Het actiecomité Stop Afbraak Sociale Huisvesting demonstreerde afgelopen zaterdag in Amsterdam tegen de sloop en verkoop van goedkope huurwoningen. Emeritus hoogleraar woningverbetering en woningbeheer André Thomsen, tegenwoordig verbonden aan het onderzoeksinstituut OTB, was erbij.
Wat doet een hoogleraar op de barricaden?
“Ik heb niet op de barricaden gestaan. Ik ben kritisch over het eisenprogramma van het actiecomité. Ze zijn te veel tegen en te weinig voor. Maar als ik de kans krijg iets over mijn onderzoek te vertellen, dan doe ik dat. Er is namelijk wel een probleem. Er worden in Nederland te veel sociale woningen gesloopt, aanmerkelijk meer dan in andere landen. Niet omdat ze slecht zijn, maar omdat de woningbouwcorporaties op die plekken andere woningen, andere huizen of een combinatie van die twee willen.”
Vooral de krakersbeweging was aanwezig zaterdag.
“Het is inderdaad een subcultuur, maar wel één die zijn mond opentrekt. Ik hoop dat die mensen door blijven gaan, want hun boodschap moet worden gehoord. Het is me vooraf van verschillende kanten afgeraden naar de demonstratie te gaan. Ik wil niet zeggen door wie, maar het waren geen collega’s.”
Is uw boodschap zo omstreden?
“Op zichzelf niet.”
Maar de corporaties zien u liever gaan dan komen. Wat is uw voornaamste kritiek op hun werkwijze?
“Zij raken steeds meer verknoopt met de bouwwereld, worden in veel gevallen omgevormd tot keiharde vastgoedbedrijven. Intern ontbreekt het ze aan democratie. Ze kiezen hun commissarissen bij hun beleid. Ze worden steeds commerciëler en hebben geen binding meer met de sociale wijken. De directeur komt daar echt niet graag.”
En waar gaat het mis bij de overheid?
“De corporaties zijn moeilijk in de hand te houden door de overheid. Die vindt dat de corporaties moeten meebetalen aan de opbouw van de Vogelaarwijken. De corporaties hebben geld afgestaan, en zeggen nu: ‘Je hebt je geld gehad, mond dicht’. Ik kan het me permitteren dit soort dingen te zeggen; jongere collega’s niet.”
Waarom niet?
“We werken vooral met geld uit de derde geldstroom. Ook woningcorporaties zijn opdrachtgever van onderzoek.”
U zegt: ‘Er worden in Nederland meer huizen gesloopt dan gebouwd.’ Waar blijven de sociale huurders?’
“Nederland had altijd een grote voorraad sociale woningbouw. Daardoor woonden ook mensen met hogere inkomens in dat soort huizen en wijken. Nu het aantal sociale woningen steeds meer samenvalt met het aantal mensen dat daarvoor in aanmerking komt, treedt segregatie op. Alleen de arme mensen blijven in de wijken achter. We weten uit het buitenland wat daarvan het gevolg is.”
U heeft ook kritiek op de gemeenten.
“Gemeenten reserveren geld voor het opknappen van oude wijken. Alleen, als het moment is aangebroken om het geld uit te geven, blijkt dat ze het liever aan iets anders besteden. Dan worden de oude wijken afgebroken en komt er nieuwbouw voor in de plaats. Dat is voor de gemeente namelijk veel goedkoper. De kosten die worden gemaakt voor nieuwe riolering, bestrating en groenvoorziening komen voor rekening van de kopers van de nieuwe huizen. Zoiets komt nooit boven water als de gemeenteraad een besluit moet nemen over sloop of renovatie.”
Wat doet een hoogleraar op de barricaden?
“Ik heb niet op de barricaden gestaan. Ik ben kritisch over het eisenprogramma van het actiecomité. Ze zijn te veel tegen en te weinig voor. Maar als ik de kans krijg iets over mijn onderzoek te vertellen, dan doe ik dat. Er is namelijk wel een probleem. Er worden in Nederland te veel sociale woningen gesloopt, aanmerkelijk meer dan in andere landen. Niet omdat ze slecht zijn, maar omdat de woningbouwcorporaties op die plekken andere woningen, andere huizen of een combinatie van die twee willen.”
Vooral de krakersbeweging was aanwezig zaterdag.
“Het is inderdaad een subcultuur, maar wel één die zijn mond opentrekt. Ik hoop dat die mensen door blijven gaan, want hun boodschap moet worden gehoord. Het is me vooraf van verschillende kanten afgeraden naar de demonstratie te gaan. Ik wil niet zeggen door wie, maar het waren geen collega’s.”
Is uw boodschap zo omstreden?
“Op zichzelf niet.”
Maar de corporaties zien u liever gaan dan komen. Wat is uw voornaamste kritiek op hun werkwijze?
“Zij raken steeds meer verknoopt met de bouwwereld, worden in veel gevallen omgevormd tot keiharde vastgoedbedrijven. Intern ontbreekt het ze aan democratie. Ze kiezen hun commissarissen bij hun beleid. Ze worden steeds commerciëler en hebben geen binding meer met de sociale wijken. De directeur komt daar echt niet graag.”
En waar gaat het mis bij de overheid?
“De corporaties zijn moeilijk in de hand te houden door de overheid. Die vindt dat de corporaties moeten meebetalen aan de opbouw van de Vogelaarwijken. De corporaties hebben geld afgestaan, en zeggen nu: ‘Je hebt je geld gehad, mond dicht’. Ik kan het me permitteren dit soort dingen te zeggen; jongere collega’s niet.”
Waarom niet?
“We werken vooral met geld uit de derde geldstroom. Ook woningcorporaties zijn opdrachtgever van onderzoek.”
U zegt: ‘Er worden in Nederland meer huizen gesloopt dan gebouwd.’ Waar blijven de sociale huurders?’
“Nederland had altijd een grote voorraad sociale woningbouw. Daardoor woonden ook mensen met hogere inkomens in dat soort huizen en wijken. Nu het aantal sociale woningen steeds meer samenvalt met het aantal mensen dat daarvoor in aanmerking komt, treedt segregatie op. Alleen de arme mensen blijven in de wijken achter. We weten uit het buitenland wat daarvan het gevolg is.”
U heeft ook kritiek op de gemeenten.
“Gemeenten reserveren geld voor het opknappen van oude wijken. Alleen, als het moment is aangebroken om het geld uit te geven, blijkt dat ze het liever aan iets anders besteden. Dan worden de oude wijken afgebroken en komt er nieuwbouw voor in de plaats. Dat is voor de gemeente namelijk veel goedkoper. De kosten die worden gemaakt voor nieuwe riolering, bestrating en groenvoorziening komen voor rekening van de kopers van de nieuwe huizen. Zoiets komt nooit boven water als de gemeenteraad een besluit moet nemen over sloop of renovatie.”
Comments are closed.