Studenten willen vooral flexibel bijbaantje

Dat blijkt uit de Bijbanen Monitor 2007, een onderzoek naar allerlei feiten rondom bijbanen van jongeren in opdracht van de site Bijbanen.nl en CNV Jongeren. Studenten in het wetenschappelijk onderwijs (WO) verdienen gemiddeld 7,92 euro per uur, hbo’ers 7,79 euro.

Overigens verdienen studenten van de TU Delft bij studentenuitzendbureau StuD meer dan het gemiddelde. Het laagste uurloon is 8,90 euro netto voor bijvoorbeeld administratief werk. Baantjes waarvoor meer kennis en vaardigheden zijn vereist, schuiven 10,45 euro of 12,00 euro per uur. “Het gaat om studiegerelateerd werk”, verklaart Anne Beekers van StuD. “Bedrijven die bij ons komen, zoeken specifiek TU-studenten.”

Werken voor het uitzendbureau is niet voor niets populair. StuD heeft zesduizend studenten in zijn bestand. Ongeveer tweeduizend van hen zijn actief aan het werk. Beekers: “We zetten vacatures op internet, studenten kunnen daar online op reageren. We hoeven niet achter de mensen aan te bellen.”

WO-studenten werken minder uren dan andere jongeren, gemiddeld tien uur per week. Ter vergelijking: hbo’ers komen uit op 11,5 en mbo’ers op 12,7. “Baantjes die studenten veel meer tijd kosten, zijn moeilijker te vullen”, aldus Beekers. Het salaris is dus zeker niet de enige factor die meespeelt bij het vinden van een passend bijbaantje. Naast de flexibiliteit van de werkuren vinden WO-studenten het ook belangrijk dat ze leuke collega’s hebben. Verder zijn zij kieskeuriger dan andere jongeren als het op het soort werk aankomt.
Chauffeur

Roy Smeets (25, zevendejaars civiele techniek), chauffeur van het college van bestuur van de TU Delft. Netto uurloon: 8,90 euro.

“Ik had natuurlijk mijn rijbewijs toen ik door iemand van StuD voor dit baantje werd gevraagd. Toch moest ik een proefles nemen en een ritje maken met de hoofdchauffeur. Je moet als een oud omaatje rijden, zodat de passagier achterin kan werken alsof hij op zijn bureaustoel zit. Ik rijd vooral rector Jacob Fokkema. Meestal zijn het korte ritjes in de Randstad. Ik doe dit nu drie jaar en begin me steeds meer te ergeren aan de files. Maar de sfeer in de auto is ontspannen. Soms zit Fokkema de hele weg te bellen, soms leest hij stukken door, maar we praten ook wel eens wat over koetjes en kalfjes of over mijn studie. Voordat ik met dit werk begon, moest ik een geheimhoudingsverklaring tekenen. Ik hoor natuurlijk wel eens wat, al weet ik meestal niet eens wat voor anderen interessant zou zijn. Ik kom op heel veel plekken. Het leukste was een opening in het Van Goghmuseum, waar ook een dinertje was voor de chauffeurs. Voor de tijd dat ik moet wachten, krijg ik een lager tarief betaald. Op een rooster kan ik per maand aangeven welke dagen ik wel en niet kan werken. Zo kan ik rekening houden met mijn collegerooster.”
Vliegeraar

Ernst van der Stok (24, net afgestudeerd technisch materiaalwetenschapper), vliegeraar bij evenementenbureau J en J Outdoor Events. Netto uurloon: 9,30 euro.

