Kranige pasta

De hoofdprijs: een reis naar het wereldkampioenschap in Canada. Daar wisten de twee opnieuw de eerste en tweede plaats te behalen.

Bloemberg en Milford mogen zich na twee televisie-interviews, een radio-interview en artikelen in diverse kranten plaatselijke beroemdheden noemen. Ze zijn niet bepaald armer geworden op hun spaghettibouwkunsten, hoewel het prijzengeld van totaal 350 euro er tijdens een trip langs de Canadese westkust al snel doorheen was.

Doordat de twee zich individueel voor het Canadese kampioenschap, dat werd gehouden op het Okanagan University College in Kelowna, moesten inschrijven, konden twee bruggen meedingen. Bloemberg kreeg de gouden plak voor zijn spaghettibrug van 105,7 gram: de lichtste brug met een overspanning van een meter die twee kilo kon dragen. De pastabrug van Milford werd in eerste instantie afgekeurd vanwege een te groot eigengewicht, zodat de reservebrug moest worden ingezet. Met een luttele 109 gram behaalde deze echter alsnog de tweede plaats. Daarmee lieten de Delftenaren de overige 48 deelnemers aan de negentiende World Open Spaghetti Bridgebuilding Contest ver achter zich.

,,Eigenlijk best jammer dat ik tweede ben geworden”, vindt Milford achteraf. ,,Mijn eerste brug was lichter, maar daar zat volgens de jury een onderbreking in het wegoppervlak in. Ik had van tevoren goedkeuring gekregen van de organisatie, maar de jury keurde het later alsnog af. Toen moest ik mijn reservebrug wel inzetten.”

Vanwege een aansluitende lange vakantie zijn de spaghetti engineers nog maar net terug van hun verre reis. Ze zijn pas de tweede Delftse afvaardiging die naar het wereldkampioenschap is geweest. De studenten die vorig jaar naar het kampioenschap vertrokken, wisten eveneens de overwinning te behalen. Verder zijn het vooral Japanners en Canadezen die meedoen.

Die hard

,,In Delft zijn er wat meer diehardtechnici dan in Kelowna”, verklaart Fokke van Gijn, student civiele techniek en organisator van het kampioenschap in Delft. ,,Het zijn daar niet alleen techneuten en universitaire studenten die meedoen.” Milford vond het niveau van het kampioenschap daardoor ‘wel een beetje laag’. In eerdere edities deden ook plaatselijke ingenieurs mee, die alles doorrekenden en dan wonnen. Die werden nu geweerd, maar daarvoor in de plaats zijn de Delftse techneuten gekomen.

Bloemberg kan sinds zijn zege geen spaghetti meer zien. ,,Tijdens de twee weken voorbereiding hebben we veel spaghettisoorten getest”, vertelt hij. ,,Uiteindelijk hebben we onze hele voorraad opgegeten.”

Gedurende die voorbereiding hebben de twee zo’n vijftien spaghettibruggen gebouwd. Bloemberg: ,,In Canada hadden we in eerste instantie een lange, dunne spaghetti. Maar er was een speciaal pastawinkeltje waar we verschillende soorten konden krijgen. Die hebben we allemaal getest.” Lijmproducent Bison leverde sponsoring in natura: ,,Voorlopig weet ik me de komende tien jaar voorzien van Bison-lijm”, lacht de IO’er.

Concept

Overigens bleken de reglementen van de Canadese wedstrijd tot verrassing van Bloemberg en Milford anders dan in Delft. Waar het in Canada ging om de lichtste brug met een overspanning van een meter die twee kilo kon dragen gedurende vijf minuten, zou in Delft de brug winnen die het vaakst zijn eigen gewicht kon dragen. Dat betekende dat er een geheel ander concept bedacht moest worden. Het geheim van de smid in Delft was het verlijmen van spaghetti’s tot holle buizen, zodat er een lichte maar zeer sterke constructie ontstond. In Canada moest er een lichte vakwerkbrug gemaakt worden.

,,Of we in november weer meedoen in Delft weet ik nog niet”, zegt Bloemberg. ,,De reglementen zullen waarschijnlijk weer anders zijn, anders is er op gegeven moment een ideaal ontwerp. Dat zou saai worden.” Hij hint: ,,Maar men was nog op zoek naar mensen die het wilden organiseren.”

Het is de bedoeling dat er komend jaar nog meer studenten van andere faculteiten meedoen. Van Gijn: ,,Als civieler zie je natuurlijk liever een civieler winnen, maar vanuit de organisatie gezien is het mooi dat ook andere faculteiten meedoen en laten zien dat ze kunnen construeren.” Milford ziet wel iets in een Europees kampioenschap. ,,Een beetje over de grenzen is altijd wel leuk.”

