Het Delftsch Studenten Tooneel Gezelschap (DSTG) bestaat 120 jaar. Dat jubileum werd eerder dit jaar gevierd met een voorstelling en een feest in het Flora Theater.
Share
Nu staat er weer een stuk op stapel. ‘Een Ideale Echtgenoot’ van Oscar Wilde, volgende week donderdag en vrijdag in Theater De Veste.
Oscar Wilde was een dandy. De eerste dandy, zegt men wel eens. Een flamboyante homoseksueel die zich in de hoogste echelons ophield. Daarmee houdt de vergelijking met Pim Fortuyn overigens op, want in tegenstelling tot laatstgenoemde kon Wilde zich meten met de grootste literaire talenten van zijn tijd. Sterker nog, hij wás een van de grootse talenten van zijn tijd.
Wilde schreef een aantal bekende werken, zoals The Picture of Dorian Grey en The Importance of Being Earnest, waarin onveranderlijk de Britse high society centraal staat. Hetzelfde gaat op voor An Ideal Husband, dat in de Nederlandse vertaling wordt uitgevoerd door het Delftsch Studenten Toneel Gezelschap. Het is de invulling die dit jaar gegeven wordt aan het jaarlijkse Groot Project, een toneelstuk dat geregisseerd wordt door een (semi)-professionele regisseur. Voor de derde keer op rij wordt het uitgevoerd in Theater De Veste.
Het verhaal van ‘Een Ideale Echtgenoot’ gaat over de politicus Robert Chiltern, zo’n typische onkreukbare Brit. Op een feestje loopt hij een oude bekende, ene Mrs Cheveley uit Wenen, tegen het lijf die hem denkt af te kunnen persen met iets wat hij in het verleden heeft uitgevreten. Tal van verwikkelingen zijn het gevolg.
Serpent
IO-student Ruth van Toledo (22) speelt de intrigante Mrs Cheveley. ,,Leuk om een gemeen iemand te spelen”, zegt Van Toledo, die met haar vrolijke uistraling over de nodige spelvaardigheid moet beschikken, wil ze een vervelend serpent als Mrs Cheveley kunnen neerzetten. Daar denkt ze zelf anders over: ,,Het is makkelijker om een slechterik te spelen dan een goedzak.”
Daan Dutilh (22), student bouwkunde, is als bestuurslid van de vereniging speciaal belast met deze voorstelling. Als regieassistent houdt hij zich bezig met een scala aan taken. Zo souffleert hij gedurende de repetities (in de repetitieruimte aan de Kanaalstraat die hij zelf gevonden heeft) en was hij in een eerder stadium betrokken bij het zoeken naar een geschikte regisseur.
Dat proces verliep niet geheel vlekkeloos, hoewel Dutilh benadrukt dat er eigenlijk geen punt van gemaakt moet worden. Hoe het ook zij: Er werd een regisseur gevonden, maar vervolgens konden ze het met hem niet eens worden over welk stuk te spelen. Dutilh: ,,Hij had een stuk van Alex van Warmerdam voor ogen, met weinig tekst een veel lange stiltes. Dat leek ons niet zo een goed idee.”
Abstract
Afgang regisseur 1, opkomst Fedde Spoel. Spoel, die studeerde aan de theateracademie in Enschede, regisseert al twaalf jaar amateurtoneelgezelschappen. Hij is bij de TU Delft werkzaam als medewerker van Studium Generale. Spoel kwam op de proppen met twee stukken. Een ervan was ‘Een Ideale Echtgenoot’. Hij werd gekozen. De audities waren al achter de rug, die haddenonder de eerste regisseur plaatsgevonden. Maar met wat passen en meten kreeg iedereen een rol.
Dutilh en Van Toledo zijn erg tevreden over de aanpak van de regisseur. Van Toledo: ,,Fedde is rustig, hij observeert veel.” Dutilh: ,,Hij repeteert het stuk niet scène voor scène, maar over de gehele linie. Eerst alleen de tekst, daarna met intonatie, dan met spel, enzovoort.” Daardoor zien de spelers het stuk als één geheel, in plaats van als een verzameling losse stukjes.
In samenspraak met Spoel kwam ook de abstracte mise en scene tot stand. Het stuk van Wilde speelt zich af op twee locaties, in twee verschillende huizen, maar in de voorstelling van het Dstg is het decor in fysieke zin statisch. Het bestaat uit een schuin naar achter oplopend vlak, met daarin enkele volumes. Niet echt wat je je voorstelt bij een statig Engels pand rond 1850, maar het gaat om de suggestie. Alleen door een andere belichting en de manier waarop de acteurs anders met de ruimte omgaan, wordt aangegeven dat het verhaal zich heeft verplaatst naar een andere locatie. De abstracte vormgeving (ook de kostuums zijn geabstraheerd) contrasteert sterk met de plechtstatige, enigszins ouderwetse tekst, die onveranderd is gebleven.
Van Toledo en Dutilh hopen op een groot aantal toeschouwers. Ook van buiten het corps. Daarom benadrukken ze dat het stuk toegankelijk is voor iedereen. Kaartjes zijn aan de deur van het theater te verkrijgen.
‘Een Ideale Echtgenoot van Oscar Wilde’, door het Delftsch Studenten Toneel Gezelschap. Donderdag 13 en vrijdag 14 juni in Theater De Veste. Aanvang 20.00 uur, toegang euro 8,-.
