One man show

Van Dijk: ,,Het toneelstuk zou worden opgevoerd door Toneelgroep Amsterdam, maar die groep heeft uiteindelijk afgehaakt omdat de samenwerking met Frisch op een gigantische ruzie was uitgelopen.”

Heij: ,,Nu hield Frisch zelf een monoloog van ongeveer een uur waarin hij uitlegde wat er allemaal mis was gegaan tijdens de repetities en hoe het toneelstuk er uit had moeten zien. Tijdens zijn verhaal liepen behoorlijk wat mensen weg. Het was echt een zielig tafereel.”

Van Dijk: ,,Hij liet af en toe wat videobeelden zien van taferelen die zich voor zijn huis afspeelden. Dealende jongeren, masturberende junks, verkleumde zwervers, dat soort dingen. Ik denk dat zijn boodschap is dat wij westerlingen immuun zijn geworden voor het leed op de wereld. Dit is op zich een goed gegeven voor een toneelstuk, maar hij werkt het volstrekt visieloos uit. Soms had ik het idee dat hij zichzelf gewoon erg stoer vindt omdat hij zoveel mensen van de straat kent.”

Heij: ,,Het tweede deel van het stuk bestaat uit een soort road movie die zich afspeelt in Afrika. Tijdens de opnames van dit gedeelte speelden de acteurs van De Toneelgroep Amsterdam nog wel mee. Frisch wilde een gedeelte van het verhaal laten afspelen tegen de achtergrond van een vluchtelingenkamp, maar vond dat de lokale bewoners er niet zielig genoeg uitzagen. In een scène waarbij de vluchtelingen lang op hun knieën moesten zitten, haalde hij woedend de kussentjes onder hun knieën vandaan die ze van thuis hadden meegenomen omdat de grond zo hard was. Dit was het moment waarop alle acteurs afhaakten. Eerlijk gezegd geef ik ze groot gelijk.”

Van Dijk: ,,Ik heb wel vaker vreemde voorstellingen gezien, maar deze spant de kroon. Aan het einde klonk een heel mager applausje. Het publiek wist niet wat ze met het stuk aan moest. Zelf heb ik helemaal niet geklapt.”

Van Dijk: ,,Het toneelstuk zou worden opgevoerd door Toneelgroep Amsterdam, maar die groep heeft uiteindelijk afgehaakt omdat de samenwerking met Frisch op een gigantische ruzie was uitgelopen.”

Heij: ,,Nu hield Frisch zelf een monoloog van ongeveer een uur waarin hij uitlegde wat er allemaal mis was gegaan tijdens de repetities en hoe het toneelstuk er uit had moeten zien. Tijdens zijn verhaal liepen behoorlijk wat mensen weg. Het was echt een zielig tafereel.”

Van Dijk: ,,Hij liet af en toe wat videobeelden zien van taferelen die zich voor zijn huis afspeelden. Dealende jongeren, masturberende junks, verkleumde zwervers, dat soort dingen. Ik denk dat zijn boodschap is dat wij westerlingen immuun zijn geworden voor het leed op de wereld. Dit is op zich een goed gegeven voor een toneelstuk, maar hij werkt het volstrekt visieloos uit. Soms had ik het idee dat hij zichzelf gewoon erg stoer vindt omdat hij zoveel mensen van de straat kent.”

Heij: ,,Het tweede deel van het stuk bestaat uit een soort road movie die zich afspeelt in Afrika. Tijdens de opnames van dit gedeelte speelden de acteurs van De Toneelgroep Amsterdam nog wel mee. Frisch wilde een gedeelte van het verhaal laten afspelen tegen de achtergrond van een vluchtelingenkamp, maar vond dat de lokale bewoners er niet zielig genoeg uitzagen. In een scène waarbij de vluchtelingen lang op hun knieën moesten zitten, haalde hij woedend de kussentjes onder hun knieën vandaan die ze van thuis hadden meegenomen omdat de grond zo hard was. Dit was het moment waarop alle acteurs afhaakten. Eerlijk gezegd geef ik ze groot gelijk.”

Van Dijk: ,,Ik heb wel vaker vreemde voorstellingen gezien, maar deze spant de kroon. Aan het einde klonk een heel mager applausje. Het publiek wist niet wat ze met het stuk aan moest. Zelf heb ik helemaal niet geklapt.”