“Een beetje vliegeren en intussen lekker uitwaaien op het strand, dat leek me wel wat. Op het forum van de Van Hasseltlaan zei iemand een tijdje terug dat J en J met spoed mensen zocht met ervaring met vliegeren. Het najaar is altijd een drukke tijd met veel bedrijfsuitjes. Vliegeren kan ik wel een beetje. Toen ik klein was hebben mijn vader en ik gevliegerd, eerst met een simpele vlieger, later met een grotere stuntvlieger. Intussen heb ik een paar keer meegelopen met andere vliegeraars, ik heb nog niet alleen voor een groep gestaan. Vliegeren is niet moeilijk, je hebt er alleen wat feeling voor nodig. En je moet er even aan wennen hoe hard een vlieger van twee vierkante meter kan trekken. Ik leg mensen uit hoe ze een dubbellijns vlieger moeten vasthouden en hoe ze ermee kunnen stunten. We doen ook aan vechtvliegeren, dan moeten mensen elkaars vlieger uit de lucht halen. Ik werk zoveel als ze me nodig hebben. Ik ben net klaar met mijn studie, zoek een echte baan en wil in de tussentijd iets leuks doen.”
Gids

Paulien Roovers (23, zesdejaars industrieel ontwerpen), geeft rondleidingen bij de Porceleyne Fles. Netto uurloon: 9,80 euro.

“Ik leid groepen tot vijftig man rond door het museum en de fabriek. In het museum zien de mensen de schilders aan het werk, in de fabriek geef ik een kleine demonstratie van hoe het Delftsblauw wordt gemaakt. Ik moest er best even ingroeien, maar in het begin heb ik een paar trainingen gehad en er is een standaardtekst die je kunt gebruiken. Ik doe dit werk nu anderhalf jaar, acht uur per week. Het is een flexibel baantje, want in de zomer hebben ze meer mensen nodig, juist als ik vrij ben. Ik ben hier via een vriend aan gekomen. Het sprak me vooral aan, omdat ik mijn talen zo een beetje kon bijhouden. Ik geef rondleidingen in het Duits, Engels en Nederlands. Zo kom ik in contact met Japanners, Amerikanen, Duitsers, Fransen en Italianen. De kleine verhalen van al die mensen zijn leuk. In de winkel waar de rondleiding eindigt, gaan ze bijvoorbeeld op zoek naar een cadeau voor de geboorte van een kind. Dit werk kan ik wel een paar jaar doen. Na mijn studie wil ik iets zoeken in de richting van mijn studie.”

Dat blijkt uit de Bijbanen Monitor 2007, een onderzoek naar allerlei feiten rondom bijbanen van jongeren in opdracht van de site Bijbanen.nl en CNV Jongeren. Studenten in het wetenschappelijk onderwijs (WO) verdienen gemiddeld 7,92 euro per uur, hbo’ers 7,79 euro.

Overigens verdienen studenten van de TU Delft bij studentenuitzendbureau StuD meer dan het gemiddelde. Het laagste uurloon is 8,90 euro netto voor bijvoorbeeld administratief werk. Baantjes waarvoor meer kennis en vaardigheden zijn vereist, schuiven 10,45 euro of 12,00 euro per uur. “Het gaat om studiegerelateerd werk”, verklaart Anne Beekers van StuD. “Bedrijven die bij ons komen, zoeken specifiek TU-studenten.”

Werken voor het uitzendbureau is niet voor niets populair. StuD heeft zesduizend studenten in zijn bestand. Ongeveer tweeduizend van hen zijn actief aan het werk. Beekers: “We zetten vacatures op internet, studenten kunnen daar online op reageren. We hoeven niet achter de mensen aan te bellen.”

WO-studenten werken minder uren dan andere jongeren, gemiddeld tien uur per week. Ter vergelijking: hbo’ers komen uit op 11,5 en mbo’ers op 12,7. “Baantjes die studenten veel meer tijd kosten, zijn moeilijker te vullen”, aldus Beekers. Het salaris is dus zeker niet de enige factor die meespeelt bij het vinden van een passend bijbaantje. Naast de flexibiliteit van de werkuren vinden WO-studenten het ook belangrijk dat ze leuke collega’s hebben. Verder zijn zij kieskeuriger dan andere jongeren als het op het soort werk aankomt.
Chauffeur

Roy Smeets (25, zevendejaars civiele techniek), chauffeur van het college van bestuur van de TU Delft. Netto uurloon: 8,90 euro.

