Kerst in een container

’s Nachts kunnen zij vanonder hun TU-blauwe deken slechts hopen dat de verwarming tijdens de feestdagen niet alweer hapert.

In container nummer drie aan de Leeghwaterstraat kijkt Michael Chao (1) op zijn laptop naar ‘X-men 2’. De rolluiken heeft hij neergelaten. ,,Ik ben gewend aan Shanghai, een warme plaats. Hier is het kil buiten. Ik krijg het al koud als ik uit het raam kijk. Bovendien kan ik me met de rolluiken dicht beter concentreren.” Tijdens de feestdagen wil de student technische bestuurskunde en management vluchten uit de stalen behuizing. ,,Ik wil naar Duitsland en Oostenrijk, de geboortegrond van Mozart en Bach.”

Buurman Mehdi Gholami (2) doet ook niet aan kerst. ,,En al zou ik hier wel feest willen vieren: hoe zou dat dan moeten? Ik kan hier toch geen vrienden uitnodigen? Dit is geen huis, dit is een hok. Klein en duur bovendien”, moppert de Iranese student petroleum engineering uit container vier. Terwijl de meeste Nederlandse studenten de komende week naar ouders afreizen zal Gholami zijn familie voorlopig niet zien. ,,Ik moet het doen met de foto’s op mijn laptop.”

Buurman en studiegenoot Abolfazl Hashemi (3) uit container vijf ligt om vier uur ’s middags te slapen. Met kleine oogjes komt hij aan de deur. ,,Ik heb vannacht van de kou niet kunnen slapen.” Zijn Perzisch tapijt ligt half opgerold op het parketlaminaat. ,,De huismeester heeft net aan de verwarming gesleuteld. In Iran is het gebruikelijk om bij binnenkomst de schoenen uit te trekken, in Nederland rol ik inmiddels van tevoren alvast maar het tapijt op.”

Op de tweede en hoogste verdieping van het blok containers woont Xin Li (4). Ook zij heeft het wekenlang koud gehad. ,,Inmiddels is het beter te doen want ik heb een extra kachel geleend van een vriendin.” Li is inmiddels bekend met de perikelen van het standaard interieurconcept in container nummer 220. Het standaard schilderijtje gaat half schuil achter de verplaatste standaard kast. ,,Ik heb een koelkast op de plaats van de kast gezet, dan ontstaat meteen een probleem. Waar moet die kast dan heen?”

Nog benauwder is het in container 227 van Jianwei Wang (5), student informatica en net een week in Nederland. Met twee medestudenten zit hij achter de computer, in zijn bed ligt bovendien nog iemand te slapen. ,,Als ik mocht kiezen zou ik de kerstdagen net als mijn vrienden willen doorbrengen in een woning aan de Roland Holstlaan. Al zou ik dan wel de hele vakantie staan te wachten op de trage lift.” Op zijn bureau ligt een mapje met foto’s van zijn vrouw. Op één van de foto’s staan Wang en geliefde voor een appartementencomplex in Shenzen. ,,Zie je dat gebouw op de achtergrond? Daar woon ik. Dit is gelukkig maar tijdelijk.”

Container 128, op de hoek van het blok, heeft iets dat de meeste andere containerbewoners ontberen: een uitzicht. Bewoner Jai Qi (6) zet ‘Terminator 3’ op zijn laptop in de wachtstand en vertelt enthousiast over het Hollandse tafereel met mals gras, slootjes en houten hekken dat zich voor zijn woning uitstrekt. ,,Daar staat tegenover dat het hier op de hoek nog kouder is dan in de andere containers”, volgens de student micro electrotechnniek. ,,Bovendien heb ik nog steeds geen plaats om mijn fiets neer te zetten, of mijn was op te hangen.” Onderin de la van zijn standaard kastje ligt een foto van zijn vriendin, leunend tegen een gigantische boom. De bast is met rode verf voorzien van grote Chinese tekens. ,,Wat er staat? ‘Ik ben alleen’.”

