Vele honderden Nederlanders leerden er de reefknoop, de mastworp en kreten als ‘klaar om te wenden.. ree’. De Brielse Zeilschool, volledig bestuurd door Delftse studenten, is een begrip in de zeilwereld.
Share
,,Veel kinderen die hier op kamp gaan, sturen later hun eigen kinderen naar deze school.” Maar ook onder de studenten zelf. ,,Dit is ons vakantieplekje tijdens het studiejaar.”
Ze leren hun tentamens op de kade, vergeten alle leerstof weer even op het water. Een clubhuis met een haven aan de Maas, dat is het domein van de ruim driehonderd leden van het Delftsch Studenten Corps die samen de Brielse Zeilschool runnen. ’s Zomers organiseren ze er zeilkampen voor kinderen van tien tot zeventien jaar, door het jaar heen vinden ze er de juiste balans tussen studie en ontspanning. De zeilboot als medicijn tegen de universiteitsperikelen. ,,Het gevoel dat je hebt tijdens het zeilen is moeilijk uit te leggen”, zegt Michiel van Marle, één van de zeventig studentinstructeurs van de zeilschool. ,,Soms staat er veel wind en moet je keihard werken in de boot, soms is het prachtig weer en dan zit je alleen maar te relaxen. Maar je voelt je altijd vrij op het water, je maakt je hoofd even leeg. Dat is soms nodig, als je hard hebt gestudeerd bijvoorbeeld.”
Zes weken per jaar wordt de rust op de Brielse Zeilschool echter verstoord. Grote groepen kinderen verblijven tijdens die periode in het grote kamphuis. Zoals de meeste instructeurs van de Brielse Zeilschool, kijkt Van Marle het hele jaar uit naar die zomerkampen. ,,Het is fantastisch om te zien hoe snel de kinderen jouw aanwijzingen oppakken. Hoe ze tegen je opkijken wanneer jij de boot in één keer de goede richting op stuurt, terwijl zij nog veel moeite hebben om met het roer om te gaan. Uiteindelijk kunnen ze zich na één week meestal heel behoorlijk redden op de boot.”
Geheimen
Kreten als ‘klaar om te wenden… ree’, typische zeilknopen als de mastworp en de reefknoop. Vele honderden Nederlanders zijn op de Brielse Zeilschool ingewijd in de geheimen van de zeilsport. Vijfenveertig jaar bestaat de ondervereniging van het Delftsch Studenten Corps inmiddels, en nog steeds is het de enige school waarop studenten de dienst uitmaken. ,,Voor de kinderen die hier op kamp zijn, is het alleen maar een voordeel dat dit een studentenvereniging is”, denkt voorzitter Roderick Schunck. ,,In tegenstelling tot instructeurs op andere scholen, kennen de mensen die hier lesgeven elkaar al voordat het kamp begint. Dat komt de sfeer ten goede. Veel kinderen komen ieder jaar terug, en later sturen ze hun eigen kinderen hier weer naartoe.”
De goede sfeer tijdens de kampen is ook de grootste drijfveer voor de zeilleraren zelf. Geld verdienen is er niet bij op de Brielse Zeilschool: gezelligheid is de enige beloning. ’s Avonds met de hele kampleiding keuvelen rond een kampvuurtje in een oude bouwkeet achter het kamphuis, ’s nachts slapen in een knusse stacaravan. ,,Na een week heb je vaak een hele hechte band opgebouwd met de rest van de leiding”, vertelt Schunk. ,,Overdag werken we intensief met elkaar samen. Aan het einde van de dag vieren we met elkaar een feestje, zonder dekinderen. Daarvoor hebben we met de bouwkeet en de stacaravan een eigen plekje voor de leiding gecreëerd. Sommige van onze leden melden zich vooral voor de kampen aan, omdat ze de avonden zo gezellig vinden.”
Spelletjes
Lang niet alle medewerkers van de school stappen tijdens een kampweek in de zeilboot. Ze helpen in de keuken, verzinnen spelletjes voor de kinderen, of coördineren de verschillende activiteiten.
De functie van instructeur is niet voor iedereen weggelegd. De vereniging hanteert strenge criteria voor haar zeilleraren. In de week voordat de zomerkampen van start gaan, worden alle instructeurs in spe onderworpen aan een examen. ,,We spelen bijvoorbeeld rollenspellen”, aldus Schunk. ,,Want het is belangrijk dat instructeurs hun kennis kunnen overbrengen op kinderen. Dat ze hun geduld niet te snel verliezen, en dat ze iets op meerdere manieren kunnen uitleggen. Daarnaast testen we natuurlijk hun vaardigheden op de zeilboot.”
Voor leden die nog niet alle kneepjes van het zeilen onder de knie hebben, zijn er genoeg mogelijkheden om in de periode buiten de zomerkampen de Maas te verkennen. In de haven van de Brielse Zeilschool liggen naast zeilboten, de meest uiteenlopende vaartuigen. Van een oude ‘opduwer’ uit 1918 – ,,Een museumstuk”, aldus Schunk % tot een kleine motorboot die volgens het bestuur eigendom is geweest van de Poolse marine.
,,Het gebeurt regelmatig dat één van onze leden weer met een oude boot komt aanzetten”, vertelt Van Marle. ,,Veel mensen hebben thuis in de schuur een boot liggen, waar ze eigenlijk nooit iets mee doen. Hier hebben ze de ruimte om hem neer te leggen, en ze kunnen er in varen wanneer ze willen. Dat is ongeveer ook het geheim van deze vereniging: de leden helpen in de zomer bij de kampen, en de rest van het jaar hebben ze een soort vakantieplekje, waar ze de ruimte hebben om zich te ontspannen.”
