In het najaar loopt ze haar tweede marathon van dit jaar, vermoedelijk bij het NK in Eindhoven. Een tijd van 2.40 is dan haar doel.