Een geurige boom, een smakelijk kerstmaal en een knapperend haardvuur. Dat is Kerstmis. Gezellig is het echter niet voor iedereen. Een aantal buitenlandse studenten brengt kerst – soms verplicht – in alle eenzaamheid door achter zijn laptop in een duurbetaalde container met een gestandaardiseerde inrichting van Ikea. ’s Nachts kunnen zij vanonder hun TU-blauwe deken slechts hopen dat de verwarming tijdens de feestdagen niet alweer hapert.

In container nummer drie aan de Leeghwaterstraat kijkt Michael Chao (1) op zijn laptop naar ‘X-men 2’. De rolluiken heeft hij neergelaten. ,,Ik ben gewend aan Shanghai, een warme plaats. Hier is het kil buiten. Ik krijg het al koud als ik uit het raam kijk. Bovendien kan ik me met de rolluiken dicht beter concentreren.” Tijdens de feestdagen wil de student technische bestuurskunde en management vluchten uit de stalen behuizing. ,,Ik wil naar Duitsland en Oostenrijk, de geboortegrond van Mozart en Bach.”

Buurman Mehdi Gholami (2) doet ook niet aan kerst. ,,En al zou ik hier wel feest willen vieren: hoe zou dat dan moeten? Ik kan hier toch geen vrienden uitnodigen? Dit is geen huis, dit is een hok. Klein en duur bovendien”, moppert de Iranese student petroleum engineering uit container vier. Terwijl de meeste Nederlandse studenten de komende week naar ouders afreizen zal Gholami zijn familie voorlopig niet zien. ,,Ik moet het doen met de foto’s op mijn laptop.”

Buurman en studiegenoot Abolfazl Hashemi (3) uit container vijf ligt om vier uur ’s middags te slapen. Met kleine oogjes komt hij aan de deur. ,,Ik heb vannacht van de kou niet kunnen slapen.” Zijn Perzisch tapijt ligt half opgerold op het parketlaminaat. ,,De huismeester heeft net aan de verwarming gesleuteld. In Iran is het gebruikelijk om bij binnenkomst de schoenen uit te trekken, in Nederland rol ik inmiddels van tevoren alvast maar het tapijt op.”

Op de tweede en hoogste verdieping van het blok containers woont Xin Li (4). Ook zij heeft het wekenlang koud gehad. ,,Inmiddels is het beter te doen want ik heb een extra kachel geleend van een vriendin.” Li is inmiddels bekend met de perikelen van het standaard interieurconcept in container nummer 220. Het standaard schilderijtje gaat half schuil achter de verplaatste standaard kast. ,,Ik heb een koelkast op de plaats van de kast gezet, dan ontstaat meteen een probleem. Waar moet die kast dan heen?”

Nog benauwder is het in container 227 van Jianwei Wang (5), student informatica en net een week in Nederland. Met twee medestudenten zit hij achter de computer, in zijn bed ligt bovendien nog iemand te slapen. ,,Als ik mocht kiezen zou ik de kerstdagen net als mijn vrienden willen doorbrengen in een woning aan de Roland Holstlaan. Al zou ik dan wel de hele vakantie staan te wachten op de trage lift.” Op zijn bureau ligt een mapje met foto’s van zijn vrouw. Op één van de foto’s staan Wang en geliefde voor een appartementencomplex in Shenzen. ,,Zie je dat gebouw op de achtergrond? Daar woon ik. Dit is gelukkig maar tijdelijk.”

Container 128, op de hoek van het blok, heeft iets dat de meeste andere containerbewoners ontberen: een uitzicht. Bewoner Jai Qi (6) zet ‘Terminator 3’ op zijn laptop in de wachtstand en vertelt enthousiast over het Hollandse tafereel met mals gras, slootjes en houten hekken dat zich voor zijn woning uitstrekt. ,,Daar staat tegenover dat het hier op de hoek nog kouder is dan in de andere containers”, volgens de student micro electrotechnniek. ,,Bovendien heb ik nog steeds geen plaats om mijn fiets neer te zetten, of mijn was op te hangen.” Onderin de la van zijn standaard kastje ligt een foto van zijn vriendin, leunend tegen een gigantische boom. De bast is met rode verf voorzien van grote Chinese tekens. ,,Wat er staat? ‘Ik ben alleen’.”