Vele honderden Nederlanders leerden er de reefknoop, de mastworp en kreten als ‘klaar om te wenden.. ree’. De Brielse Zeilschool, volledig bestuurd door Delftse studenten, is een begrip in de zeilwereld. ,,Veel kinderen die hier op kamp gaan, sturen later hun eigen kinderen naar deze school.” Maar ook onder de studenten zelf. ,,Dit is ons vakantieplekje tijdens het studiejaar.”
Ze leren hun tentamens op de kade, vergeten alle leerstof weer even op het water. Een clubhuis met een haven aan de Maas, dat is het domein van de ruim driehonderd leden van het Delftsch Studenten Corps die samen de Brielse Zeilschool runnen. ’s Zomers organiseren ze er zeilkampen voor kinderen van tien tot zeventien jaar, door het jaar heen vinden ze er de juiste balans tussen studie en ontspanning. De zeilboot als medicijn tegen de universiteitsperikelen. ,,Het gevoel dat je hebt tijdens het zeilen is moeilijk uit te leggen”, zegt Michiel van Marle, één van de zeventig studentinstructeurs van de zeilschool. ,,Soms staat er veel wind en moet je keihard werken in de boot, soms is het prachtig weer en dan zit je alleen maar te relaxen. Maar je voelt je altijd vrij op het water, je maakt je hoofd even leeg. Dat is soms nodig, als je hard hebt gestudeerd bijvoorbeeld.”
Zes weken per jaar wordt de rust op de Brielse Zeilschool echter verstoord. Grote groepen kinderen verblijven tijdens die periode in het grote kamphuis. Zoals de meeste instructeurs van de Brielse Zeilschool, kijkt Van Marle het hele jaar uit naar die zomerkampen. ,,Het is fantastisch om te zien hoe snel de kinderen jouw aanwijzingen oppakken. Hoe ze tegen je opkijken wanneer jij de boot in één keer de goede richting op stuurt, terwijl zij nog veel moeite hebben om met het roer om te gaan. Uiteindelijk kunnen ze zich na één week meestal heel behoorlijk redden op de boot.”
Geheimen
Kreten als ‘klaar om te wenden… ree’, typische zeilknopen als de mastworp en de reefknoop. Vele honderden Nederlanders zijn op de Brielse Zeilschool ingewijd in de geheimen van de zeilsport. Vijfenveertig jaar bestaat de ondervereniging van het Delftsch Studenten Corps inmiddels, en nog steeds is het de enige school waarop studenten de dienst uitmaken. ,,Voor de kinderen die hier op kamp zijn, is het alleen maar een voordeel dat dit een studentenvereniging is”, denkt voorzitter Roderick Schunck. ,,In tegenstelling tot instructeurs op andere scholen, kennen de mensen die hier lesgeven elkaar al voordat het kamp begint. Dat komt de sfeer ten goede. Veel kinderen komen ieder jaar terug, en later sturen ze hun eigen kinderen hier weer naartoe.”
De goede sfeer tijdens de kampen is ook de grootste drijfveer voor de zeilleraren zelf. Geld verdienen is er niet bij op de Brielse Zeilschool: gezelligheid is de enige beloning. ’s Avonds met de hele kampleiding keuvelen rond een kampvuurtje in een oude bouwkeet achter het kamphuis, ’s nachts slapen in een knusse stacaravan. ,,Na een week heb je vaak een hele hechte band opgebouwd met de rest van de leiding”, vertelt Schunk. ,,Overdag werken we intensief met elkaar samen. Aan het einde van de dag vieren we met elkaar een feestje, zonder dekinderen. Daarvoor hebben we met de bouwkeet en de stacaravan een eigen plekje voor de leiding gecreëerd. Sommige van onze leden melden zich vooral voor de kampen aan, omdat ze de avonden zo gezellig vinden.”
Spelletjes
Lang niet alle medewerkers van de school stappen tijdens een kampweek in de zeilboot. Ze helpen in de keuken, verzinnen spelletjes voor de kinderen, of coördineren de verschillende activiteiten.
De functie van instructeur is niet voor iedereen weggelegd. De vereniging hanteert strenge criteria voor haar zeilleraren. In de week voordat de zomerkampen van start gaan, worden alle instructeurs in spe onderworpen aan een examen. ,,We spelen bijvoorbeeld rollenspellen”, aldus Schunk. ,,Want het is belangrijk dat instructeurs hun kennis kunnen overbrengen op kinderen. Dat ze hun geduld niet te snel verliezen, en dat ze iets op meerdere manieren kunnen uitleggen. Daarnaast testen we natuurlijk hun vaardigheden op de zeilboot.”
Voor leden die nog niet alle kneepjes van het zeilen onder de knie hebben, zijn er genoeg mogelijkheden om in de periode buiten de zomerkampen de Maas te verkennen. In de haven van de Brielse Zeilschool liggen naast zeilboten, de meest uiteenlopende vaartuigen. Van een oude ‘opduwer’ uit 1918 – ,,Een museumstuk”, aldus Schunk % tot een kleine motorboot die volgens het bestuur eigendom is geweest van de Poolse marine.
,,Het gebeurt regelmatig dat één van onze leden weer met een oude boot komt aanzetten”, vertelt Van Marle. ,,Veel mensen hebben thuis in de schuur een boot liggen, waar ze eigenlijk nooit iets mee doen. Hier hebben ze de ruimte om hem neer te leggen, en ze kunnen er in varen wanneer ze willen. Dat is ongeveer ook het geheim van deze vereniging: de leden helpen in de zomer bij de kampen, en de rest van het jaar hebben ze een soort vakantieplekje, waar ze de ruimte hebben om zich te ontspannen.”
Comments are closed.