“Ik had natuurlijk mijn rijbewijs toen ik door iemand van StuD voor dit baantje werd gevraagd. Toch moest ik een proefles nemen en een ritje maken met de hoofdchauffeur. Je moet als een oud omaatje rijden, zodat de passagier achterin kan werken alsof hij op zijn bureaustoel zit. Ik rijd vooral rector Jacob Fokkema. Meestal zijn het korte ritjes in de Randstad. Ik doe dit nu drie jaar en begin me steeds meer te ergeren aan de files. Maar de sfeer in de auto is ontspannen. Soms zit Fokkema de hele weg te bellen, soms leest hij stukken door, maar we praten ook wel eens wat over koetjes en kalfjes of over mijn studie. Voordat ik met dit werk begon, moest ik een geheimhoudingsverklaring tekenen. Ik hoor natuurlijk wel eens wat, al weet ik meestal niet eens wat voor anderen interessant zou zijn. Ik kom op heel veel plekken. Het leukste was een opening in het Van Goghmuseum, waar ook een dinertje was voor de chauffeurs. Voor de tijd dat ik moet wachten, krijg ik een lager tarief betaald. Op een rooster kan ik per maand aangeven welke dagen ik wel en niet kan werken. Zo kan ik rekening houden met mijn collegerooster.”
Vliegeraar

Ernst van der Stok (24, net afgestudeerd technisch materiaalwetenschapper), vliegeraar bij evenementenbureau J en J Outdoor Events. Netto uurloon: 9,30 euro.

“Een beetje vliegeren en intussen lekker uitwaaien op het strand, dat leek me wel wat. Op het forum van de Van Hasseltlaan zei iemand een tijdje terug dat J en J met spoed mensen zocht met ervaring met vliegeren. Het najaar is altijd een drukke tijd met veel bedrijfsuitjes. Vliegeren kan ik wel een beetje. Toen ik klein was hebben mijn vader en ik gevliegerd, eerst met een simpele vlieger, later met een grotere stuntvlieger. Intussen heb ik een paar keer meegelopen met andere vliegeraars, ik heb nog niet alleen voor een groep gestaan. Vliegeren is niet moeilijk, je hebt er alleen wat feeling voor nodig. En je moet er even aan wennen hoe hard een vlieger van twee vierkante meter kan trekken. Ik leg mensen uit hoe ze een dubbellijns vlieger moeten vasthouden en hoe ze ermee kunnen stunten. We doen ook aan vechtvliegeren, dan moeten mensen elkaars vlieger uit de lucht halen. Ik werk zoveel als ze me nodig hebben. Ik ben net klaar met mijn studie, zoek een echte baan en wil in de tussentijd iets leuks doen.”
Gids

Paulien Roovers (23, zesdejaars industrieel ontwerpen), geeft rondleidingen bij de Porceleyne Fles. Netto uurloon: 9,80 euro.

“Ik leid groepen tot vijftig man rond door het museum en de fabriek. In het museum zien de mensen de schilders aan het werk, in de fabriek geef ik een kleine demonstratie van hoe het Delftsblauw wordt gemaakt. Ik moest er best even ingroeien, maar in het begin heb ik een paar trainingen gehad en er is een standaardtekst die je kunt gebruiken. Ik doe dit werk nu anderhalf jaar, acht uur per week. Het is een flexibel baantje, want in de zomer hebben ze meer mensen nodig, juist als ik vrij ben. Ik ben hier via een vriend aan gekomen. Het sprak me vooral aan, omdat ik mijn talen zo een beetje kon bijhouden. Ik geef rondleidingen in het Duits, Engels en Nederlands. Zo kom ik in contact met Japanners, Amerikanen, Duitsers, Fransen en Italianen. De kleine verhalen van al die mensen zijn leuk. In de winkel waar de rondleiding eindigt, gaan ze bijvoorbeeld op zoek naar een cadeau voor de geboorte van een kind. Dit werk kan ik wel een paar jaar doen. Na mijn studie wil ik iets zoeken in de richting van mijn studie.”