Een consortium van waterzuiveringsbedrijven viert donderdag in Soest de oplevering van een simulatorprogramma voor hun bedrijfstak. Promovendi van de TU hebben er tien jaar aan gewerkt.
“Je kunt het vergelijken met een vluchtsimulator”, zegt prof.dr.ir. Luuk Rietveld (Civiele Techniek en Geowetenschappen). “Net zoals je met een vliegtuig geen noodsituaties kunt oefenen, kun je ook bij een waterzuiveringsinstallatie niet zomaar aan de knoppen draaien. Bij Waterspot kan dat wel – die is er voor gemaakt.” Waterspot staat voor ‘simulator voor proactieve operatie en training’. Het gebruik is tweeledig: je kunt bedrijfsvoerders beter en sneller trainen, vooral op onverwachte situaties, en zorgen voor optimalisatie van het zuiveringsproces. Operateurs kunnen droog oefenen zogezegd. Werken met de simulator draagt verder ook bij aan een beter ‘gevoel’ voor de installatie, stelt Rietveld.
Een waterzuiveringsinstallatie bereidt drinkwater uit oppervlakte- of van grondwater. Het doel is drinkwater dat vrij is van ziektekiemen en gifstoffen, dat geen kalk of slibdeeltjes bevat en dat qua geur, kleur en smaak in orde is. Dat gaat in een opeenvolging van stappen waaronder beluchting, filtratie, coagulatie (vlokken), het ozonproces (voor de ontsmetting), ontharding en passage door actieve koolfilters. Al deze processen zijn wiskundig beschreven in een doorlopend programma van tien jaar tijd met vijf promovendi bij gezondheidstechniek (CiTG) en een promovendus bij het Delft Centre for Systems and Control. Die modellen vormen het hart van het simulatieprogramma. De schil er omheen lijkt op de schermen die bedrijfsvoerders van waterzuiveringsinstallaties voor zich hebben en waarmee ze op afstand het proces besturen. Aan het eind van het door SenterNovem (tegenwoordig Agentschap NL) ondersteunde programma worden er vijf verschillende op maat gesneden versies afgeleverd aan de deelnemende waterzuiveraars. De simulatoren kunnen parallel aan de installaties lopen. Als er een verschil optreedt, ligt dat vaak aan de werkelijkheid. Dan zit er bijvoorbeeld iets vast.
Iedereen die verbonden is aan de TU Delft en in het bezit is van een geldige sport-, college- of personeelskaart kan meedoen aan basketbal-, voetbal-, tennis- en (beach)volleybaltoernooien. Maar wees er wel snel bij want je kunt je tot uiterlijk 1 juni inschrijven bij het sportcentrum.
In Delta 19 verschijnt een interview met sportcoördinator Rick van Leeuwen naar aanleiding van het jubileum. Hieronder alvast een voorproefje.
Sportcoördinator Rick van Leeuwen slaat een plakboek open. Een deftige heer onthult op een zwartwit foto een plaquette: ‘De stichting van dit gebouw werd mogelijk door een schenking van de heer Bernard van Leer. Geopend 29 mei 1959’, luidt de tekst. De kort daarvoor overleden vrijgevige zakenman, in 1939 onder meer oprichter van een verre voorloper van Delft Instruments, kreeg als dank ook nog de sporthal naar zich vernoemd.
Met de opening van ‘de Sportstichting’ kregen de georganiseerde teamsportverenigingen hun eigen thuisplek. Rick van Leeuwen, die al een krappe anderhalf decennium werkzaam is bij het Sportcentrum”, zag nogal wat veranderen. “Vroeger werd er overdag volop gesport. Toen de knip op de studiebeurzen ging, verschoof alles naar de avond.”
De faciliteiten werden gaandeweg uitgebreid. Er kwam een Sportcafé en een tweede grote hal, met klimwand. Momenteel wordt de fitnessruimte vergroot van 240 naar 450 vierkante meter. De volgende stap is de bouw van twaalf nieuwe buitenkleedkamers plus EHBO-kamer, massagehok, scheidsrechterskleedkamer en een berging.
De keus van de student wordt ook steeds specifieker, constateert Van Leeuwen. “Het aanbod is daardoor flink vergroot. We hebben pas 35 nieuwe spinningfietsen binnengehaald. Spinning is heel erg aangeslagen. Voor lessen als aerobics, bodyshape, bodypump en steps zijn er hele wachtlijsten.
Comments are closed.