Het persbericht van Studium Generale had zijn doel meer dan bereikt. Het Volkskrant Magazine wijdde afgelopen zaterdag bijna een halve pagina aan de aankondiging van de lezing ‘The secret life of Kuifje’, te houden in Speakers, Delft.
Share
Journalist Peter Brusse spreekt in het Magazine zijn vrees uit dat de spreker, medejournalist en Kuifje-kenner Ernst Pommerel, het privéleven van de onverschrokken en gekuifde reporter uit de doeken zal doen. Aan het begin van de lezing reageert Pommerel gespeeld geprikkeld op het artikel in de Volkskrant. ,,De verwachting dat ik pikante details over Kuifje ga vertellen is typerend voor de manier hoe men tegen strips aankijkt (namelijk: enkel als bron van vermaak, W. v. W.). Ik vind dat de strip serieus genomen moet worden.”
Dat laatste blijkt gemeend. De volle zaal -door Peter Brusses vrees gelokt?- krijgt een zeer informatief maar kurkdroog verhaal voorgeschoteld. In chronologische volgorde stipt Pommerel de meeste van de vierentwintig gepubliceerde Kuifje-albums aan. Hij wijst erop dat Hergé zijn beschrijving van door Kuifje bezochte landen langzaam veranderde van clichés, zoals gangsters en indianen in Amerika, naar genuanceerdere beelden. Vervolgens legt hij uit waarom cliffhangers in de Kuifje-albums soms midden op een dubbele pagina staan. Je zou ze op het eind verwachten. Dat zou de lezer immers tot na het omslaan van de bladzijde in spanning houden. De reden voor de onlogische plaatsing is dat de Hergé zijn strips in eerste instantie als losse feuilletons in kranten publiceerde.
Dan volgt Pommerels beschrijving van zijn ontmoeting met Georges Remi, de echte naam van de striptekenaar, waarvan de omgedraaide initialen op zijn Frans uitgesproken Hergé luiden. Het enige boeiende beeld van Hergé heeft Pommerel uit tweede hand. Volgens zijn uitgever zag Hergé tegen een nieuwe strip op als een bokskampioen tegen het volgende titelgevecht.
De Kuifje-strips behoren tot ons collectieve culturele onderbewustzijn, meent de spreker. Hij staaft deze uitspraak met een indrukwekkende lijst voorbeelden van Nederlandse en Vlaamse auteurs die titels, personages en citaten uit Kuifje-albums in hun eigen werk gebruiken. Zo schreef Jiskefet-acteur en romancier Herman Koch dat niet Kuifje zelf, maar diens metgezel kapitein Haddock zijn held was. Koch vond Kuifje te braaf, maar Haddock schold veel, en had een drankprobleem.
Er zullen geen nieuwe Kuifjes meer verschijnen: de nog altijd jonge reporter stierf in 1983 tegelijk met zijn geestesvader. Nieuwe Studium Generale lezingen volgen nog wel. Deze lezing toonde weer eens aan dat ieder onderwerp zijn eigen experts selecteert. Een kwaliteitsstrip als Kuifje vindt zijn fans in ingetogen fijnproevers. Dat doet verlangen naar ‘The secret life of Joop Klepzeiker’, gepresenteerd door Theo van Gogh of Sugar Lee Hooper…
Het persbericht van Studium Generale had zijn doel meer dan bereikt. Het Volkskrant Magazine wijdde afgelopen zaterdag bijna een halve pagina aan de aankondiging van de lezing ‘The secret life of Kuifje’, te houden in Speakers, Delft. Journalist Peter Brusse spreekt in het Magazine zijn vrees uit dat de spreker, medejournalist en Kuifje-kenner Ernst Pommerel, het privéleven van de onverschrokken en gekuifde reporter uit de doeken zal doen. Aan het begin van de lezing reageert Pommerel gespeeld geprikkeld op het artikel in de Volkskrant. ,,De verwachting dat ik pikante details over Kuifje ga vertellen is typerend voor de manier hoe men tegen strips aankijkt (namelijk: enkel als bron van vermaak, W. v. W.). Ik vind dat de strip serieus genomen moet worden.”
Dat laatste blijkt gemeend. De volle zaal -door Peter Brusses vrees gelokt?- krijgt een zeer informatief maar kurkdroog verhaal voorgeschoteld. In chronologische volgorde stipt Pommerel de meeste van de vierentwintig gepubliceerde Kuifje-albums aan. Hij wijst erop dat Hergé zijn beschrijving van door Kuifje bezochte landen langzaam veranderde van clichés, zoals gangsters en indianen in Amerika, naar genuanceerdere beelden. Vervolgens legt hij uit waarom cliffhangers in de Kuifje-albums soms midden op een dubbele pagina staan. Je zou ze op het eind verwachten. Dat zou de lezer immers tot na het omslaan van de bladzijde in spanning houden. De reden voor de onlogische plaatsing is dat de Hergé zijn strips in eerste instantie als losse feuilletons in kranten publiceerde.
Dan volgt Pommerels beschrijving van zijn ontmoeting met Georges Remi, de echte naam van de striptekenaar, waarvan de omgedraaide initialen op zijn Frans uitgesproken Hergé luiden. Het enige boeiende beeld van Hergé heeft Pommerel uit tweede hand. Volgens zijn uitgever zag Hergé tegen een nieuwe strip op als een bokskampioen tegen het volgende titelgevecht.
De Kuifje-strips behoren tot ons collectieve culturele onderbewustzijn, meent de spreker. Hij staaft deze uitspraak met een indrukwekkende lijst voorbeelden van Nederlandse en Vlaamse auteurs die titels, personages en citaten uit Kuifje-albums in hun eigen werk gebruiken. Zo schreef Jiskefet-acteur en romancier Herman Koch dat niet Kuifje zelf, maar diens metgezel kapitein Haddock zijn held was. Koch vond Kuifje te braaf, maar Haddock schold veel, en had een drankprobleem.
Er zullen geen nieuwe Kuifjes meer verschijnen: de nog altijd jonge reporter stierf in 1983 tegelijk met zijn geestesvader. Nieuwe Studium Generale lezingen volgen nog wel. Deze lezing toonde weer eens aan dat ieder onderwerp zijn eigen experts selecteert. Een kwaliteitsstrip als Kuifje vindt zijn fans in ingetogen fijnproevers. Dat doet verlangen naar ‘The secret life of Joop Klepzeiker’, gepresenteerd door Theo van Gogh of Sugar Lee Hooper…
Comments are closed.