Foto-implantaat tegen agressieve hersentumor

Het laboratorium voor elektronische instrumentatie van prof.dr. Paddy French heeft twee experimentele draadloze sets ontwikkeld die volgende week geïmplanteerd zullen worden. Het gaat er dan vooral om of de systemen blijven functioneren, vertelt dipl.ing. Eduardo Margallo die het onderzoek naar het fotodynamische systeem door Johan Kaptein begeleidde. Verder is van belang dat de implantaten niet door het lichaam worden afgestoten.
Fotodynamische therapie is een nieuwe benadering voor behandeling van agressieve hersentumoren (glioblastoma multiforme). De patiënt ontvangt een injectie met een lichtgevoelig medicijn dat selectief opgenomen wordt door de tumor. Wanneer de tumor beschenen wordt met de juiste lichtkleur, activeert dat het medicijn waardoor actieve zuurstofradicalen vrijkomen die de tumorcellen doden.
In de huidige praktijk wordt het licht bij een operatieve ingreep met een glasfiber naar de juiste plaats geleid. Een herhaling van de procedure is daarbij niet mogelijk.
Het systeem voor fotodynamische therapie bestaat uit twee delen, verbonden met een platte kabel. Het grootste deel (zo groot als een visitekaartje met afgeronde hoeken) bevat een transponder, versterker en microprocessor. Het kleinste deel, de zogeheten optode, meet een halve centimeter in het vierkant en bevat twee led-lampjes, een lichtgevoelige fotodiode en wat elektronica.
Het geheel communiceert met de buitenwereld via een protocol dat gebaseerd is op de Rfid (een draadloos identificatiesysteem). De geïmplanteerde set ontvangt zijn energie draadloos uit een wisselend elektromagnetisch veld dat van buiten wordt aangeboden. Een voeding in het lichaam zet het signaal van de ontvangspoel om in een gelijkspanning van 2,7 volt.
Het systeem dat afstudeerder Johan Kaptein vorig jaar ontwikkelde is bedoeld voor eenmalige implantatie en herhaalde behandeling, zodat kan worden volstaan met lagere doses van het lichtgevoelige medicijn. Wanneer de dierproeven succesvol zijn, wil Margallo zo snel mogelijk door met klinische tests voor patiënten.

Vier scholieren stonden vorige week voor de deur van Scheikunde. Ze hadden gereageerd op een uitnodiging van de TU Delft om een dagje mee te lopen met échte studenten.

Tijdens de lunch, met een half uur college achter de kiezen, is het beeld duidelijk: de studenten in spé vinden het ‘heel interessant’. Niek Beijerink uit Tubbergen: ,,Ik ben ook op de voorlichtingsdag geweest, maar toen was alles heel formeel. Nu wordt me meer duidelijk.” Beijerink vindt de westerse mentaliteit anders dan in zijn geboortestreek. Twente is knusser, maar de TU Delft is weer groter.

Linda Deutz uit Spijkenisse valt vooral de ‘minder gedwongen sfeer’ op in vergelijking met de voorlichtingsdag: ,,Daar kregen we alleen een verhaaltje, nu zien we ook de werkelijkheid.”

Na de lunch volgt een practicum. In eerste instantie mogen de scholieren slechts meekijken, maar om de twee uur niets doen te vullen worden ze toch aan het werk gezet. Ze mogen simpele opdrachten verrichten als afwegen, koken en meten. Practicumcoördinator ing. R.C. van Landschoot: ,,Dan kunnen ze zelf de spanning voelen van het titreren en het omgaan met zwavelzuur. Misschien is de begeleidende student wat langer bezig met zijn practicum, maar dat moet hij er maar voor over hebben.”

De faculteit Scheikunde heeft al ervaring met dergelijke bezoeken. Vorig jaar brachten scholieren individueel een bezoek. Toen bleek dat één scholier begeleid door één student wat teveel van het goede was. Nu leiden twee à drie tweedejaars studenten vier scholieren rond. ,,De begeleiders zijn vooral enthousiaste studenten, die hun ‘P’ in een jaar gehaald hebben”, weet rondleider Erwin Douma. ,,Misschien nemen we de scholieren vanmiddag mee Delft in, om ze wat meer van de stad te laten zien.” De komende twee maanden zullen ook aan andere faculteiten scholieren meelopen.