Nieuwe IRI-hoogleraar onderzoekt eiwitjes en polymeren

‘ Voor allerlei vakgebieden, variërend van katalyseonderzoek tot materiaalonderzoek tot onderzoek aan zepen kan neutronendiffractie nuttig zijn, stelt dr. Don Kearley. Hij hield vorige week woensdag zijn intreerede als hoogleraar neutronenfysica.

Ziektes worden vaak veroorzaakt door kleine fouten in de vouwing van een eiwit. Daarom is het belangrijk om de structuur van een eiwit te kunnen ophelderen. Kearley denkt dat neutronenonderzoekers hieraan een belangrijke bijdrage kunnen leveren.

Kearley maakt in zijn rede de vergelijking met een foto van een voetbalwedstrijd. ,,Veel andere technieken kijken naar de houding van de spelers om te ontdekken waar de bal is. Met neutronenexperimenten kunnen we de bal zelf zien.”

Onderzoekers kijken met neutronenbundels welke atomen er in een molecuul zitten, op welke plaats en hoe ze bewegen. ,,We kunnen nu de neutronendiffractie van kleine biologische moleculen van zo’n twaalf atomen goed begrijpen. Met die kennis doen we onderzoek aan grotere systemen zoals kleine eiwitjes.” Diffractie is de manier waarop neutronen weerkaatsen.

Neutronenonderzoekers passen hun fundamentele kennis de laatste jaren steeds meer toe. ,,We konden fysische molecuulmodellen experimenteel testen. Nu proberen we die kennis van allerlei kleine puzzelstukjes samen te voegen. Dat maakt bijvoorbeeld onderzoek mogelijk naar waarom polymeren geleidende eigenschappen kunnen krijgen.” Zijn droom is dat je zo polymeren met goede geleidingseigenschappen vanaf de tekentafel kunt ontwerpen. ,,Maar dan zijn we wel tien jaar verder.”

,,Je ziet dat topuniversiteiten als MIT neutronen gebruiken in enorm veel gebieden. Als je op het internet ‘neutronen en MIT’ intikt krijg je tien keer zoveel hits als met ‘neutronen en Delft’.” Voor allerlei vakgebieden, variërend van katalyseonderzoek tot materiaalonderzoek tot onderzoek aan zepen kan neutronendiffractie nuttig zijn, stelt dr. Don Kearley. Hij hield vorige week woensdag zijn intreerede als hoogleraar neutronenfysica.

Ziektes worden vaak veroorzaakt door kleine fouten in de vouwing van een eiwit. Daarom is het belangrijk om de structuur van een eiwit te kunnen ophelderen. Kearley denkt dat neutronenonderzoekers hieraan een belangrijke bijdrage kunnen leveren.

Kearley maakt in zijn rede de vergelijking met een foto van een voetbalwedstrijd. ,,Veel andere technieken kijken naar de houding van de spelers om te ontdekken waar de bal is. Met neutronenexperimenten kunnen we de bal zelf zien.”

Onderzoekers kijken met neutronenbundels welke atomen er in een molecuul zitten, op welke plaats en hoe ze bewegen. ,,We kunnen nu de neutronendiffractie van kleine biologische moleculen van zo’n twaalf atomen goed begrijpen. Met die kennis doen we onderzoek aan grotere systemen zoals kleine eiwitjes.” Diffractie is de manier waarop neutronen weerkaatsen.

Neutronenonderzoekers passen hun fundamentele kennis de laatste jaren steeds meer toe. ,,We konden fysische molecuulmodellen experimenteel testen. Nu proberen we die kennis van allerlei kleine puzzelstukjes samen te voegen. Dat maakt bijvoorbeeld onderzoek mogelijk naar waarom polymeren geleidende eigenschappen kunnen krijgen.” Zijn droom is dat je zo polymeren met goede geleidingseigenschappen vanaf de tekentafel kunt ontwerpen. ,,Maar dan zijn we wel tien jaar verder.”