Promovendus Eveline Heijnsdijk heeft een operatietang ontworpen die tijdens laparoscopieoperaties zo min mogelijk schade veroorzaakt aan darmen.
De 23 verschillende tangetjes die Heijnsdijk van de sectie mens-machinesystemen (OCP) ontwikkelde, zijn bedoeld voor de zogenaamde sleutelgatoperaties. Daarbij maken chirurgen een aantal gaatjes in de buik van maximaal tien millimeter doorsnee. Voor de patiënt betekent zo’n laparoscopie kleinere littekens, minder pijn en een minder lang ziekbed dan bij een grote operatiewond. Voor de chirurg betekent dit ingewikkelde operaties omdat hij via een scherm in de buikholte kijkt om te opereren. Tijdens die operaties ontglipt de darm gemiddeld één op de tien keer of raakt hij beschadigd.
Heijnsdijk ontwierp ‘bekjes’ (het pakgedeelte van de tang), variërend in grootte, vorm en profiel. Daarna vertrok ze naar het Amsterdams Medisch Centrum en testte bij welke krachten het weefsel slipt of beschadigt. Bij gebrek aan mensendarm werden de metingen gedaan op twee meter varkensdarm.
Het beste bekje heeft onder andere een groot oppervlak (maximaal een breedte van tien millimeter, anders past het niet door de incisie) waardoor de druk op de darm niet te groot wordt en een ruitjesprofiel, want dat gaf de meeste grip.
Ook testte Heijnsdijk een wrijvingsloze tang van collega Just Herder. De wrijvingsloosheid krijgt de tang via een speciaal scharnier. Met deze wrijvingsloze tang voelt de chirurg heel goed de kracht die hij uitoefent op het weefsel, zodat bijvoorbeeld een tumor is te voelen.
Op een chirurgencongres in Lissabon won Heijnsdijk vorig jaar een technology award voor haar onderzoek aan de ‘bekjes’. ,,Honderden verschillende tangen zijn in omloop, maar niemand weet eigenlijk wat een goede tang is. Daarom vonden chirurgen het mooi dat er fundamenteel onderzoek naar werd gedaan. En dat op een simpele manier veel verbeterd kan worden. Want er zijn al wel tangen met sensoren die de knijpkracht meten in de bekjes, maar die zijn voor een ziekenhuis onbetaalbaar.”
Heijnsdijk maakte tenslotte een lijstje met richtlijnen waaraan de ideale tang voor laparoscopieoperaties moet voldoen. Aan de Duitse Eberhard Karls-universiteit in Tübingen gaan onderzoekers verder met haar onderzoek. (IL)
De 23 verschillende tangetjes die Heijnsdijk van de sectie mens-machinesystemen (OCP) ontwikkelde, zijn bedoeld voor de zogenaamde sleutelgatoperaties. Daarbij maken chirurgen een aantal gaatjes in de buik van maximaal tien millimeter doorsnee. Voor de patiënt betekent zo’n laparoscopie kleinere littekens, minder pijn en een minder lang ziekbed dan bij een grote operatiewond. Voor de chirurg betekent dit ingewikkelde operaties omdat hij via een scherm in de buikholte kijkt om te opereren. Tijdens die operaties ontglipt de darm gemiddeld één op de tien keer of raakt hij beschadigd.
Heijnsdijk ontwierp ‘bekjes’ (het pakgedeelte van de tang), variërend in grootte, vorm en profiel. Daarna vertrok ze naar het Amsterdams Medisch Centrum en testte bij welke krachten het weefsel slipt of beschadigt. Bij gebrek aan mensendarm werden de metingen gedaan op twee meter varkensdarm.
Het beste bekje heeft onder andere een groot oppervlak (maximaal een breedte van tien millimeter, anders past het niet door de incisie) waardoor de druk op de darm niet te groot wordt en een ruitjesprofiel, want dat gaf de meeste grip.
Ook testte Heijnsdijk een wrijvingsloze tang van collega Just Herder. De wrijvingsloosheid krijgt de tang via een speciaal scharnier. Met deze wrijvingsloze tang voelt de chirurg heel goed de kracht die hij uitoefent op het weefsel, zodat bijvoorbeeld een tumor is te voelen.
Op een chirurgencongres in Lissabon won Heijnsdijk vorig jaar een technology award voor haar onderzoek aan de ‘bekjes’. ,,Honderden verschillende tangen zijn in omloop, maar niemand weet eigenlijk wat een goede tang is. Daarom vonden chirurgen het mooi dat er fundamenteel onderzoek naar werd gedaan. En dat op een simpele manier veel verbeterd kan worden. Want er zijn al wel tangen met sensoren die de knijpkracht meten in de bekjes, maar die zijn voor een ziekenhuis onbetaalbaar.”
Heijnsdijk maakte tenslotte een lijstje met richtlijnen waaraan de ideale tang voor laparoscopieoperaties moet voldoen. Aan de Duitse Eberhard Karls-universiteit in Tübingen gaan onderzoekers verder met haar onderzoek. (IL)
Comments are closed.