Pettense paniekreactor

De directie van de reactor besloot dat op verzoek van minister Pronk, die bezorgd is over de veiligheidsvoorschriften in de centrale. Directievoorzitter Schatborn van de centrale gebruikt de sluiting ook om te kijken of het haarscheurtje in het reactorvat niet groter is geworden sinds de zomer ‘om elke zweem van twijfel definitief weg te nemen’.

,,Het zijn geen scheurtjes, maar hechtingsfouten in een las”, zegt prof.dr.ir. Ad Verkooijen, directeur van het Interfacultair Reactor Instituut desgevraagd. ,,Als gevolg van het lassen is de aansluiting niet goed geweest. Dergelijke foutjes komen vaker voor en hoeven niet ernstig te zijn. Vliegtuigen hebben honderden van dat soort minieme scheurtjes of foutjes. In Petten is het foutje niet zichtbaar aan de buitenkant, het zit binnen in de dikke aluminium wand. Het heeft geen invloed op de werking en veiligheid van het vat.”

In 1984 was het foutje al bekend. ,,Het is ook niet groter geworden sinds die tijd. Alleen door de huidige modernere meetmethoden kreeg het foutje een extra dimensie. Ze kunnen naast de lengte nu ook de diepte bepalen.”

Verkooijen vindt het goed dat de minister zich verdiept in de veiligheidscultuur van de reactor. ,,Dat is een essentiële voorwaarde voor het veilig runnen van een kernreactor. Die moet in orde zijn. In onveilige situaties moet een reactor worden stopgezet. En wel onmiddellijk. Dat is de verantwoordelijkheid van de minister. Die moet handelen en niet ‘verzoeken’. Dat vind ik halfslachtig, want is er nu wél gevaar of niet?”

Gevaar

Prof.dr.ir. Ad Bakker van de sectie mechanisch gedrag van materialen denkt dat het scheurtje of defect ‘groter’ is geworden door nieuwe signaalverwerkingstechnieken die steeds verbeteren. ,,Eigenlijk zouden we de reactor met de methoden van toen moeten herhalen. Dan weten we pas echt of er iets is veranderd sinds 1984.”

Over mogelijk gevaar van minieme scheurtjes of lasdefecten in de reactor kan hij niets zeggen. ,,De splijtelementen zitten in een stalen vat met daarin water. Daaromheen staat een betonnen bunker. Afhankelijk van de materiaalgegevens, de druk van het water en de grootte van het vat kun je berekenen bij welke lengte een scheurtje uiteindelijk gaat lekken. En die gegevens heb ik niet.”

Gelukkig kan Verkooijen dat wel. ,,Vanwege nieuwe meetmethoden hebben we nu meer gegevens, zodat we een betrouwbaardere veiligheidsberekening kunnen maken. De Nuclear research & consultancy group heeft intussen ook met oude apparatuur gemeten en constateerde dat de lengte van het defect niet is toegenomen.”

Vrijdag sluit de kernreactor in Petten wegens een onderzoek naar haar gebrekkige ‘veiligheidscultuur’ en een haarscheurtje.

De kernreactor in Petten gaat tijdelijk dicht. De directie van de reactor besloot dat op verzoek van minister Pronk, die bezorgd is over de veiligheidsvoorschriften in de centrale. Directievoorzitter Schatborn van de centrale gebruikt de sluiting ook om te kijken of het haarscheurtje in het reactorvat niet groter is geworden sinds de zomer ‘om elke zweem van twijfel definitief weg te nemen’.

,,Het zijn geen scheurtjes, maar hechtingsfouten in een las”, zegt prof.dr.ir. Ad Verkooijen, directeur van het Interfacultair Reactor Instituut desgevraagd. ,,Als gevolg van het lassen is de aansluiting niet goed geweest. Dergelijke foutjes komen vaker voor en hoeven niet ernstig te zijn. Vliegtuigen hebben honderden van dat soort minieme scheurtjes of foutjes. In Petten is het foutje niet zichtbaar aan de buitenkant, het zit binnen in de dikke aluminium wand. Het heeft geen invloed op de werking en veiligheid van het vat.”

In 1984 was het foutje al bekend. ,,Het is ook niet groter geworden sinds die tijd. Alleen door de huidige modernere meetmethoden kreeg het foutje een extra dimensie. Ze kunnen naast de lengte nu ook de diepte bepalen.”

Verkooijen vindt het goed dat de minister zich verdiept in de veiligheidscultuur van de reactor. ,,Dat is een essentiële voorwaarde voor het veilig runnen van een kernreactor. Die moet in orde zijn. In onveilige situaties moet een reactor worden stopgezet. En wel onmiddellijk. Dat is de verantwoordelijkheid van de minister. Die moet handelen en niet ‘verzoeken’. Dat vind ik halfslachtig, want is er nu wél gevaar of niet?”

Gevaar

Prof.dr.ir. Ad Bakker van de sectie mechanisch gedrag van materialen denkt dat het scheurtje of defect ‘groter’ is geworden door nieuwe signaalverwerkingstechnieken die steeds verbeteren. ,,Eigenlijk zouden we de reactor met de methoden van toen moeten herhalen. Dan weten we pas echt of er iets is veranderd sinds 1984.”

Over mogelijk gevaar van minieme scheurtjes of lasdefecten in de reactor kan hij niets zeggen. ,,De splijtelementen zitten in een stalen vat met daarin water. Daaromheen staat een betonnen bunker. Afhankelijk van de materiaalgegevens, de druk van het water en de grootte van het vat kun je berekenen bij welke lengte een scheurtje uiteindelijk gaat lekken. En die gegevens heb ik niet.”

Gelukkig kan Verkooijen dat wel. ,,Vanwege nieuwe meetmethoden hebben we nu meer gegevens, zodat we een betrouwbaardere veiligheidsberekening kunnen maken. De Nuclear research & consultancy group heeft intussen ook met oude apparatuur gemeten en constateerde dat de lengte van het defect niet is toegenomen.”