Iedereen kent het; je hebt haast en moet nog snel even wat kopen. Je duwt jezelf een overvolle draaideur in en dan stopt hij. Terwijl je kalm probeert te blijven, zie je dat iemand gaat duwen alsof het een ouderwetse draaideur is, waardoor het leed alleen maar langer duurt.
Niet iets wat je in je vrije tijd tientallen keren wil meemaken. Toch zijn er afgelopen donderdag negentig mensen in het Stevinlab die zich, een beetje jolig, keer op keer door de draaideur wurmen.
Civiele-techniekstudent Ramon Landman, de aanstichter van dit alles, staat er stralend bij. Na een moeilijke start omdat de deur het niet deed, draait zijn experiment al snel op volle toeren. De proefpersonen met rode, groene en blauwe petjes, helpen de afstudeerder aan gegevens voor zijn onderzoek naar het gedrag van mensen in draaideuren.
Camera’s aan het plafond registreren de bewegingen van de gekleurde petjes. Die zijn duidelijk te zien, omdat iedereen een wit T-shirt over zijn kleren draagt. De beelden worden gebruikt om het gedrag van de proefpersonen te observeren, wiskundig te beschrijven en te programmeren in een computermodel. Met dit model kan de draaideurfabrikant het gebruik van een draaideur simuleren en bijvoorbeeld de capaciteit van een draaideur voor verschillende situaties aan een potentiële klant laten zien.
De camera’s aan het plafond zijn overigens niet de enige camera’s. Er is behoorlijk wat pers op het experiment afgekomen. En daar is, gezien de vele reclamevlaggen, een beetje op gerekend.
Hoe de draaideurgebruikers door de deur lopen, wordt voor verschillende scenario’s vastgelegd. In de eerste scenario’s mogen de mensen met de rode petjes rustig winkelen, terwijl de groene petjes moeten doen of ze haast hebben. Na een paar rondjes door de draaideur is het verschil tussen haast en geen haast bij een enkele deelnemer alleen aan de kleur van het petje te zien, maar de meeste blijven zich goed inleven. “Tijdens dit experiment is duidelijk te zien dat één persoon die te snel wil, zorgt dat iedereen langzamer gaat. Daarnaast zie je dat de draaideur naarmate er meer mensen in zitten, vaker stilstaat. De capaciteit neemt dus af, terwijl er juist meer nodig is”, licht afstudeerbegeleider Serge Hoogendoorn toe. In andere scenario’s gaan ook blauwe petjes met winkelwagen door de draaideur en moeten de groene petjes in koppels bij elkaar blijven. “Het maakt niet uit hoe, hand in hand, arm in arm, gewoon zoals je altijd met je partner loopt”, antwoordt Landman hij op de vraag hoe de koppels door de deur moeten. “Als jullie maar geen etalages gaan kijken of veters strikken, zoveel hoeven jullie je niet in te leven. Gewoon blijven lopen.” En dat blijven ze nog wel even doen.
Maaike Muller
Iedereen kent het; je hebt haast en moet nog snel even wat kopen. Je duwt jezelf een overvolle draaideur in en dan stopt hij. Terwijl je kalm probeert te blijven, zie je dat iemand gaat duwen alsof het een ouderwetse draaideur is, waardoor het leed alleen maar langer duurt. Niet iets wat je in je vrije tijd tientallen keren wil meemaken. Toch zijn er afgelopen donderdag negentig mensen in het Stevinlab die zich, een beetje jolig, keer op keer door de draaideur wurmen.
Civiele-techniekstudent Ramon Landman, de aanstichter van dit alles, staat er stralend bij. Na een moeilijke start omdat de deur het niet deed, draait zijn experiment al snel op volle toeren. De proefpersonen met rode, groene en blauwe petjes, helpen de afstudeerder aan gegevens voor zijn onderzoek naar het gedrag van mensen in draaideuren.
Camera’s aan het plafond registreren de bewegingen van de gekleurde petjes. Die zijn duidelijk te zien, omdat iedereen een wit T-shirt over zijn kleren draagt. De beelden worden gebruikt om het gedrag van de proefpersonen te observeren, wiskundig te beschrijven en te programmeren in een computermodel. Met dit model kan de draaideurfabrikant het gebruik van een draaideur simuleren en bijvoorbeeld de capaciteit van een draaideur voor verschillende situaties aan een potentiële klant laten zien.
De camera’s aan het plafond zijn overigens niet de enige camera’s. Er is behoorlijk wat pers op het experiment afgekomen. En daar is, gezien de vele reclamevlaggen, een beetje op gerekend.
Hoe de draaideurgebruikers door de deur lopen, wordt voor verschillende scenario’s vastgelegd. In de eerste scenario’s mogen de mensen met de rode petjes rustig winkelen, terwijl de groene petjes moeten doen of ze haast hebben. Na een paar rondjes door de draaideur is het verschil tussen haast en geen haast bij een enkele deelnemer alleen aan de kleur van het petje te zien, maar de meeste blijven zich goed inleven. “Tijdens dit experiment is duidelijk te zien dat één persoon die te snel wil, zorgt dat iedereen langzamer gaat. Daarnaast zie je dat de draaideur naarmate er meer mensen in zitten, vaker stilstaat. De capaciteit neemt dus af, terwijl er juist meer nodig is”, licht afstudeerbegeleider Serge Hoogendoorn toe. In andere scenario’s gaan ook blauwe petjes met winkelwagen door de draaideur en moeten de groene petjes in koppels bij elkaar blijven. “Het maakt niet uit hoe, hand in hand, arm in arm, gewoon zoals je altijd met je partner loopt”, antwoordt Landman hij op de vraag hoe de koppels door de deur moeten. “Als jullie maar geen etalages gaan kijken of veters strikken, zoveel hoeven jullie je niet in te leven. Gewoon blijven lopen.” En dat blijven ze nog wel even doen.
Maaike Muller
Comments are closed.