Het Delftsch Studenten Tooneel Gezelschap (DSTG) bestaat 120 jaar. Dat jubileum werd eerder dit jaar gevierd met een voorstelling en een feest in het Flora Theater. Nu staat er weer een stuk op stapel. ‘Een Ideale Echtgenoot’ van Oscar Wilde, volgende week donderdag en vrijdag in Theater De Veste.
Oscar Wilde was een dandy. De eerste dandy, zegt men wel eens. Een flamboyante homoseksueel die zich in de hoogste echelons ophield. Daarmee houdt de vergelijking met Pim Fortuyn overigens op, want in tegenstelling tot laatstgenoemde kon Wilde zich meten met de grootste literaire talenten van zijn tijd. Sterker nog, hij wás een van de grootse talenten van zijn tijd.
Wilde schreef een aantal bekende werken, zoals The Picture of Dorian Grey en The Importance of Being Earnest, waarin onveranderlijk de Britse high society centraal staat. Hetzelfde gaat op voor An Ideal Husband, dat in de Nederlandse vertaling wordt uitgevoerd door het Delftsch Studenten Toneel Gezelschap. Het is de invulling die dit jaar gegeven wordt aan het jaarlijkse Groot Project, een toneelstuk dat geregisseerd wordt door een (semi)-professionele regisseur. Voor de derde keer op rij wordt het uitgevoerd in Theater De Veste.
Het verhaal van ‘Een Ideale Echtgenoot’ gaat over de politicus Robert Chiltern, zo’n typische onkreukbare Brit. Op een feestje loopt hij een oude bekende, ene Mrs Cheveley uit Wenen, tegen het lijf die hem denkt af te kunnen persen met iets wat hij in het verleden heeft uitgevreten. Tal van verwikkelingen zijn het gevolg.
Serpent
IO-student Ruth van Toledo (22) speelt de intrigante Mrs Cheveley. ,,Leuk om een gemeen iemand te spelen”, zegt Van Toledo, die met haar vrolijke uistraling over de nodige spelvaardigheid moet beschikken, wil ze een vervelend serpent als Mrs Cheveley kunnen neerzetten. Daar denkt ze zelf anders over: ,,Het is makkelijker om een slechterik te spelen dan een goedzak.”
Daan Dutilh (22), student bouwkunde, is als bestuurslid van de vereniging speciaal belast met deze voorstelling. Als regieassistent houdt hij zich bezig met een scala aan taken. Zo souffleert hij gedurende de repetities (in de repetitieruimte aan de Kanaalstraat die hij zelf gevonden heeft) en was hij in een eerder stadium betrokken bij het zoeken naar een geschikte regisseur.
Dat proces verliep niet geheel vlekkeloos, hoewel Dutilh benadrukt dat er eigenlijk geen punt van gemaakt moet worden. Hoe het ook zij: Er werd een regisseur gevonden, maar vervolgens konden ze het met hem niet eens worden over welk stuk te spelen. Dutilh: ,,Hij had een stuk van Alex van Warmerdam voor ogen, met weinig tekst een veel lange stiltes. Dat leek ons niet zo een goed idee.”
Abstract
Afgang regisseur 1, opkomst Fedde Spoel. Spoel, die studeerde aan de theateracademie in Enschede, regisseert al twaalf jaar amateurtoneelgezelschappen. Hij is bij de TU Delft werkzaam als medewerker van Studium Generale. Spoel kwam op de proppen met twee stukken. Een ervan was ‘Een Ideale Echtgenoot’. Hij werd gekozen. De audities waren al achter de rug, die haddenonder de eerste regisseur plaatsgevonden. Maar met wat passen en meten kreeg iedereen een rol.
Dutilh en Van Toledo zijn erg tevreden over de aanpak van de regisseur. Van Toledo: ,,Fedde is rustig, hij observeert veel.” Dutilh: ,,Hij repeteert het stuk niet scène voor scène, maar over de gehele linie. Eerst alleen de tekst, daarna met intonatie, dan met spel, enzovoort.” Daardoor zien de spelers het stuk als één geheel, in plaats van als een verzameling losse stukjes.
In samenspraak met Spoel kwam ook de abstracte mise en scene tot stand. Het stuk van Wilde speelt zich af op twee locaties, in twee verschillende huizen, maar in de voorstelling van het Dstg is het decor in fysieke zin statisch. Het bestaat uit een schuin naar achter oplopend vlak, met daarin enkele volumes. Niet echt wat je je voorstelt bij een statig Engels pand rond 1850, maar het gaat om de suggestie. Alleen door een andere belichting en de manier waarop de acteurs anders met de ruimte omgaan, wordt aangegeven dat het verhaal zich heeft verplaatst naar een andere locatie. De abstracte vormgeving (ook de kostuums zijn geabstraheerd) contrasteert sterk met de plechtstatige, enigszins ouderwetse tekst, die onveranderd is gebleven.
Van Toledo en Dutilh hopen op een groot aantal toeschouwers. Ook van buiten het corps. Daarom benadrukken ze dat het stuk toegankelijk is voor iedereen. Kaartjes zijn aan de deur van het theater te verkrijgen.
‘Een Ideale Echtgenoot van Oscar Wilde’, door het Delftsch Studenten Toneel Gezelschap. Donderdag 13 en vrijdag 14 juni in Theater De Veste. Aanvang 20.00 uur, toegang euro 8,-.
Comments are closed.