Vreemde eenden

Groepjes van de Design Acedemy uit Eindhoven en studenten industrieel product ontwerpen (IPO) uit Den Haag druppelden binnen. Ook de concurrenten uit Eindhoven en Twente waren dit weekend welkom op de Delftse faculteit.

Op de zonnige vrijdagnamiddag scharrelden er 77 studenten door de omgeploegde voortuin van de gloednieuwe faculteit. Druk bezig met levend ganzenbord. En eindelijk eens in de gelegenheid om wat aan het kapsel van hun buurman te doen. Potten goedkope gel werden rijkelijk over elkaar heen geleegd zodat iedereen met een nieuwe identiteit aan de workshop kon beginnen. Langzaam brak het ijs en kon men aan de slag, met nog een nacht en volle dag te gaan.

Zaterdag. In de rustieke atmosfeer van een compleet uitgestorven TU-wijk werd er de hele dag aan de hand van een ontwerpopdracht creativiteit bedreven. In de grote hal van IO hoorde je af en toe een gesmoord gilletje van opwinding, maar in het algemeen overheerste juist de serene rust. En terwijl velen het slaap nog uit hun ogen probeerden te poetsen, moest er eigenlijk alweer hard gewerkt worden aan het eindresultaat. Werken? Nou ja, zoiets: filosoferen, fotograferen, knutselen en spelletjes Twister in de binnenstad.

Een lacherig, opgewonden sfeertje in het id-café ’s avonds. Iedereen was wel een beetje nieuwsgierig naar eigen en andermans presentaties. ,,Wat zouden zij van ‘Reality Check’ ervan gemaakt hebben? Ze hadden als startopdracht alleen een songtekst van Radiohead”, vroeg een bestuurslid van id zich af. ,,En die lui van ‘Van rond naar vierkant’, ik geloof dat ze iets met een performance van plan zijn”, hoorde je ergens vanuit de zaal. Iedereen hing afwachtend rond. Geen stress, geen paniek, alles okee, maar wel heel erg benieuwd. ,,Doe dan nog maar een biertje.”

De nieuwsgierigheid werd uiteindelijk beloond met zeven uiteenlopende presentaties. De een serieuzer dan de ander. Mooi, grappig, functioneel; alles passeerde de revue. Maar het meest interessant waren de deelnemers zelf. Als makke schaapjes deden ze alles wat hen opgedragen werd. Ze leenden hun hoofd voor de foto als daar het verzoek voor kwam, of zochten naar een doosje achter een lantaarnpaal, waarbij van tevoren vaststond dat daar natuurlijk helemaal niets lag. Rare jongens, die IO’ers!

Op vrijdagmiddag arriveerden er vreemde eenden op IO. Allemaal zouden ze hun steentje bijdragen aan ‘!contact!’, een workshop georganiseerd door de studievereniging id. Groepjes van de Design Acedemy uit Eindhoven en studenten industrieel product ontwerpen (IPO) uit Den Haag druppelden binnen. Ook de concurrenten uit Eindhoven en Twente waren dit weekend welkom op de Delftse faculteit.

Op de zonnige vrijdagnamiddag scharrelden er 77 studenten door de omgeploegde voortuin van de gloednieuwe faculteit. Druk bezig met levend ganzenbord. En eindelijk eens in de gelegenheid om wat aan het kapsel van hun buurman te doen. Potten goedkope gel werden rijkelijk over elkaar heen geleegd zodat iedereen met een nieuwe identiteit aan de workshop kon beginnen. Langzaam brak het ijs en kon men aan de slag, met nog een nacht en volle dag te gaan.

Zaterdag. In de rustieke atmosfeer van een compleet uitgestorven TU-wijk werd er de hele dag aan de hand van een ontwerpopdracht creativiteit bedreven. In de grote hal van IO hoorde je af en toe een gesmoord gilletje van opwinding, maar in het algemeen overheerste juist de serene rust. En terwijl velen het slaap nog uit hun ogen probeerden te poetsen, moest er eigenlijk alweer hard gewerkt worden aan het eindresultaat. Werken? Nou ja, zoiets: filosoferen, fotograferen, knutselen en spelletjes Twister in de binnenstad.

Een lacherig, opgewonden sfeertje in het id-café ’s avonds. Iedereen was wel een beetje nieuwsgierig naar eigen en andermans presentaties. ,,Wat zouden zij van ‘Reality Check’ ervan gemaakt hebben? Ze hadden als startopdracht alleen een songtekst van Radiohead”, vroeg een bestuurslid van id zich af. ,,En die lui van ‘Van rond naar vierkant’, ik geloof dat ze iets met een performance van plan zijn”, hoorde je ergens vanuit de zaal. Iedereen hing afwachtend rond. Geen stress, geen paniek, alles okee, maar wel heel erg benieuwd. ,,Doe dan nog maar een biertje.”

De nieuwsgierigheid werd uiteindelijk beloond met zeven uiteenlopende presentaties. De een serieuzer dan de ander. Mooi, grappig, functioneel; alles passeerde de revue. Maar het meest interessant waren de deelnemers zelf. Als makke schaapjes deden ze alles wat hen opgedragen werd. Ze leenden hun hoofd voor de foto als daar het verzoek voor kwam, of zochten naar een doosje achter een lantaarnpaal, waarbij van tevoren vaststond dat daar natuurlijk helemaal niets lag. Rare jongens, die IO’ers!