Onderwijs

‘Delftse database kan levens redden’

Nooit meer een grote humanitaire ramp na een tsunami. Om daarvoor te zorgen slaan WL Delft Hydraulics, DHV en Witteveen+Bos de handen ineen. Hun masterplan moet de kust van Atjeh en het eiland Nias beter beschermen.

Ir. Deepak Vatvani, senior onderzoeker bij WL Delft Hydraulics, is net terug uit Indonesië.

U gaat helpen bij het bouwen van een waarschuwingssysteem en het maken van een voorlichtingscampagne en probeert overstromingen tegen te gaan. En dat allemaal in tweeënhalf jaar tijd.

“We zullen deze taken niet allemaal zelf uitvoeren. We geven onder meer het Indonesische bureau voor rehabilitatie en reconstructie-advies over de wederopbouwprojecten. Dat is heel breed: van de restauratie van bestaande havens tot het verbeteren van het afvoersysteem in steden.”

Op dit moment zijn ongeveer 1500 organisaties actief in Indonesië. Bent u niet bang dat deze wirwar aan organisaties u in de wielen zal rijden?

“Organisaties als Oxfam en Care zitten vol goede bedoelingen, maar de uitvoer laat vaak te wensen over. Ik zag bijvoorbeeld een nieuw dorpje waar alle huizen een zinken dak hadden. Met 35 graden ga je daar niet in zitten. Op een verlaten huis las ik als reactie de leus ‘Oxfam bandits’. Het grote probleem is het gebrek aan technische kennis. Wij vullen het hiaat aan watergerelateerde kennis op.”

Wat voegt u toe aan het huidige waarschuwingssysteem?

“Aan de hand van diepzeeboeien, seismografen en getijdemetingen kunnen we nagaan of er een tsunami op komst is. Daar wordt een bestaand systeem, dat via satellieten werkt, gebruikt. Maar dan weet je niet hoe hoog de tsunami is en waar hij aankomt. Daarvoor gaan wij een database van modelresultaten maken, die gekoppeld is aan dit waarschuwingssysteem. Dit systeem wordt ook in Japan gebruikt. Stel: we weten waar het epicentrum is en de kracht van de beving, dan gaat het systeem in de database kijken op welk scenario het lijkt. Vervolgens rolt er een voorspelling uit, zodat niet langs de hele kust van duizend kilometer sirenes afgaan. En hulpverleners weten waar ze naartoe moeten. Dat kan veel mensenlevens redden.”

Atjeh kent een eeuwenlange, opstandige geschiedenis ten opzichte van de Nederlandse kolonisator. Zijn er nog anti-Nederlandse sentimenten?

“Nee, ze zien Nederlanders juist graag komen als oude bekenden. Nederland heeft een afwachtende houding aangenomen na de tsunami. De overheid wilde niet direct geld geven aan Indonesië. Nederland was bang om te dominant over te komen, dus gaf de overheid geld aan de Wereldbank. Maar dat is voor Indonesiërs iets anoniems, ze kennen Nederland en hebben daar een speciale band mee. Wij weten veel meer over water dan andere landen. Die kennis hadden we al veel eerder met Indonesië moeten delen, zij hoopten daar ook op. We mogen veel trotser op onze kennis van water zijn.”

Deepak Vatvani (Foto: Hans Stakelbeek/FMAX)

U gaat helpen bij het bouwen van een waarschuwingssysteem en het maken van een voorlichtingscampagne en probeert overstromingen tegen te gaan. En dat allemaal in tweeënhalf jaar tijd.

“We zullen deze taken niet allemaal zelf uitvoeren. We geven onder meer het Indonesische bureau voor rehabilitatie en reconstructie-advies over de wederopbouwprojecten. Dat is heel breed: van de restauratie van bestaande havens tot het verbeteren van het afvoersysteem in steden.”

Op dit moment zijn ongeveer 1500 organisaties actief in Indonesië. Bent u niet bang dat deze wirwar aan organisaties u in de wielen zal rijden?

“Organisaties als Oxfam en Care zitten vol goede bedoelingen, maar de uitvoer laat vaak te wensen over. Ik zag bijvoorbeeld een nieuw dorpje waar alle huizen een zinken dak hadden. Met 35 graden ga je daar niet in zitten. Op een verlaten huis las ik als reactie de leus ‘Oxfam bandits’. Het grote probleem is het gebrek aan technische kennis. Wij vullen het hiaat aan watergerelateerde kennis op.”

Wat voegt u toe aan het huidige waarschuwingssysteem?

“Aan de hand van diepzeeboeien, seismografen en getijdemetingen kunnen we nagaan of er een tsunami op komst is. Daar wordt een bestaand systeem, dat via satellieten werkt, gebruikt. Maar dan weet je niet hoe hoog de tsunami is en waar hij aankomt. Daarvoor gaan wij een database van modelresultaten maken, die gekoppeld is aan dit waarschuwingssysteem. Dit systeem wordt ook in Japan gebruikt. Stel: we weten waar het epicentrum is en de kracht van de beving, dan gaat het systeem in de database kijken op welk scenario het lijkt. Vervolgens rolt er een voorspelling uit, zodat niet langs de hele kust van duizend kilometer sirenes afgaan. En hulpverleners weten waar ze naartoe moeten. Dat kan veel mensenlevens redden.”

Atjeh kent een eeuwenlange, opstandige geschiedenis ten opzichte van de Nederlandse kolonisator. Zijn er nog anti-Nederlandse sentimenten?

“Nee, ze zien Nederlanders juist graag komen als oude bekenden. Nederland heeft een afwachtende houding aangenomen na de tsunami. De overheid wilde niet direct geld geven aan Indonesië. Nederland was bang om te dominant over te komen, dus gaf de overheid geld aan de Wereldbank. Maar dat is voor Indonesiërs iets anoniems, ze kennen Nederland en hebben daar een speciale band mee. Wij weten veel meer over water dan andere landen. Die kennis hadden we al veel eerder met Indonesië moeten delen, zij hoopten daar ook op. We mogen veel trotser op onze kennis van water zijn.”

Deepak Vatvani (Foto: Hans Stakelbeek/FMAX)

Redacteur Redactie

Heb je een vraag of opmerking over dit artikel?

delta@tudelft.nl

Comments are closed.