Minister Plasterk wil misbruik van de studiebeurs harder aanpakken. Controles worden verscherpt en frauderende studenten krijgen een boete. Dat laat het ministerie van OCW vandaag (maandag 9 november) weten.
Studenten die bij hun ouders wonen, ontvangen maandelijks een basisbeurs van 93 euro, terwijl zelfstandig wonende studenten 260 euro krijgen. Vanwege dit verschil van 167 euro gaan sommige studenten sjoemelen: ze beweren op kamers te wonen, terwijl dat niet zo is. Onacceptabel, vindt minister Plasterk.
Huiscontroles en boetes moeten er een einde aan maken. Bovendien wil Plasterk de bewijslast omdraaien als studenten worden beschuldigd van fraude; zij zijn niet langer onschuldig tot het tegendeel bewezen is, maar moeten hun onschuld zelf kunnen aantonen, bijvoorbeeld met een huurcontract.
Om de pakkans te vergroten, gaat OCW ‘risicoprofielen’ ontwikkelen om fraudeurs op te sporen. Uit een pilot in Twente blijkt dat studenten sneller frauderen als hun ouders dicht bij hun hogeschool of universiteit wonen. Die studenten zullen in de toekomst vaker gecontroleerd worden.
De Informatie Beheer Groep heeft momenteel nauwelijks mogelijkheden om fraude tegen te gaan. Zij kan alleen ingrijpen als de student volgens de gemeentelijke basisadministratie nog bij zijn ouders staat ingeschreven. In het verleden bracht de beursverstrekker wel eens huisbezoeken om fraudeurs op te sporen, maar dat gebeurt niet meer; de IB-Groep heeft geen opsporingsbevoegdheid, zoals de sociale dienst.
Studenten lopen tot nog toe weinig risico. Als ze ten onrechte een basisbeurs voor uitwonenden hebben gekregen, wordt die met terugwerkende kracht omgezet in een beurs voor thuiswonenden. Ze moeten terugbetalen, maar krijgen er geen boete bovenop. Pas als het fraudebedrag boven de zesduizend euro uitstijgt, kan de IB-Groep aangifte doen. Dat is pas na drie jaar fraude het geval.
Maar de regels gaan veranderen. Ook ouders, tantes, ooms, vrienden en kennissen kunnen een boete krijgen, als ze willens en wetens meewerken aan de fraude. In de regels rond uitkeringen zijn dergelijke sancties al gebruikelijk.
Studenten zijn niet onverdeeld enthousiast over de plannen. “Het is goed dat misbruik wordt bestraft”, zegt voorzitter Henno Horsen van het Interstedelijk Studenten Overleg, “maar we hebben erg veel moeite met de omkering van de bewijslast: studenten moeten niet zomaar zonder bewijs in de beklaagdenbankjes belanden.”
How are you doing today? Zonder op een antwoord te wachten zet Melissa mijn 12 Oz juicy BBQ pork chop op tafel: een enorme berg geroosterd vlees, met op de rand van het bord wat gefrituurde sperzieboontjes. Welkom in het Wilde Westen. Dit is Philly’s, een van de ontelbare sports bars in Phoenix, Arizona, waar je alle belangrijke wedstrijden van het moment op de gigantische plasmaschermen boven de bar kunt volgen. Football. Baseball. Basketball. Nascar. Rodeo. Op een van de kleinere schermen een nieuwsflits van CNN: president Obama kondigt een economisch stimuleringsplan van 819 miljard dollar aan. De kersverse president wil meer geld beschikbaar maken voor alternatieve energiebronnen en energiebesparende maatregelen. Duizenden scholen en universiteiten krijgen een opknapbeurt, er wordt flink geïnvesteerd in onderwijs en onderzoek, en grootschalige infrastructurele projecten moeten de economie een nieuwe impuls geven.
Hoofdschuddend kijkt een groep dikbuikige mannen met lange baarden naar het bericht. Ze gruwen van de plannen, ze zien milieubewustzijn eerder als een akelig bijverschijnsel van langdurige blootstelling aan Granola en biologisch geteelde groenten dan als een oplossing voor de problemen van vandaag. En dan ook nog een neger die het land bestuurt. Onbegrijpelijk. Nee, dan liever de uitslagen van het Amerikaans voetbal. De Arizona Cardinals hebben zich voor het eerst in de geschiedenis geplaatst voor de Superbowl. Dat is pas nieuws.
Op de campus van Arizona State University, democratisch bolwerk in een overwegend republikeinse staat, werd de verkiezing van Obama vorige maand nog uitbundig gevierd. Maar ook op de universiteit begint men te twijfelen aan de verandering die de president tijdens de verkiezingen beloofde. Met het republikeinse voorstel voor een korting van 150 miljoen dollar op het budget van ASU wordt de kredietcrisis nu ook hier pijnlijk merkbaar. Er gaan geruchten over het sluiten van de campus in Mesa, en honderden medewerkers vrezen voor hun baan.
Je kunt die spanning voelen, op de campus en daarbuiten. The Land of Opportunity schommelt tussen hoop en vrees. Enerzijds is er die verering van de rechten van het individu, de hang naar vrijheid, het ongebreidelde consumentisme, en anderzijds het knagende besef dat men al te lang op te grote voet heeft geleefd. De grondstoffenorgie van de laatste decennia kan niet eeuwig duren. Er moet iets veranderen. Maar hoe overleef je in Phoenix zonder je energievretende voorzieningen? De stad is gebouwd op het achterhaalde gedachtegoed van avonturiers uit een voorbije eeuw. Te voet ben je nergens in deze uitgestrekte metropool, en de dorre woestijnhitte is ondraaglijk zonder koeling en enorme hoeveelheden water. Dus vreten en drinken en rijden we maar door, in de hoop op betere tijden.
Als ik uitgegeten ben komt Melissa de rekening brengen. What the heck, laat het wisselgeld maar zitten. Ze glimlacht vriendelijk, die typisch Amerikaanse professionele glimlach waar zo weinig uit op te maken valt. Thank you so much. You have a great day now. We doen ons best, Melissa. We doen ons best.
Dit is het eerste deel van een drieluik over het leven aan de Arizona State University.
Drs. Daan Schuurbiers is onderzoeker bij de werkgroep biotechnologie en maatschappij.
Comments are closed.