Nacht van de filosofie

Samen met een aantal uitgesproken meningen alle ingrediënten voor de Nacht van de filosofie, vorige week donderdagavond voor de zevende keer gehouden door Argus, de vereniging van architectuurstudenten. Wie anders dan de architect kan met zijn ontwerpen voor gebouw en omgeving de mens en zijn gedrag beïnvloeden?

De glazen gevuld met bier, de ruimte met rook, tijd voor de aftrap door een kunstenaar, een filosoof en een socioloog met een mening over het al dan niet bestaan van individualisme.

Via een simultaanvertaling wordt de Amerikaanse filosoof Stephen Toulmin bijgepraat over Carel Weebers Nederlandstalige geschop tegen alles wat tot collectieve dufheid leidt. Toulmin speelt de rol van troublemaker. ,,Jullie samenleving bestaat bij de gratie van vertrouwen in anderen. Zonder collectiviteit zou half Nederland blank staan”, vindt de Amerikaan.

De vijftig bezoekers schuiven bij een spreker aan tafel om zich in de discussie te mengen. Na een tussenstop bij de bar, volgens de ongeschreven regels van het filosofisch debat.

Aan haar tafel stelt drs. Anna Dijkhuis, omgevingssocioloog bij de Rotterdamse Academie van Bouwkunst, dat de moderne individuele levensstijl om een nieuw soort woningen vraagt. Vroeger was de maatschappij een driehoek met de elite in de top en de arbeiders onderaan. De huidige samenleving laat zich volgens Dijkhuis beter beschrijven door een ui-vorm. ,,In die ui zitten veel sociale klassen als horizontale lagen. Tijdens je leven hop je van de ene naar de andere laag”, aldus Dijkhuis. ,,Iedereen weet een paar lagen hoger te eindigen. Als je de ui over zo’n laag doorsnijdt krijg je allemaal kleine stukjes, en ieder stukje is een ander woonmilieu. Het is jullie taak daar passende woningen bij te ontwerpen”, zegt Dijkhuis’ tegen de architecten in spe.

Dat Vinex-wijken niet zoveel verschillende woonvormen als snippers ui bieden, weten de toehoorders heel goed. ,,Het is er ideaal voor kinderen, lekker rustig”, werpt iemand tegen. Dijkhuis vindt dat ook nieuwe woonvormen die eigenschappen moeten hebben. Maar hoe die eruit zien, is geen onderdeel meer van de Nacht van de filosofie, want die stelt % volgens een andere ongeschreven regel % alleen maar vragen.

Plaats: een bovenzaaltje van een café. Setting: veel drank, veel rook en veel kaarsen om die rook weg te krijgen. Onderwerp van gesprek: het individu versus de collectiviteit. Samen met een aantal uitgesproken meningen alle ingrediënten voor de Nacht van de filosofie, vorige week donderdagavond voor de zevende keer gehouden door Argus, de vereniging van architectuurstudenten. Wie anders dan de architect kan met zijn ontwerpen voor gebouw en omgeving de mens en zijn gedrag beïnvloeden?

De glazen gevuld met bier, de ruimte met rook, tijd voor de aftrap door een kunstenaar, een filosoof en een socioloog met een mening over het al dan niet bestaan van individualisme.

Via een simultaanvertaling wordt de Amerikaanse filosoof Stephen Toulmin bijgepraat over Carel Weebers Nederlandstalige geschop tegen alles wat tot collectieve dufheid leidt. Toulmin speelt de rol van troublemaker. ,,Jullie samenleving bestaat bij de gratie van vertrouwen in anderen. Zonder collectiviteit zou half Nederland blank staan”, vindt de Amerikaan.

De vijftig bezoekers schuiven bij een spreker aan tafel om zich in de discussie te mengen. Na een tussenstop bij de bar, volgens de ongeschreven regels van het filosofisch debat.

Aan haar tafel stelt drs. Anna Dijkhuis, omgevingssocioloog bij de Rotterdamse Academie van Bouwkunst, dat de moderne individuele levensstijl om een nieuw soort woningen vraagt. Vroeger was de maatschappij een driehoek met de elite in de top en de arbeiders onderaan. De huidige samenleving laat zich volgens Dijkhuis beter beschrijven door een ui-vorm. ,,In die ui zitten veel sociale klassen als horizontale lagen. Tijdens je leven hop je van de ene naar de andere laag”, aldus Dijkhuis. ,,Iedereen weet een paar lagen hoger te eindigen. Als je de ui over zo’n laag doorsnijdt krijg je allemaal kleine stukjes, en ieder stukje is een ander woonmilieu. Het is jullie taak daar passende woningen bij te ontwerpen”, zegt Dijkhuis’ tegen de architecten in spe.

Dat Vinex-wijken niet zoveel verschillende woonvormen als snippers ui bieden, weten de toehoorders heel goed. ,,Het is er ideaal voor kinderen, lekker rustig”, werpt iemand tegen. Dijkhuis vindt dat ook nieuwe woonvormen die eigenschappen moeten hebben. Maar hoe die eruit zien, is geen onderdeel meer van de Nacht van de filosofie, want die stelt % volgens een andere ongeschreven regel % alleen maar vragen.