Filmladder

Regisseur Del Toro heeft iets met enge dingen die bijten en weet daar zonder computertrucs mooie films over te maken.

Starwars II: Attack of the Clones. Ongetwijfeld een must voor de liefhebber. Maar vlakke dialogen en vlakke karakters maken dat het niet écht een topper is. De film is digitaal opgenomen en ten behoeve van vele filmzalen vervolgens overgezet op film. Dat komt de beeldkwaliteit niet ten goede.

Monster’s Ball. Halle Barry en Billy Bob Thornton schitteren in werkelijk goede film, die clichés weet te vermijden. Een man en een vrouw, hoe verschillend ook, worden tot elkaar gedreven in moeilijke tijden. Klinkt matig, is heel goed. Oscar voor Barry.

8 Femmes. Musicalachtige Franse film, met Catherine Deneuve (en zeven andere actrices). Is ook ouderwets moordmysterie. Alle nummers zijn door de actrices zelf ingezongen. Dat is niet altijd even mooi.

Killing Me Softly. Erotische thriller naar een boek van Nicci French. Met Heather Graham en Ralph Fiennes.

Zus & Zo. Nederlandse komedie over allerhande familieperikelen. Erg leuk.

Waking Life. Magistrale animatiefilm waarin enorme graad van echtheid wordt bereikt (eerst gefilmd, daarna getekend, vandaar). Fascinerende, filosofische reis.

Experiment. Thrillerachtige film van Duitse regisseur Oliver Hirschbiegel. Psychologisch instituut in Keulen zoekt vrijwilligers voor experiment met betrekking tot leven in gevangenschap. Meningen zijn zeer verdeeld over dit werk.

Éloge de l’Amour. Moeilijk toegankelijke film die je volgens regisseur Godard drie maal moet zien om hem echt tot zijn recht te laten komen.

About A Boy. Verfilming van een boek van Nick Hornby (High Fidelity) met Hugh Grant die het werkelijk uitstekend doet: hij weet niet alleen een charmante huls maar ook een charmant innerlijk neer te zetten. Verhaal gaat over 38-jarige vrijgezel die zich min of meer ontfermt over zoontje van depressieve hippiemoeder.

Ali G. Indahouse. Het fenomeen Ali G. wordt politicus. Afstotelijk en innemend tegelijkertijd. Alleen al gaan om het taalgebruik.

The Count of Monte Cristo. Zeer aardige verfilming van het boek van Alexandre Dumas. Het universele thema van de ontsnapping uit de gevangenis, in een Frans aristocratisch jasje ditmaal.

Ice Age. Wederom een animatiefilm, wederom geslaagd. Comedy met serieuze ondertoon.

Panic Room. Verrassend goede thriller, met Jody Foster in de hoofdrol. Bij veel thrillers en horrorfilms doen de hoofdrolspelers (lees: slachtoffers) zó dom dat je de neiging voelt hen vanuit je stoel toe te schreeuwen. Hier zeker niet.

Blade II. Prima vervolg op Blade I (1998) met wederom Wesley Snipes als de Marvel Comics-superheld en half mens / half vampier Blade. Regisseur Del Toro heeft iets met enge dingen die bijten en weet daar zonder computertrucs mooie films over te maken.

Starwars II: Attack of the Clones. Ongetwijfeld een must voor de liefhebber. Maar vlakke dialogen en vlakke karakters maken dat het niet écht een topper is. De film is digitaal opgenomen en ten behoeve van vele filmzalen vervolgens overgezet op film. Dat komt de beeldkwaliteit niet ten goede.

Monster’s Ball. Halle Barry en Billy Bob Thornton schitteren in werkelijk goede film, die clichés weet te vermijden. Een man en een vrouw, hoe verschillend ook, worden tot elkaar gedreven in moeilijke tijden. Klinkt matig, is heel goed. Oscar voor Barry.

8 Femmes. Musicalachtige Franse film, met Catherine Deneuve (en zeven andere actrices). Is ook ouderwets moordmysterie. Alle nummers zijn door de actrices zelf ingezongen. Dat is niet altijd even mooi.

Killing Me Softly. Erotische thriller naar een boek van Nicci French. Met Heather Graham en Ralph Fiennes.

Zus & Zo. Nederlandse komedie over allerhande familieperikelen. Erg leuk.

Waking Life. Magistrale animatiefilm waarin enorme graad van echtheid wordt bereikt (eerst gefilmd, daarna getekend, vandaar). Fascinerende, filosofische reis.

Experiment. Thrillerachtige film van Duitse regisseur Oliver Hirschbiegel. Psychologisch instituut in Keulen zoekt vrijwilligers voor experiment met betrekking tot leven in gevangenschap. Meningen zijn zeer verdeeld over dit werk.

Éloge de l’Amour. Moeilijk toegankelijke film die je volgens regisseur Godard drie maal moet zien om hem echt tot zijn recht te laten komen.

About A Boy. Verfilming van een boek van Nick Hornby (High Fidelity) met Hugh Grant die het werkelijk uitstekend doet: hij weet niet alleen een charmante huls maar ook een charmant innerlijk neer te zetten. Verhaal gaat over 38-jarige vrijgezel die zich min of meer ontfermt over zoontje van depressieve hippiemoeder.

Ali G. Indahouse. Het fenomeen Ali G. wordt politicus. Afstotelijk en innemend tegelijkertijd. Alleen al gaan om het taalgebruik.

The Count of Monte Cristo. Zeer aardige verfilming van het boek van Alexandre Dumas. Het universele thema van de ontsnapping uit de gevangenis, in een Frans aristocratisch jasje ditmaal.

Ice Age. Wederom een animatiefilm, wederom geslaagd. Comedy met serieuze ondertoon.

Panic Room. Verrassend goede thriller, met Jody Foster in de hoofdrol. Bij veel thrillers en horrorfilms doen de hoofdrolspelers (lees: slachtoffers) zó dom dat je de neiging voelt hen vanuit je stoel toe te schreeuwen. Hier zeker niet.