Kampioen ondanks pech

De student luchtvaart- en ruimtevaarttechniek versloeg in de aanhoudende regen mede-ontsnapper Levi Heimans in de eindsprint. In de tweede van de zeven rondes over dertien kilometer leken de kansen voor de Delftenaar volledig verkeken. “Vlak voor de twee klimmetjes in het parcours hoorde ik ‘páng’. Mijn achterwiel bleek aan te lopen door spaakbreuk.” Het duurde, mede door de onervarenheid van de organisatoren, heel lang voor de coureur zijn wiel kon verwisselen. Toch wist hij in de derde ronde weer aan te klampen aan het peloton.

Die extra inspanningen verhinderden hem niet om een ronde later achter de wegsprintende Levi Heimans aan te gaan. Ook doordat zijn mede-ontsnapper in de laatste ronde last kreeg van een overslaande ketting wist Van Ruitenbeek de eindsprint te winnen. “Het NSK is wellicht niet de meest aansprekende wedstrijd voor de ware wielerliefhebbers, maar er zat tussen de grote groep van ruim honderdtwintig toch een aantal renners van hoog niveau. Het is vooral leuk om de beste studerende fietser te zijn, met uitzicht op deelname aan het studenten-WK volgend jaar.”

In de laatste ronde zag Van Ruitenbeeks broer en favoriet Malaya van Ruitenbeek zijn poging om aan te haken aan het kopgroepje mislukken door een lekke band. De vraag dringt zich op of Emmanuel dezelfde ambities heeft als zijn oudere broer, die als semi-prof uitkomt voor een Duitse ploeg. “Als ik ooit de kans krijg om prof te worden, sla ik die niet af. Maar van de vele rijders die daarvoor in potentie in aanmerking komen, overkomt dit slechts weinigen.”

Bij de vrouwen koos Lianne Wagtho (ook L&R) voor de verkeerde tactiek in de chaotisch verlopende strijd over vijf rondjes, laat zij weten op haar weblog: “Met het tempo werd veel gejojood, ik probeerde mee te sprinten bij ontsnappingen en deed zo te veel.” Bij de laatste ontsnapping van de uiteindelijke winnares Annemiek van Vleuten bleek Wagtho haar kruit verschoten te hebben. Ook bij de strijd om het zilver en brons schatte zij de situatie verkeerd in, waardoor een vierde plaats het hoogst haalbare was. “Het was een koers waarvan ik veel heb geleerd. Ik heb van alles gedaan, maar had me meer koest moeten houden en voor een duidelijker plan moeten gaan.”

De student luchtvaart- en ruimtevaarttechniek versloeg in de aanhoudende regen mede-ontsnapper Levi Heimans in de eindsprint. In de tweede van de zeven rondes over dertien kilometer leken de kansen voor de Delftenaar volledig verkeken. “Vlak voor de twee klimmetjes in het parcours hoorde ik ‘páng’. Mijn achterwiel bleek aan te lopen door spaakbreuk.” Het duurde, mede door de onervarenheid van de organisatoren, heel lang voor de coureur zijn wiel kon verwisselen. Toch wist hij in de derde ronde weer aan te klampen aan het peloton.

Die extra inspanningen verhinderden hem niet om een ronde later achter de wegsprintende Levi Heimans aan te gaan. Ook doordat zijn mede-ontsnapper in de laatste ronde last kreeg van een overslaande ketting wist Van Ruitenbeek de eindsprint te winnen. “Het NSK is wellicht niet de meest aansprekende wedstrijd voor de ware wielerliefhebbers, maar er zat tussen de grote groep van ruim honderdtwintig toch een aantal renners van hoog niveau. Het is vooral leuk om de beste studerende fietser te zijn, met uitzicht op deelname aan het studenten-WK volgend jaar.”

In de laatste ronde zag Van Ruitenbeeks broer en favoriet Malaya van Ruitenbeek zijn poging om aan te haken aan het kopgroepje mislukken door een lekke band. De vraag dringt zich op of Emmanuel dezelfde ambities heeft als zijn oudere broer, die als semi-prof uitkomt voor een Duitse ploeg. “Als ik ooit de kans krijg om prof te worden, sla ik die niet af. Maar van de vele rijders die daarvoor in potentie in aanmerking komen, overkomt dit slechts weinigen.”

Bij de vrouwen koos Lianne Wagtho (ook L&R) voor de verkeerde tactiek in de chaotisch verlopende strijd over vijf rondjes, laat zij weten op haar weblog: “Met het tempo werd veel gejojood, ik probeerde mee te sprinten bij ontsnappingen en deed zo te veel.” Bij de laatste ontsnapping van de uiteindelijke winnares Annemiek van Vleuten bleek Wagtho haar kruit verschoten te hebben. Ook bij de strijd om het zilver en brons schatte zij de situatie verkeerd in, waardoor een vierde plaats het hoogst haalbare was. “Het was een koers waarvan ik veel heb geleerd. Ik heb van alles gedaan, maar had me meer koest moeten houden en voor een duidelijker plan moeten gaan.”