Na de bussen moet ook het vervoer over water aan de waterstof. Na afronding van het Amsterdamse waterstofbussenproject Cute moet eind 2005 ook een veerpont op een brandstofcel het IJ oversteken.
Voor het nieuwe waterstofproject wordt een bestaande ferry omgebouwd, die nu tussen Amsterdam Noord en het centraal station pendelt. De dieselmotor wordt vervangen door een waterstofmotor die 250 kilowatt kan leveren, met een extra bijschakelbaar vermogen van 160 kilowatt. Dit is nodig als het schip van wal vertrekt of wanneer het plotseling sneller moet varen.
Ir. Hotze Boonstra van maritieme techniek heeft net de stabiliteit van het schip getest. Op de computer berekende hij hoe het schip in het water ligt, na plaatsing van de ruim een ton wegende brandstofcel en tweeënhalve ton wegende waterstoftanks.
,,De brandstofcel wordt op het personeelsdek boven de passagiers geplaatst”, zegt Boonstra. ,,Dan kan bij een eventueel lek de waterstof gewoon naar de buitenlucht ontsnappen. Een andere optie was in de ballasttanks onderin het schip. Maar bij een lek kan dan een explosief mengsel ontstaan.”
De boot verbruikt evenveel waterstof als de waterstofbussen die nu al rijden. De ferry moet bovendien van hetzelfde waterstoftankstation gebruikmaken. Dit tankstation in Amsterdam Noord zou naar de kade verplaatst moeten worden.
Grootste obstakel om het project door te laten gaan zijn nu nog de kosten van de verplaatsing van het tankstation. Andere hindernis is dat een operationele veerpont tijdelijk uit de vaart moet worden genomen om de waterstofmotor in te bouwen en om tests te doen. Hiervoor hoopt Boonstra dat nog subsidie wordt vrijgemaakt.
Bij maritieme techniek wordt ook een nieuw antizeeziekteschip getest. Volgens wetenschappelijk medewerker Koos Frouws, die het gedrag van het peervormige schip in water test, wil de opdrachtgevende rederij dit project zo veel mogelijk stil houden. ,,Ze zijn bang hun octrooirechten te verliezen.”
Een schaalmodel van het bizar gevormde schip, ‘Comfort Cruiser’ genaamd, is in de testhal van maritieme techniek te vinden.
Het model verrees anderhalf jaar geleden van de tekentafel van de TU. Het project is een samenwerkingsverband met TNO, het Wageningse Marin en rederij Conoship. Het doel was om een totaal nieuw soort scheepsvorm te ontwikkelen.
Aan het schip is inderdaad weinig ‘normaals’ te vinden. De boot heeft een ver onder water stekende langwerpige boeg die in een vooraanzicht een smalle peervorm heeft. Daarnaast houden twee drijvers het schip in evenwicht. Zelfs bij windkracht negen moet het 150 meter lange schip nauwelijks schommelen. In april worden de eerste proeven gedaan in het Marin.
Voor het nieuwe waterstofproject wordt een bestaande ferry omgebouwd, die nu tussen Amsterdam Noord en het centraal station pendelt. De dieselmotor wordt vervangen door een waterstofmotor die 250 kilowatt kan leveren, met een extra bijschakelbaar vermogen van 160 kilowatt. Dit is nodig als het schip van wal vertrekt of wanneer het plotseling sneller moet varen.
Ir. Hotze Boonstra van maritieme techniek heeft net de stabiliteit van het schip getest. Op de computer berekende hij hoe het schip in het water ligt, na plaatsing van de ruim een ton wegende brandstofcel en tweeënhalve ton wegende waterstoftanks.
,,De brandstofcel wordt op het personeelsdek boven de passagiers geplaatst”, zegt Boonstra. ,,Dan kan bij een eventueel lek de waterstof gewoon naar de buitenlucht ontsnappen. Een andere optie was in de ballasttanks onderin het schip. Maar bij een lek kan dan een explosief mengsel ontstaan.”
De boot verbruikt evenveel waterstof als de waterstofbussen die nu al rijden. De ferry moet bovendien van hetzelfde waterstoftankstation gebruikmaken. Dit tankstation in Amsterdam Noord zou naar de kade verplaatst moeten worden.
Grootste obstakel om het project door te laten gaan zijn nu nog de kosten van de verplaatsing van het tankstation. Andere hindernis is dat een operationele veerpont tijdelijk uit de vaart moet worden genomen om de waterstofmotor in te bouwen en om tests te doen. Hiervoor hoopt Boonstra dat nog subsidie wordt vrijgemaakt.
Bij maritieme techniek wordt ook een nieuw antizeeziekteschip getest. Volgens wetenschappelijk medewerker Koos Frouws, die het gedrag van het peervormige schip in water test, wil de opdrachtgevende rederij dit project zo veel mogelijk stil houden. ,,Ze zijn bang hun octrooirechten te verliezen.”
Een schaalmodel van het bizar gevormde schip, ‘Comfort Cruiser’ genaamd, is in de testhal van maritieme techniek te vinden.
Het model verrees anderhalf jaar geleden van de tekentafel van de TU. Het project is een samenwerkingsverband met TNO, het Wageningse Marin en rederij Conoship. Het doel was om een totaal nieuw soort scheepsvorm te ontwikkelen.
Aan het schip is inderdaad weinig ‘normaals’ te vinden. De boot heeft een ver onder water stekende langwerpige boeg die in een vooraanzicht een smalle peervorm heeft. Daarnaast houden twee drijvers het schip in evenwicht. Zelfs bij windkracht negen moet het 150 meter lange schip nauwelijks schommelen. In april worden de eerste proeven gedaan in het Marin.
Comments are closed.