Masters: bewust kiezen loont

Dat blijkt uit de eerste Keuzegids Masters, die vandaag verschijnt. In de gids is voor het eerst te zien welke masters van universiteiten en hogescholen je in deeltijd kunt volgen, welke specialisaties een opleiding heeft, en wat studenten en experts vinden van de kwaliteit van de opleiding.

Dat laatste geldt overigens niet voor alle masters in de gids. Veel opleidingen hebben te weinig studenten om beoordeeld te kunnen worden. Een kleine vijfhonderd van de 1300 masteropleidingen zijn wel op kwaliteit geordend.

En dan zijn er grote verschillen te zien. De masteropleiding culturele antropologie aan de Universiteit Leiden (73 punten) blijkt bijvoorbeeld aanzienlijk beter dan die aan de Radboud Universiteit Nijmegen (51 punten). Dat de Leidse master zo goed scoort is trouwens opvallend, want de bijbehorende bacheloropleiding doet het veel minder goed (42 punten) in de gids voor bachelorstudies, de Keuzegids Universiteiten.

Grote verschillen zijn er ook tussen de collegegeldtarieven van hbo-masters. Voor een master fysiotherapie bijvoorbeeld variëren de collegegelden van 4950 tot bijna 16 duizend euro per jaar. Ook de prijzen van MBA’s, managementopleidingen voor werkenden, lopen erg uiteen: naar gelang de opleiding ben je als businessstudent tussen de acht- en vijftigduizend euro kwijt.

In de Keuzegids Universiteiten was dit jaar een verband te zien tussen laag beoordeelde opleidingen en slechte arbeidsperspectieven. Studenten van de bachelorstudies economie, rechten, bouwkunde, kunstwetenschappen en bedrijfskunde, bleken niet alleen ontevreden over hun opleiding, maar hadden bovendien relatief slechte baankansen.

Bij de masters is het juist andersom: studies met hoge startsalarissen of goede baankansen zijn volgens studenten en experts niet altijd de beste opleidingen. De academische lerarenopleidingen en de wo-masters tandheelkunde staan zelfs helemaal onderin de lijst van goede en slechte opleidingen. En dat terwijl afgestudeerde tandheelkundigen het meest verdienen: vijfduizend euro bruto, bijna tweeduizend euro meer dan de runners-up, hbo’ers met een masterdiploma bouwkunst (3043 euro bruto).

Welke universiteit of hogeschool heeft nu de beste masters? Geen van de grote universiteiten steekt boven de middenmoot uit, zeggen de makers van de gids. Ze hebben allemaal sterke én zwakke opleidingen. De prestigieuze – en prijzige – businessschool Nyenrode staat bovenaan de lijst, maar dat komt vooral door de torenhoge score van één opleiding. Over de hele breedte scoort de universiteit van Wageningen het best. Achttien van de negentien beoordeelde opleidingen steken er binnen hun vakgebied bovenuit.

Het werkwoord prietpraten vervoeg je als volgt: ik twitter, jij twittert, hij twittert. Een twitteraar verstuurt tweets – SMS-achtige mededelingen die op de website twitter.com wereldkundig worden gemaakt. De prangende vraag die het weldenkende deel der natie stelt aan alle twitteraars van Nederland luidt: ‘Wie zit er op jullie prietpraat te wachten?’ Get a life!
Twitteren wordt enorm gehyped. Alleen al afgelopen weekend dook het overal op in de media. Max Pam schreef erover in zijn column in het Parool (Léés die krant!) want iemand was onder zijn naam aan het twitteren geslagen. Dat kan heel vervelend zijn als die nep Max Pam zich bijvoorbeeld op Boekestijnse wijze uitlaat over Chinezen. Ik heb het natuurlijk over VVD-politicus Arend-Jan Boekestijn die in een van zijn tweets het woord spleetoog gebruikte. En in de Volkskrant vulde Bas Haring zijn column met tien twitter berichten. Ik memoreer deze: “Je kunt pas na twintig à dertig jaar longkanker krijgen van asbest. Waarom zouden bejaarden dan niet met asbest mogen werken?” Goed idee, Bas! Geef even het telefoonnummer van je moeder.
Het uitgangspunt van twitter is de vraag ‘Waar ben je nu mee bezig?’ Who cares? Wat voorheen het populairste onderwerp was in mobiele telefoongesprekken (‘ik zit in de trein’, ‘ik ben in de supermarkt’) wordt nu vastgelegd op de twitter website. Er zijn twitteraars die honderden berichten per dag posten. Hoe (on)interessant kan je leven zijn?
Op de radio verkondigde CDA-politicus Wim van de Camp dat hij beslist geen digibeet was. Hij was weliswaar begonnen met ‘het bolletje van IBM’, maar tegenwoordig twitterde hij. Wat voor interessants heeft deze oersaaie politicus zoal te melden? 10 april: “Produktief dagje vandaag, kostuum gekocht, motor gepoetst, motor gereden, heerlijk weer, morgen weer?” 13 april: “’s Middags motor gereden, soort meubelboulevard, maar dan met motorwinkels!” Dat Wim van motorrijden houdt, wisten we al uit zijn twitterbiografietje: “Ik ben Kamerlid voor het CDA en woon in Den Haag. Mijn hobby is motorrijden, het hele jaar door.” En ik doe roadrunner na: MIEP-MIEP GGGWwwieuwww! 17 april: “Vannacht gewoon te laat thuis, heb ik nu last van, een beetje duf. Speech voorbereiden voor CDA Bestuurdersvereniging vanmiddag in Houten.” Twee uur later: “Ben klaar met mijn speech. Even scheren!”. 18 April: “op weg van zeewolde naar hilversum. radio 1 tros radio online. leuk!!” Een uur later: “zit nog in de studio van radio online. wil nu naar huis.” Goh, interessant Wim!
De bekendste twitterende politicus is ongetwijfeld Maxime Verhage. Premier Balkenende tikte hem al eens op zijn twittervingers omdat hij een foto vanuit de ministerraad de wereld in had getwitterd. Ook de tweets van de minister van Buitenlandse Zaken zijn juweeltjes. 3 April: “Ministerraad uit zon in.” 4 april: “Zo eindelijk thuis pfff.” 9 april: “Zo op weg naar huis.” 15 april: “Allerlei overleggen op het ministerie. De hele dag gesprekken. Dus met dit mooie weer vooral binnen op de apenrots.” 16 april: “Op weg naar Leiden voor college over buitenlands beleid in het kader van studium generale in Academiegebouw van de Universiteit.” Briljante observaties en nuttige informatie. Volkert van der G. wist ook precies waar Pim Fortuyn was op 6 Mei 2002.

Dap Hartmann is astronoom. Hij is werkzaam als docent bij de faculteit Techniek, Bestuur en Management.