Sjaak Bloemberg en Paddy Milford zijn in Delft erkende spaghettibruggenbouwers. November vorig jaar wonnen de twee vijfdejaars industrieel ontwerpen al een door civiele techniek georganiseerde wedstrijd. De hoofdprijs: een reis naar het wereldkampioenschap in Canada. Daar wisten de twee opnieuw de eerste en tweede plaats te behalen.

Bloemberg en Milford mogen zich na twee televisie-interviews, een radio-interview en artikelen in diverse kranten plaatselijke beroemdheden noemen. Ze zijn niet bepaald armer geworden op hun spaghettibouwkunsten, hoewel het prijzengeld van totaal 350 euro er tijdens een trip langs de Canadese westkust al snel doorheen was.

Doordat de twee zich individueel voor het Canadese kampioenschap, dat werd gehouden op het Okanagan University College in Kelowna, moesten inschrijven, konden twee bruggen meedingen. Bloemberg kreeg de gouden plak voor zijn spaghettibrug van 105,7 gram: de lichtste brug met een overspanning van een meter die twee kilo kon dragen. De pastabrug van Milford werd in eerste instantie afgekeurd vanwege een te groot eigengewicht, zodat de reservebrug moest worden ingezet. Met een luttele 109 gram behaalde deze echter alsnog de tweede plaats. Daarmee lieten de Delftenaren de overige 48 deelnemers aan de negentiende World Open Spaghetti Bridgebuilding Contest ver achter zich.

,,Eigenlijk best jammer dat ik tweede ben geworden”, vindt Milford achteraf. ,,Mijn eerste brug was lichter, maar daar zat volgens de jury een onderbreking in het wegoppervlak in. Ik had van tevoren goedkeuring gekregen van de organisatie, maar de jury keurde het later alsnog af. Toen moest ik mijn reservebrug wel inzetten.”

Vanwege een aansluitende lange vakantie zijn de spaghetti engineers nog maar net terug van hun verre reis. Ze zijn pas de tweede Delftse afvaardiging die naar het wereldkampioenschap is geweest. De studenten die vorig jaar naar het kampioenschap vertrokken, wisten eveneens de overwinning te behalen. Verder zijn het vooral Japanners en Canadezen die meedoen.

Die hard

,,In Delft zijn er wat meer diehardtechnici dan in Kelowna”, verklaart Fokke van Gijn, student civiele techniek en organisator van het kampioenschap in Delft. ,,Het zijn daar niet alleen techneuten en universitaire studenten die meedoen.” Milford vond het niveau van het kampioenschap daardoor ‘wel een beetje laag’. In eerdere edities deden ook plaatselijke ingenieurs mee, die alles doorrekenden en dan wonnen. Die werden nu geweerd, maar daarvoor in de plaats zijn de Delftse techneuten gekomen.

Bloemberg kan sinds zijn zege geen spaghetti meer zien. ,,Tijdens de twee weken voorbereiding hebben we veel spaghettisoorten getest”, vertelt hij. ,,Uiteindelijk hebben we onze hele voorraad opgegeten.”

Gedurende die voorbereiding hebben de twee zo’n vijftien spaghettibruggen gebouwd. Bloemberg: ,,In Canada hadden we in eerste instantie een lange, dunne spaghetti. Maar er was een speciaal pastawinkeltje waar we verschillende soorten konden krijgen. Die hebben we allemaal getest.” Lijmproducent Bison leverde sponsoring in natura: ,,Voorlopig weet ik me de komende tien jaar voorzien van Bison-lijm”, lacht de IO’er.

Concept

Overigens bleken de reglementen van de Canadese wedstrijd tot verrassing van Bloemberg en Milford anders dan in Delft. Waar het in Canada ging om de lichtste brug met een overspanning van een meter die twee kilo kon dragen gedurende vijf minuten, zou in Delft de brug winnen die het vaakst zijn eigen gewicht kon dragen. Dat betekende dat er een geheel ander concept bedacht moest worden. Het geheim van de smid in Delft was het verlijmen van spaghetti’s tot holle buizen, zodat er een lichte maar zeer sterke constructie ontstond. In Canada moest er een lichte vakwerkbrug gemaakt worden.

,,Of we in november weer meedoen in Delft weet ik nog niet”, zegt Bloemberg. ,,De reglementen zullen waarschijnlijk weer anders zijn, anders is er op gegeven moment een ideaal ontwerp. Dat zou saai worden.” Hij hint: ,,Maar men was nog op zoek naar mensen die het wilden organiseren.”

Het is de bedoeling dat er komend jaar nog meer studenten van andere faculteiten meedoen. Van Gijn: ,,Als civieler zie je natuurlijk liever een civieler winnen, maar vanuit de organisatie gezien is het mooi dat ook andere faculteiten meedoen en laten zien dat ze kunnen construeren.” Milford ziet wel iets in een Europees kampioenschap. ,,Een beetje over de grenzen is altijd wel leuk.”